شفقنا افغانستان
حجت الاسلام قرائتی به پرسشی درباره دلیل شک وتردید برخی در آیات قرآن پاسخ گفته است.
به گزارش شفقنا متن پرسش مطرح شده وپاسخ بدین شرح است::
چرا با این كه بعضى از مردم در قرآن شك و تردید دارند؛ امّا خداوند مى فرماید: «لا رَیب فیه» در آن هیچ شكى نیست؟
قرآن و مباحث آن بسیار شفّاف است و آنجا كه شكى وجود دارد، به خاطر سوءظن و لجاجت خود افراد است. «فهم فى ریبهم یتردّدون»(توبه، 45) یعنى آنان در شكى كه خود ایجاد كردهاند، سرگردان هستند.
چنانكه نمونه هاى آن در قرآن بیان شده است، از جمله: ماه دو نیم شد؛ ولى باز هم تردید داشتند. «اِقتَربتِ السّاعة و انشقّ القمر»(قمر، 1)
علماى یهود و مسیحیان، پیامبر را همانند فرزندان خود مىشناختند؛ ولى باز شناخت آن حضرت را كتمان مى كردند. «یعرفونه كما یعرفون ابنائهم»(بقره، 146)
حضرت صالح به ارادهى خداوند شترى را از دل كوه بیرون كشید؛ ولى گروهى با تردید گفتند، «أتعلمون ان صالحاً مرسل من ربّه»(اعراف، 75.) آیا درباره ى رسالت حضرت صالح علم دارید؟
بنابراین، فرق است بین روشن بودن مسئله و تردید افراد لجوج و بدگمان كه شك این افراد به خاطر كوردلى آنان است. «بل هم فى شكٍ منها بل هم منها عمون»(نمل، 66)
قرآن با تعبیرات متعدد و مختلفى روانشناسى این افراد را مطرح مىكند. مانند:
«لَجّوا»(ملك، 21)، لجاجت مىكنند.
«یَعدلون»(انعام، 1)، عدول مىكنند.
«قلیلاً ما تذكّرون»(اعراف، 3)، كمتر متذكّر مىشوند.
«یمكرون»(انعام، 123)، حیله مىكنند.
«یختلفون»( نحل، 39)، ایجاد اختلاف مىكنند.
و در مقابل این همه سرسختى، خداوند به پیامبرش مىفرماید:
صبر كن. «واصبر»
غمگین مباش. «لاتحزن»(نمل، 127)
بر خدا توكّل كن. «فتوكّل على اللّه»(آلعمران، 159)
تو نمىتوانى دعوت خود را به گوش مردهدلان برسانى. «انّك لاتسمع الموتى»(نحل، 80)
تو نمىتوانى كسانى را كه به جاى توجه و اندیشه كردن، پشت مىكنند، هدایت كنى. «و لاتسمع الصمّ الدعاء اذا ولّوا مدبرین»( روم، 52.)
تو هدایت كنندهى كسانى كه چشم حق بین ندارند، نیستى. «أفانت تهدى العمى»(یونس، 43.)
براى رسیدن به رستگارى حتمى همین آیات قرآن كافى است و نیازى به سیر و سلوكهاى طاقتفرسا و سخت نیست.
انتهای پیام