شفقناافغانستان- جف مِیِر[1]: باید به یاد داشته باشید عکاسی از مناظر قوانین و راهکارهای خاص خود را دارد که شما به عنوان یک عکاس باید به آنها توجه کنید. این قوانین در حقیقت دستورالعملهایی برای عکاسی از مناظر و طبیعت هستند که رعایت آنها برای هر عکاسی که میخواهد اصول و روشها را آرام آرام یاد بگیرد یا حتی قصد دارد قواعد و اسلوبهای سنتی عکاسی را درهم بشکند، واجب است.
شما در زیر میتوانید 26 قانون اصلی در عکاسی از مناظر و طبیعت را که توسط اساتید و حرفهایهای این رشته پیشنهاد شده را مطالعه نمایید؛ شما با این روشها میتوانید در مدت زمان مشخص و خوبی درسهای خوبی دربارهی عکاسی مناظر بگیرید و عکسهای بهتر و زیباتری از طبیعت داشته باشید.

1- مکان عکاسی خود را از قبل شناسایی کنید
هیچ گاه بدون مطالعه قبلی نسبت به مکان عکاسی خود به جایی نروید. پیش از موعد عکاسی همیشه مکان مورد نظرتان را خوب شناسایی کنید؛ حتی اگر شد از روی نقشه. هرگز بدون نقشه خوب برای عکاسی بیرون نروید. سعی کنید نقشه دقیقی از محلهای عکاسی خود تهیه کنید (نویسنده در این نوشتار از تجهیزات و کتابهای رصد مناطق و نقشههای مکانیابی Ordnance Survey Landranger نام برده است که مربوط به کشور و محل زندگی خود است که قطعاً دربارهی کاربران ایرانی نقشههای دیگری لازم خواهد بود) این نقشهها هستند که جادهها، کوره راهها، قلهها، جنگلها، رودها و بسیاری از مناطق خوب برای عکاسی را در اختیار شما قرار میدهند. به طور خلاصه شما باید با خیال راحت به نقطهی مورد نظر خود برسید و ضمن مطمئن شدن از نقطهی مناسب استقرار، عکاسی خود را شروع نمایید.
2- نقطه درست عکاسی خود را انتخاب کنید
شما به محل مورد نظر رسیدهاید؛ حالا باید بهترین نقطه برای عکاسی را انتخاب کنید. شما با توجه به قرار گرفتن اجزای تصویری خود اعم از طلوع و غروب خورشید، درختان، آب، کوهها و … باید بهترین پوزیشن را برای کاشتن دوربین و عکاسی انتخاب نمایید. باید مطمئن شوید در بهترین زمان و در بهترین مکان برای عکاسی حضور دارید.
3- طبیعت را بخوانید!
پیش از آغاز عکاسی، بایستید و خوب به مکان عکاسی خود نگاه کنید. عوارض، امکانات و جنب و جوش طبیعت اطراف خود را به دقت برانداز کنید. مطمئن شوید در بهترین موقعیت نسبت به خورشید قرار گرفتهاید. از همه مهمتر به نقطهی کانونی یا طلایی قاب خود به شدت توجه کنید. این نقطه در حقیقت اولین نقطهای است که چشم بیننده به آن میافتد. شما باید از چهار نقطهی طلایی که در قابتان است بهترین را انتخاب کنید و آن را به بیننده تحمیل نمایید؛ خواه یک خانهی روستایی است یا یک قله یا حتی یک درخت.

4- لطفاً تنبل نباشید!
وقتی برای عکاسی از طبیعت میروید، لطفاً تنبلی را کنار بگذارید، از ماشینتان پیاده شوید و کمی در طبیعت راه بروید. از پشت فرمان ماشین نمیتوان عکاسی کرد. برای عکاسی خوب باید به جز چشمها و عقل، از پاهایتان نیز استفاده کنید. کمی از قله و تپهها بالا بروید، از گودالها پایین بیایید. شما به جای عبور از یک مکان باید در آن حل شوید؛ فقط این گونه میتوانید یک عکس خوب بگیرید.

