شفقنا افغانستان-مدیر گروه تاریخ دانشگاه امام حسین (ع)، امام حسین(ع) را پیمان وحدت و حلقه وصل مذاهب مختلف دانست و گفت: به خاطر همین ویژگی امام است که وقتی واقعه عاشورا اتفاق افتاد برای همه دوستداران اهل بیت(ع) غم انگیز و تاسف بار بود. البته اهداف در قیام امام حسین(ع) اهدافی انسانی حتی فرامدهبی و فرادینی است یعنی حتی فردی مانند گاندی که دین الهی و وحیانی ندارد خود را شاگرد مکتب امام حسین(ع) می داند.
دکتر حجت الله ایزدی در گفت و گو با خبرنگار شفقنا اظهار کرد: شخصیت فرامذهبی امام حسین(ع) دلایل زیادی دارد از جمله قیام اینکه امام حسین(ع) مظهر ایستادگی علیه ظلم و جور است. همچنین احادیث زیادی در خصوص جایگاه امام حسن(ع) و امام حسین(ع) در نزد پیامبر و تکریم و تمجید آن دو وجود دارد با آنها حتی زمانی که کودک بودند مانند انسان بالغ رفتار می شد و از آنها در زمینه های مختلف بیعت می گرفتند. بالاتر از این مسایل آیه “مودت” است این آیه یکی از آیه های قرآن است که در متن قرآن آمده است. در این آیه خدا از پیامبر(ص) می خواهد که به مردم بگوید قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَیهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبَى»؛ بگو به ازاى آن [رسالت] پاداشى از شما خواستار نیستم، مگر دوستى درباره خویشاوندان».
بسیاری از مقاتل عاشورا توسط اهل سنت نوشته شده است
او ادامه داد: بنابراین جایگاهی که امام حسن(ع) و امام حسین(ع) نز مسلمانان دارد به گونه ای است که به هیچ وجه خدشه بردار نیست و حتی ذره ای در آن تردید وجود ندارد. منابع اهل سنت پر از فضایلی است که برای امام حسین(ع) نقل شده است. مقاتلی که از عاشورا باقی مانده همه به دست اهل سنت نوشته شده است. ابن ابیالحدید، مقتل امام خوارزمی، ابن عساکر، ابن حسن کوفی همه به دست سنی ها نوشته شده است و چنان این مطالب را داغ و با هیجان مطرح کرده اند که بسیاری از غلو هایی که در بین شیعیان نسبت به عاشورا وجود دارد از همین مقاتل اهل سنت نشأت گرفته است.
امام حسین(ع) حلقه وصل مذاهب مختلف است
ایزدی، امام حسین(ع) را پیمان وحدت و حلقه وصل مذاهب مختلف دانست و گفت: به خاطر همین ویژگی است که وقتی واقعه عاشورا اتفاق افتاد برای همه دوستداران اهل بیت(ع) غم انگیز و تاسف بار است. البته این اهداف در قیام امام حسین(ع) اهدافی انسانی حتی فرامذهبی و فرادینی است یعنی حتی فردی مانند گاندی که دین الهی و وحیانی ندارد خود را شاگرد مکتب امام حسین(ع) می داند و معتقد است با الهام از امام حسین(ع) در مقابل انگلیس قیام کرده است. در آیه مباهله امام علی(ع) و امام حسن(ع) و حسین(ع) جان پیامبر لقب گرفته اند اما بنی عباس و بنی امیه قصد داشتند این مساله را به جامعه عنوان کنند که این دو بزگوار چون از سمت پدر به پیامبر(ص) منتسب نیستند پس فرزندان پیامبر محسوب نمی شوند. ولی آیه مباهله این دو را فرزندان پیامبر معرفی کرده است. خب اهل سنت که قرآن را قبول دارند همین معنا را قبول دارند درواقع چون فرزندان پیامبر هستند قاعدتا در نزد جامعه اسلامی، یادگاران پیامبر و فرزندان پیامبر به حساب می آیند. پس این جایگاه، جایگاه اصیل و بسیار مهمی است که نزد همه مذاهب یکسان است؛ بنابراین طرح این مساله که شیعه منتسب به امام حسین(ع) است و امام حسین(ع) تنها برای شیعیان است نگاه غلطی است.
رفتار وهابیون را نباید به حساب اهل سنت گذاشت
استاد تاریخ اسلام با تاکید بر اینکه رفتارهای غلط گروهی از افراد در به وجود آمدن اختلاف بین شیعه و سنی موثر است اظهار کرد: اگر در این زمینه مشکلی اختلافی وجود داشته باشد به دلیل اقدامات اشتباه ماست مثلا اگر خلفای اهل سنت لعن شوند موجب موضع متقابل می شود. البته اقدام وهابی ها نباید به حساب اهل سنت نوشته شود ممکن است متاسفانه وهابی ها شیوه توهین آمیز پیش بگیرند که صرفا برای امام حسن (ع) و امام حسین(ع) نیست. آنها حتی قبر حجر بن عدی را خراب کردند، قبر عثمان، عمر و زید را تخریب کردند چراکه وهابیون معتقد هستند که بارگاه ساختن بر سر قبور و مأوا کردن آنها شرک است. پس برای آنها فرقی نمی کند که این فرد عثمان باشد یا امام حسین(ع) پس اولا این نگاه، نگاه اهل سنت نیست بلکه نگاه وهابی هایی است که صرفا این نگاه را به شیعیان ندارند بلکه کلا تکریم قبور را منع می کنند.
