شفقنا افغانستان-همیشه مخترعین از ساخته خود راضی نیستند و در بسیاری از مواقع مخترعین از ساخته خود پشیمان می شوند. در میان تفاوتی ندارد که بمب اتم ساخته باشی یا بازی رایانه ای!
تنها بخاطر اینکه فردی چیزی را اختراع کرده، نمی توان گفت که از نتیجه نهایی اختراعش راضی و خشنود است. در ادامه، لیستی از مخترعین پشیمان را می توانید بینید.
۱. رابرت اوپنهایمر؛ آلبرت انیشتین: بمب اتم
رابرت اوپنهایمر که طی دوران جنگ جهانی دوم به عنوان مدیر آزمایشگاه «لوس آلاموس» فعالیت می کرد، به عنوان سازنده بمب اتم شناخته می شود. البته کارهای قبلی آلبرت انیشتین بود که این اختراع را ممکن کرد. پس از استفاده امریکا از بمب اتم در ژاپن، اوپنهایمر احساسات متناقضی را درباره ساخته اش بروز داد.
وی گفت: «من ندامتی در این مورد ندارم. درباره چگونگی استفاده ما از این بمب، درک می کنم که چرا این اتفاق افتاد. من به اصالت مردانی که با آن ها کار می کردم و این افراد تصمیم استفاده از بمب را گرفتند، احترام می گذارم؛ اما عقیده دارم این تصمیم درستی نبود. اولتیماتومی که به ژاپن برای تسلیم شدن داده شد، مناسب نبود چون دولت ما به جهان و به کشور ژاپن توضیح نداد که استفاده از این بمب چه معنا و مفهومی دارد و منجر به چه فاجعه ای خواهد شد».
آلبرت انیشتین در این مورد صریح تر بود و چند سال بعد، تاسف خود را از امضای نامه ای که به رییس جمهور روزولت نوشته بود، اعلام کرد. وی در این نامه تقاضا کرده بود که از تحقیقات دانشمندان هسته ای بر روی واکنش های زنجیره ای هسته ای و کاربردشان به عنوان سلاح، حمایت شود.
انیشتین در زمان امضای نامه به این باور رسیده بود که آلمان ها نیز در حال کار بر روی این موضوع اند. وی گفته اگر میدانسته که آلمان ها موفق به ساخت بمب نخواهند شد، هرگز پای چنین نامه ای را امضا نمی کرده است.
۲. میخائیل کلاشنیکف: اسلحه AK۴۷
پس از اینکه کلاشنیکف در جنگ جهانی دوم شرکت کرد و تلفات گسترده نیروهای روسی و مجروحیت خودش را تجربه کرد، تفنگ نیمه اتوماتیکی به نام AK۴۷ یا همان اسلحه معروف کلاشنیکف را اختراع کرد. طراحی این اسلحه به گونه ای بود که بتواند با هزینه کم به تولید انبوه برسد. میخائیل کلاشنیکف در سال ۲۰۱۴ فوت کرد و آنقدر عمر نمود تا بتواند ببیند اسلحه ای که ساخته بیشتر از هر تفنگ دیگری انسان کشته است.
وی در سال ۲۰۱۰ در نامه ای به رییس کلیسای ارتودوکس روسیه سوالاتی مطرح کرد که نشان دهنده عذاب وجدان وی از این اختراع است: «من به همان سوالات پیشین بر می گردم. اگر تفنگ من جان انسان ها را گرفته، به این معناست که من باید خودم را سرزش کنم؟ حتی اگر آن انسان ها دشمنان من بوده باشند؟»
۳. تیم برنرز لی:
با توجه به آنچه تیم برنرز در توسعه HTML و شبکه جهانی وب انجام داد، وی اعتبار زیادی را در این فضای کاری داراست. برنرز همه کارهای خود را قبول دارد اما در مورد استفاده از دابل اسلش در ابتدای آدرس های اینترنتی پشیمان است و می گوید در ابتدا اصلا قرار نبود که از (//) استفاده کنیم اما نمی دانم چطور شد که این اتفاق افتاد!
۴. اتان زوکرمن: آگهی پاپ آپ
بار دیگر که با دقت در حال خواندن مطلبی بودید و با ناامیدی مشاهده کردید که تبلیغ مزاحم بازشونده ای آمد و کل محتوا را در برگرفت، باید زوکرمن را از این بابت سرزنش کنید. وی که در بخش رسانه های مدنی دانشگاه MIT فعالیت می کند، سال گذشته در مصاحبه با آتلانتیک گفت گناه اصلی اینترنت که وی شریک جرم در آن است، همین تبلیغات باز شونده یا پاپ آپ (pop-up ad) هستند.
۵. دونگ نگوین: فلپی بِرد
بازی فلپی برد که یکی دو سال پیش به بازار آمد، با شکل معتاد کننده خود، کاربران را ترغیب می کرد دوباره و دوباره آن را بازی کنند تا بتوانند امتیاز بهتری را کسب کنند. بعد از ۵۰ میلیون دانلود و در آمد روزانه ۳۰ هزار پوندی که از تبلیغات عاید سازنده بازی می شد، نگوین گفت دیگر کافی ست و تصمیم گرفت این بازی را از اپ استورها بردارد.
وی توئیت کرد: «من نمی توانم بیش از این به روند کنونی ادامه دهم». به نظر می رسید که بنا به تماس ها، ایمیل ها و توئیت های فراوانی که در مورد این بازی برای نگوین ارسال می شد، وی چنین تصمیمی گرفته باشد.