5- ساعات طلایی چیست؟
به یاد داشته باشید وقت طلوع آفتاب و یک ساعت بعد از آن و نیز وقت غروب آفتاب و یک ساعت قبل از آن بهترین ساعتها برای عکاسی است. این اوقات در واقع ساعات طلایی عکاسی به حساب میآیند. این اوقات با آسمان رنگی و محیط پر از مناظر زیبا تصاویر خوبی را برای شما به ارمغان میآورند. سعی کنید از آسمان ابری دوری کنید و آسمانی همراه با ماه کامل یا بهترین روشنایی و کمترین ابر را انتخاب کنید. برای عکاسی خوب باید ساعتتان را برای صبح زود کوک کنید یا تا دیروقت بیدار بمانید. آسمان زیبا در طلوع و غروب خورشید پیدا میشود.
6- سعی کنید در فرمت RAW عکاسی کنید
بیشتر آماتورها از فرمت JPEG برای عکاسی و ثبت تصاویرشان استفاده میکنند. بهتر آن است که دوربین خود را روی فرمت RAW تنظیم کنید تا بهترین عکس را از مناظر طبیعی بگیرید؛ چرا که این فرمت بیشترین «اطلاعات» را دربارهی منظره به بیننده منتقل میکند. شما با این فرمت میتوانید نهایت رنگ و عمق را در لنزهای مختلف به تصویر خود بدهید، بدون این که اتفاق بدی برای کیفیت عکستان بیفتد.

7- از سه پایه استفاده کنید
به دلیل این که شما در اکثر اوقات مجبورید در طبیعت در شرایط نامساعد جوی یا نوری یا تکانهای مختلف عکسبرداری کنید یا برای جلوگیری از تکانهای دوربین در سرعتهای پایین شاتر یا تنظیمات دستی دوربین عکس بگیرید، بهتر است حتماً در طبیعت از سه پایه استفاده کنید.
8- نور را دنبال کنید
اصلاً عکاسی طبیعت در نور خلاصه میشود. شما نه تنها میبایست در بهترین زمان روز عکاسی کنید بلکه باید به بهترین زمان از سال هم توجه کنید. زمانهای طلوع و غروب خورشید بهترین هستند. نور مناسب و کافی، سایههای بلند و رنگهای متنوع میتوانند بُعد، عمق و روشنایی خوبی به تصاویر شما ببخشند.
9- پرش آیینه دوربین[2]
پرش آیینه درون دوربین دیجیتال شما بخصوص در شاتهای طولانی مدت میتواند باعث تکانهای دوربین شما بشود. سعی کنید در هنگام عکاسی در صحنههای حساس از جمله طبیعت Mirror Lock-up را فعال کنید تا از تکان آیینه دوربین جلوگیری شود.