ایزدی تصریح کرد: الان نیز گروهک های تروریستی در الرمادی بیگناهان زیادی اعم از زن و مرد را به رگبار می بندند درحالی که اکثر این افراد سنی هستند آنها الرمادی را پایگاه خود می دانند پس سنی هایی هم که با آنها همراهی نمی کنند را می کشد پس نباید تحلیل ما به نوعی باشد که واقعیت را چنان که در واقع نیست اشتباه جلوه دهیم. در اینجا اگر اختلافی وجود دارد به خاطر سوء برداشت خودمان است همانطور که مقام رهبری بارها فرمودند «کسانی که به خلفا بی احترامی می کنند یا مغرض هستند یا مزدور ». کتابی به نام سیمای حسنین از منظر اهل سنت چاپ شده است که مؤلف این کتاب محمد برفی است که به استناد روایات ابوهریره ابوسعید خدری، عثامة بن زید، و امیرالمومنین و… زندگی امام حسین(ع) ، فضایل و ویژگی های آنها و حتی بازتاب حادثه قیام عاشورا و رسالت علمای اهل سنت را نسبت به عزاداری نوشته اند.
امام حسن(ع) با همراهی امام حسین(ع)صلح نامه را امضا می کند
استاد دانشگاه امام حسین(ع) اظهار کرد: اصلا شیوه اموی ها با شیوه اسلام قابل جمع نبود. اینکه امام علی (ع)می فرماید «محال است برای یک روز علی خلیفه باشد و معاویه از طرف علی در شام امیر باشد» موید همین مطلب است. در زمان امام علی(ع) هم به هیچ وجه همسویی و مدارا با امویان و توجیهی برای اینکه شیوه ای اموی که به تعبیر امام شیوه جاهلیت است در جامعه دوام داشته باشد، وجود نداشت. خب طبیعتا همین مبارزه امام با معاویه در زمان امام علی (ع) با مشارکت امام حسن (ع) و امام حسین(ع) صورت گرفت و همین مسیر را امام حسن(ع) هم ادامه می دهد و طبیعتا با همراهی امام حسین(ع) صلح نامه را امضا می کنند و بعد شرایطی در زمان یزید پیش آمد که امام را وادار به قیام کرد که اگر این شرایط در زمان امام حسن(ع) بود او نیز قیام می کرد.
او در ادامه افزود: یعنی از این جهت یک همراهی، هماهنگی و همگامی بین امام علی(ع)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) در مبارزه با بنی امیه وجود دارد. همانطور که امام علی (ع) می فرماید «من دائما نگران این هستم که در آینده بنی امیه بر جامعه حاکم شوند و صالحان را به قتل برسانند و فاسقان را بر مردم حاکم کنند، اموال مردم را بین خود تقسیم کنند و بندگان خدا را برده خود کنند». امام نگران بود اگر حکومت تشدید شود و به سراسر جامعه اسلامی تسری پیدا کند و این ویژگی ها در جامعه اسلامی گسترش می دهند یک خطر جدی برای جهان اسلام است چراکه دیگر اسمی از اسلام، عدل و مکارم اخلاقی باقی نمی ماند. بنابراین حالا که یزید آمده و شمشیر را از رو بسته بود و آشکارا قصد دارد همه چیز را از ریشه قطع کند آن موقع دیگر اسمی از اسلام و پیامبر باقی نمی ماند پس طبیعی بود که امام حسین(ع) به قیام علیه او برخیزد.
مقابله با بنی امیه نه از کربلا شزوع و نه به کربلا ختم شد
ایزدی در خصوص تفاوت روش مقابله امامان به امویان گفت: در خصوص آن چیزی که تفاوت ایجاد کرده است ربطی به شخصیت یا اختلاف نظر یا تحلیل دشمن شناسی امامان ندارد چیزی که هست در پاسخ به مسایل اجتماعی است چون شرایط عوض می شود پاسخ به این موضوع و راه حل این مساله هم متفاوت می شود خب این به جهت آن تغییری است که در فضای اجتماعی و سیاسی جامعه اتفاق افتاده و طبیعتا بزرگترین تغییر همین بود که یزید به حکومت رسیده بود. پس این شرایط خاصی است که قیام را ایجاب می کند البته جنگی که امام علی(ع) با معاویه داشت کمتر از صحرای کربلا نبود جنگ در حدود 80 کشته از سپاه شام و 30 هزار شهید از سپاه امام علی(ع) داشت.
ایزدی در پایان خاطرنشان کرد: بنابراین آن جنگ خیلی سخت تر از حادثه عاشوراست البته عاشورا اوج مظلومیت است. آن چیزی که عاشورا را برای ما به هویت و نماد شیعه تبدیل کرده است به خاطر اوج مظلومیت است وگرنه مقابله با بنی امیه از کربلا شروع نشد نه از کربلا شروع و نه به کربلا ختم شد از دوره امیرالمومنین شروع شد و در قیام عاشورا هم همچنان ادامه پیدا کرد و آنها این جریان را ادامه دادند. لذا این مقابله با اسلام اموی و این حکومت بنی امیه به اسم اسلام و جانشین پیامبر(ص) در راس اولویت همه امامان معاصر آنها بود که از امام علی (ع) شروع می شود و تا زمان حیات امام جعفر صادق(ع) ادامه داشت اما در هر زمان با توجه به شرایط اجتماعی شیوه متفاوتی اتخاذ می کردند.
انتهای پیام