شفقنا افغانستان- ﯾﮏ ﻋﻀﻮ ھﯿﺄت ﻋﻠﻤﯽ ﮔﺮوه ﺗﺎرﯾﺦ و ﺗﻤﺪن ﻣﻠﻞ اﺳﻼﻣﯽ داﻧﺸﮕﺎه تهران با بیان اینکه امام موسی کاظم (ع) از لحاظ اخلاقی و عبادی می تواند الگوی بزرگی برای مسلمانان معرفی شود گفت: امام سعی می کرد در دوران امامت خود که شرایط سختی علیه شیعیان حاکم بود با ارتباط گرفتن با کسانی که در داخل دستگاه خلافت بودند به رشد و استحکام تشیع کمک کند اما متأسفانه شخصیت این بزرگوار به زندانی بودن در دستگاه حکومت عباسی محدود شده است و مردم آنچنان که شایسته این بزرگوار است او را نشناختند.
دکتر اصغر قائدان در گفت و گو با خبرنگار شفقنا اظهار کرد: دوران حیات امام موسی بن جعفر (ع) چه قبل از امامت و چه در دوران امامت دوران بسیار حساسی از تاریخ اسلام بود. در واقع دوران امامت او مصادف است با حاکمیت چهار خلیفه ای که در ابتدای کار دولت عباسیان روی کار آمدند و داعیه جانشینی پیامبر، به قدرت رسیدن بنی هاشم (ع) و همچنین خون خواهی امام حسین(ع) را داشتند و با شرایطی که روی کار می آیند به رغم همه وعده هایی که در خصوص آل محمد دادند و اینکه به ولایت یک فرد از اهل بیت پیامبر راضی هستند اما در نهایت نه تنها حکومت را از آنها غصب کردند بلکه این بزرگواران خصوصأ موسی جعفر(ع) را در شدیدترین تنگناها قرار دادند.
او ادامه داد: از جمله کارهایی که انجام شد این بود که حضرت دوران زیادی را در زندان های چهار خلیفه عباسی سپری کردند بر این اساس دوران حیات ایشان شرایط ویژه ای دارد که جامعه شیعه در آن دوران تلاش می کند که با امید به وعده ها و صحبت های جدید که توسط حکومت عباسی شکل گرفته است خود را باز یابد منتهی در ابتدای کار نخستین سخت گیری ها و حصرها بر امام را شاهد هستند و در نهایت دچار یک نوع آسیب جدی از نظر روحی و روانی می شوند و قیام هایی که صورت می دهند با شدیدترین وجهی سرکوب می شود.
قائدان گفت: امام موسی کاظم(ع) در روز هفتم ماه صفر سال ۱۲۸ در ابواء حجاز نزدیک مکه به دنیا آمد و در ۲۱ سالگی به امامت رسید و دوران امامت او ۳۵ سال بود از لحاظ خصوصیات اخلاقی او باید گفت او مانند اجداد خود بسیار بخشنده بود و آنطور که در منابع تاریخی هم اشاره شده است علی رغم اینکه خودشان زندگی سخت و ساده ای داشتند، هر چه داشتند بین فقراء تقسیم می کردند و تلاش می کردند که دست یتیمان و فقرا را چه به طور پنهان و چه آشکار بگیرند به عبارتی ایشان در جود و سخاوت و بخشش زبانزد هستند علاوه بر این شرایط سختی که به خاطر عدم سهولت ارتباط با شیعیان حاکم بود ایشان تلاش می کردند به هر نحوی که شده از طریق کسانی که به نحوی در حاکمیت حضور داشتند حداقل پایگاهی را در داخل دستگاه خلافت داشته باشند که از طریق آن بتوانند در شرایط خاص با شیعیان ارتباط داشته باشند تا در نهایت با کمک به جامعه شیعه که تحت فشار قرار داشت به رشد تشیع و استحکام کیان شیعه منجر شود. دوران امامت امام موسی(ع) از دوران حکومت منصور شروع شد و بعد از آن با دوران حکومت هادی، مهدی و هارون عباسی همراه بود اما دوران حکومت هارون شدیدترین سخت گیری ها نسبت به شیعیان انجام می گرفت.
این استاد دانشگاه تهران در رابطه با خصوصیات تأثیر گذار امام در بین مردم تصریح کرد: امام از لحاظ تاریخی در بسیاری از موارد می تواند برای مسلمانان الگو باشد به طور مثال حضرت با همسر و فرزندانش بسیار با عاطفه برخورد می کرد و همیشه انس با قرآن داشتند و شاید بعد از امام سجاد (ع) تنها کسی که بیشترین زمان را صرف عبادت و خواندن قرآن و راز و نیاز با خدا می کرد امام موسی(ع) بود. با دقت در این امر به سادگی می توان متوجه شد که در حق این بزرگوار بسیار ظلم شده است چرا که این موارد آنطور که بایسته و شایسته است برای مردم تشریح نشده است. آنچه مردم بیشتر از این حضرت می دانند این است که بسیار توسط حکومت عباسی زندانی می شدند در حالی که باید توجه داشت در همان زندان چه بسیار عبادت ها و مناجاتی که انجام می دادند که این موارد می تواند برای سازندگی شیعیان مثمر ثمر باشد ولی متاسفانه خیلی این موارد به مردم منعکس نشده است.
قائدان در ادامه به بیان روایتی از امام موسی(ع) پرداخت و گفت: در روایتی آمده است که فضل بن یحیی زمانی که در مقام وزارت است مأمور شد که امام را تحت نظارت خود در یک خانه ای محبوس کند. فضل یک شب یکی از یاران امام موسی(ع) را که در خانه اش میهمان بود به پشت بام منزلش می برد و می گوید به حیاط خانه مجاور نگاه کن و بگو چه می بینی و او هم نگاه می کند و می گوید “من یک پارچه پوسیده کف حیاط می بینم. فضل در جواب او می گوید درست نگاه کن. او می گوید من مدت ها به آن شیء نگاه کردم و کم کم متوجه شدم یک انسان زیر پارچه است. فضل در جواب گفت” این آقای تو موسی بن جعفر(ع) در حال عبادت است و این یکی از کسانی است که به عنوان اولیاء می شناسیم و ما هم معتقد هستیم از اولیاء الهی است اما من مجبور هستم فرمانی را که به من داده شده انجام دهم و این فرد بزرگ را در اینجا زندانی کنم.
او در پایان با انتقاد از اینکه در مورد شخص امام موسی کاظم (ع) یک مجموعه فرهنگی اختصاصی وجود ندارد بیان کرد: صدا و سیما نیز در این زمینه کار زیادی انجام نداده است حتی کمتر سخنرانی، میزگرد یا مصاحبه خوبی که به معرفی دقیق شخصیت این بزرگوار بپردازد تولید می شود. مراکز علمی و فرهنگی ما باید این راز و نیازها، بخشش و بزرگواری و مسائلی که در خصوص روحیات و رفتار های فردی و اجتماعی امام است را به خوبی به مردم منتقل کنند و اگر در این زمینه کتاب یا سریالی تهیه شود قطعأ در نوع رفتار مردم تأثیر گذار خواهد بود. هر کس به عنوان یک شیعه در ترویج و نشر معارف شیعی وظیفه دارد.
انتهای پیام