10- چند شات تمرینی بگیرید
سعی کنید پیش از تصویر اصلی، چند شات تمرینی که در اصطلاح به آنها Pre-visualise گفته میشود بگیرید. در موقعیتهای مختلف مانند ایستاده، نشسته یا دراز کش از سوژهی خود عکس بگیرید تا بهترین شات برای شما مشخص شود. تلاش کنید ترکیب foreground و عناصر background خود را با هم متعادل کنید.
11- با وایت بالانس[3] از رنگها در بهترین حالت استفاده کنید
احتمالاً دوربین دیجیتال شما در حالت وایت بالانس دستی بهترین تصویر را در عکسبرداری از مناظر به شما میدهد چرا که این حالت در 99 درصد موارد بهترین ترکیب رنگی یک منظره را در اختیار شما قرار میدهد. اما اگر این گونه نشد و رنگها آن گونه که شما در حالت چشمی میدیدید، نبودند نگران نباشید چرا که میتوانید عکسهای خود را در نرم افزار Adobe’s Camera Raw editor و با استفاده از Temperature slider تنظیم نمایید. شما با تنظیم میان 400 هزار تا 600 هزار از نارنجی کامل تا تیره کامل میتوانید به تنظیم وایت بالانس عکس خود مشغول شوید.
12- عمق محیط را به حداکثر برسانید
اگر میخواهید بهترین عکس را از طبیعت بگیرید باید مطمئن شوید که همهی اجزای تصویری شما از نزدیکترین نقطه تا دورترین آنها، فوکوس هستند. برای این موضوع باید عمق میدانی خود را به بیشترین حد برسانید که برای این کار باید دیافراگم خود را از f/16 تا f/22 تنظیم نمایید. سپس یک فوکوس یک سوم روی صحنه انجام دهید تا از افق تا foreground خود را شفاف داشته باشید.
13- شاتهای شفاف داشته باشید
وقتی میخواهید از مناظر عکس بگیرید بهتر است از حالت دستی تنظیم نقطه فوکوس یا (AF) استفاده کنید؛ اگر از حالت فوکوس خودکار استفاده کنید تنها میتوانید شانس فوکوس روی اجسام و سوژههای نزدیک به خود را داشته باشید که البته برای عکسبرداری از طبیعت اصلاً مناسب نیست.
14- کنترل دیافراگم
دوربین دیجیتال خود را روی تنظیمات دیافراگم A یا AV تنظیم نمایید. شما میتوانید در این حال کنترل دیافراگم دوربین خود را به دست بگیرید. میتوانید از دیافراگم واید مانند f/2.8 برای صحنههایی با عمق کم یا دیافراگمهای بسته مانند f/22 برای صحنههایی با عمق زیاد بهره بگیرید. بسیاری از عکاسان حرفهای این آخرین را انتخاب میکنند اما بد نیست شما دیافراگم باز یا واید را نیز امتحان کنید.
15- کنترل دستی
خیلی از تازهکارها تنها به تنظیمات نیمه خودکار دوربین دیجیتال خود (A or Av)یا تنظیمات شاتر خود (S or Tv) اکتفا میکنند. اما از استفاده از سیستم دستی یا (M) دوربین خود نترسید. استفاده از این تنظیمات دستی در حقیقت کنترل شاتر و سرعت آن و نیز افسار دیافراگم را به دست شما میدهد و این شما هستید که میتوانید بهترین کارکرد را از آنها بگیرید؛ به جای آن که کنترل شما را دوربین به دست بگیرد. یاد گرفتن تنظیمات دستی دوربین بسیار خوب است بویژه در عکاسی از طبیعت.
16- لنزهای واید انگل[4] را هم امتحان کنید
شما احتمالاً میتوانید با لنزهای استاندارد خود درحد زوم 18-55mm تا 24-70mm در نهایت فاصله کانون سوژه عکسهای قابل قبولی بگیرید. اما اگر میخواهید تصاویر فوق العاده زیبا یا احیاناً مشتری پسند بگیرید بهتر است از لنزهای واید نیز استفاده کنید. مثلاً در دوربینهای آنالوگ میتوانید از لنزهایی با فاصله کانونی 10-20mm با فاکتور قطع یا ((crop factor 1.5x/1.6x یا 16-35mm استفاده کنید.
17- از سرعتهای پایین شاتر استفاده کنید
شما وقتی از سه پایه در عکاسی استفاده میکنید خیلی نیازی به سرعت بالای شاتر ندارید پس سرعت شاتر خود را در حد 100 یا 50 ایزو نگه دارید. این سرعت میتواند رنگ و عمق تصاویر خود را تضمین کند.
18- از کنترل از راه دوربین هم برای دوربینتان استفاده کنید
برای این که کنترل بهتری روی سوژهی خود و همچنین دوربینتان داشته باشید میتوانید از کنترل از راه دور یا ریموت نیز برای زدن شاتر استفاده کنید. با این ابزار سرعت جابجایی خوبی هم خواهید داشت.

19- ترکیب بندی
فریم بندی و ترکیب بندی از اصلیترین لوازم یک عکاسی خوب است. اگر از همان ابتدا و پشت لنزتان کادر یا ترکیب خوبی برای سوژه خود انتخاب نکنید با صحنهای دردآور در پشت رایانهتان مواجه خواهید شد. برای این کار حتماً میبایست اصول اولیه کادر در عکاسی را یاد بگیرید. چهار نقطه طلایی افقی و عمودی از اصلی ترین اصول کادربندی است؛ شما باید ترکیب سوژههای خود در یک کادر را با توجه به این چهار نقطه هماهنگ کنید و بچینید.
20- استفاده از فیلتر
شما در بیشتر اوقات بخصوص در انگلستان با هوایی گرفته، ابری و بارانی مواجهید. به همین خاطر باید با ملال انگیزی این نوع آسمان نیز مقابله کنید و استفاده از فیلترهای مختلف یکی از این راههاست.
21- استفاده از فیلتر پولاریزه
فیلتر پولاریزه یک نوع فیلتر عکاسی است که جهت تغییر در نور ورودی به دوربین عکاسی و تاثیر بر رنگها مورد استفاده قرار میگیرد. سعی کنید از این فیلترها استفاده کنید( البته نه از فیلترهای پولاریزه خطی) تا بتوانید بهترین کنتراست را میان ابرها و آسمان داشته باشید. حواستان باشد وقتی آفتاب به طور مستقیم به شما میتابد یا درست پشت سر شماست، این نوع فیلترها هیچ تاثیری نخواهند داشت. برای گرفتن بهترین نتیجه از این نوع فیلترها باید در زاویه 45 یا 90 درجه از خورشید قرار داشته باشید.

