شفقنا افغانستان
حجت الاسلام قرائتی به پرسشی درباره راه هاى ارزیابى ایمان پاسخ گفته است.
متن پرسش مطرح شده وپاسخ بدین شرح است:
راه هاى ارزیابى ایمان واقعى چیست؟
در لابلاى حوادث جوهر انسان شناخته مى شود، در فراز و نشیبها و گرفتن و دادنها و فقر و غنىها جوهر انسان شناخته مى شود. در حدیث مىخوانیم اگر شخصى را سه بار عصبانى كردى و او حرفى نزد با او رفاقت برقرار كن. كسانى مدعى ایمان هستند ولى اگر از مقام و عنوان و سرمایه آنان كم شود دست به هر كارى مىزنند. قرآن به یهودیانى كه ادعاهایى داشتند و خود را فرزندان و محبوبان خدا مىدانستند و مىگفتند. «نحن أبناء اللّه و حبّائه»(مائده، 18.) و آتش دوزخ را فقط چند روزى در حق خود روا مىدانستند: «لم تمسّنا النّار الاّ أیّاماً معدودة»( بقره، 80.) خداوند براى ارزیابى و میزان صداقت آنان مىفرماید: اگر راست مىگویید آرزوى مرگ كنید. «فتمنّوا الموت ان كنتم صادقین»(بقره، 94.)
قرآن دربارهى دروغگو بودن ادعاهاى یهود مىفرماید: آنان به خاطر عملكردشان هرگز آرزوى مرگ نمىكنند. «و لن یتمّنونه»(بقره، 95.) و هر یك از آنان دوست دارد هزار سال عمر كند. «یودّ أحدهم لو یَعَمّر ألف سنة»(بقره، 96.)
قرآن خطاب به پیامبر مىفرماید: به پروردگارت سوگند كه ایمان واقعى نمىآورند مگر زمانى كه در جنگ و نزاعهاى خود تو را داور قرار دهند و در دل خود هیچگونه ناراحتى از قضاوت تو نداشته باشند.( نساء، 65.)
در قرآن مى خوانیم؛ علامت ایمان، خمس دادن است حتى اگر از یاران پیامبر باشیم و در جبهه در كنار پیامبر جهاد كنیم و پیروز شویم و غنائم جنگى بگیریم؛ ولى خمس ندهیم، ایمان نداریم: «فأنّ للّه خُمسَه… اِن كنتُم آمنتُم باللّه و ما أنزلنا على عبدنا»(انفال، 41.) بنابر این تسلیم خدا بودن، تسلیم داورى پیامبر بودن و نق نزدن و گذشتن از جان و مال نشانه صداقت است.
انتهای پیام