شفقنا افغانستان/فراخبر- حدود را در روابط بین الملل دستگاه دیپلماسی یک کشور تعیین می کند، دستگاه دیپلماسی یک کشور می تواند بعنوان بدنه بیرونی یک کشور با سایر کشورهای جهان در ارتباط باشد، موضع گیری کند و کفه ترازو را به نفع خود پایین بکشد.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، روح الله حقجو، روزنامه نگار و منتقد در یادداشتی که به خبرگزاری شفقنا افغانستان ارسال کرده است، پیرامون دستگاه دیپلماسی ایران در مذاکرات هسته ای با 5+1 بحثی را عنوان کرده است که می تواند الگویی برای دستگاه دیپلماسی افغانستان باشد.
روح الله حقجو : دیپلماسیِ خارجی و خطِ مشیِ مناسباتِ بین المللیِ کشور ایران -با درنظرداشتِ نقاطِ اشتراکِ زیادی که با افغانستان دارد- می تواند برای ما سیبلِ الگوبرداری باشد تا از وضعیتِ سردرگمی که در آن گرفتار شده ایم رهایی یابیم.
اعلامِ حمایت احمقانه از عربستان در مناقشۀ این کشور و یمن از سوی اشرف غنی توانست تا اندک روزنه های امید مبنی بر ادعای رییس جمهور بر ترمیم سیاست خارجی افغانستان در اذهانِ نسل ما را با ناامیدی مواجه سازد.
وقتی دیپلماتی همچون جواد ظریف با همفکری رییس جمهور روحانی می تواند بزرگترین چالش کشور ایران را رو به حل شدن ببرد، از دیپلمات های ما جز مگس پراندن و از رییس جمهور غنی غیر از سفرهای متعددِ بدونِ دستاورد هیچ کاری بر نمی آید.
البد سیاست داخلیِ ما هم اسف بار تر از سیاست خارجی مان است. به نظر می رسد که سرانِ حکومت وحدت ملی می باید در وضعیت فعلی سیاست گذاری های شان، بازنگری یی عمیق داشته باشد.
اوضاع کشور به هیچ وجه مطلوب نیست؛ تا زمانی که تنش های عمیق قومی در پیوند با عطشِ قدرت و ثروت باشد، مردم افغانستان روی خوشِ زندگی را نخواهند دید. تمرکز قدرت فعلاً در حدی ست که جای هیچ اثرگذاری از سوی مهره های دیگر در جولانگاهِ سیاست نیست.
رییس جمهور غنی در هر حال، تصمیم می گیرد و برخلافِ وعده های دوران انتخابات، تصمیم هایش از هیچ عنصری که مبتنی بر لیبرال و دموکراتیک بودن و عقلانیتِ سیاسی باشد، برخوردار نیست.
مشکل ما افراد نیستند، مشکل در سیستم و نوعِ نگرش ما به سیاست است.
حامدکرزی هیچ برتری نسبت به اشرف غنی نداشت و او هم به اندازه یی که در توان داشت فرصت های افغانستان را نابود کرد.
عبدالله نیز اگر در جایگاه اشرف غنی می بود، به همان اندازه سعی می کرد دست و بالِ او را از تاثیرگذاری بر قدرت ببندد.
سیاست افغانی نیاز به سونامیِ اصلاحات دارد و باید دستخوش تغییر شود؛ کشورهای توسعه یافته، در زدوبندهای سیاسی شان با بی شرمی یی که نمایندگان مجلس ما برخورد می کنند، دست به امتیازخواهی نمی زنند.
تنش قومی و جناحی در این کشورها، به قیمتِ لابی گری با سازمان های استخباراتیِ خارجی نیست، و مذاکرات خارجی شان تماماً با درنظرداشتِ مصالحِ ملی صورت می پذیرد و نه منافع قومی و حزبی.
انتهای پیام
http://www.afghanistan.shafaqna.com