22- قوانین طلایی ترکیببندی(کمپوزیسیون)
قوانین طلایی کمپوزیسیون در عکاسی به قوانین سهگانه مشهورند. استفاده از چهار نقطهی طلایی یا قانون یک سوم(تقسیم کادر به 9 قسمت مساوی)، تقسیمبندی عکس به سه مثلث با دو خط[5] و قانون سوم در نهایت قانون مارپیچ طلایی است؛ این تکنیک یکی از ابزارهای ترکیب بندی عکس برای هدایت چشم بیننده به نقطهی مورد نظر عکاس، مارپیچ طلایی است که در عکاسی از طبیعت، به خصوص درختان و رودها بسیار کاربرد دارد.

23- به عمق بروید تا تاثیرگذار باشید
یکی از راههای تاثیرگذاری بهینه در عکاسی استفاده از تکنیک پانوراماست. با دوربینها و سهپایههای خوبی که این روزها وجود دارند، به راحتی میتوانید با تصاویر پانوراما به اعماق بیشتری از طبیعت بروید و عکسهای خوبی بگیرید.

24- سیاه و سفید ببینید
به چشمانتان عادت دهید طبیعت را رنگی نبینند؛ یعنی طبیعت را اول باید سیاه و سفید دید. کلاً تصاویر سیاه و سفید بهتر میتوانند عمق و وضوح یک سوژه یا منظره را به عکاس و بیننده نشان دهند. کمی وقت بگذارید و به اطراف خود در طبیعت نگاه کنید. از همان ابتدا سه پایه را نکارید و عکس نگیرید؛ ابتدا خوب به اطراف نگاه کنید و با زوم کردن لنز خود زوایای ناپیدای طبیعتی را برانداز کنید که میخواهید عکسش را بگیرید.


مثلاً خود من در ساعت 6 صبح در نقاط مختلف ولز بودهایم؛ وقتی بالای روستاهای این منطقه میروید چنان مناظر بکری مییابید که هیچ وقت ندیدهاید.
25- از هیستوگرام استفاده کنید
خیلیها اصلاً نمیدانند هیستوگرام در دوربین چیست و به چه دردی میخورد. هیستوگرام یا همان بافتنگار چیزی است که اکثر عکاسان با آن سر و کار دارند. هیستوگرام یک ابزار بسیار کارآمد است که بسیاری از دوربینها آن را در اختیار کاربران خود میگذارند تا به آنها کمک کند و خلاصهای از وضعیت نوری عکس را در اختیار کاربران بگذارد و آنها بتوانند با یک نگاه متوجه میزان نور و کمیت آن در عکس خود بشوند. هیستوگرام تونهای نوری در عکس شما را از رنگ سیاه (در سمت چپ) به سمت رنگ سفید (در سمت راست) به نمایش در میآورد. هر قسمت از هیستوگرام که ارتفاع بیشتری داشته باشد، پیکسلهای آن تون رنگی در عکس شما بیشتر از بقیهی رنگهاست. بنابراین هیستوگرام عکسی که نقاط تاریک بسیاری دارد، به سمت چپ نامتوازن خواهد بود و هیستوگرام عکسی که نقاط روشن بسیاری دارد به سمت راست نامتوازن خواهد بود.

26- عکسهای خود را بازبینی کنید
حتی اگر عکاس حرفهای هم باشید از نگاه کردن دوباره به عکسی که گرفتهاید و بازبینی آن بینیاز نیستید. بهترین ابزار این کار هم LCD دوربین شماست. شما با این کار میتوانید عمیق و رنگ عکس خود را ببینید و آن را تنظیم کنید. کمترین فایدهی نگاه کردن دوباره به عکس این است که میتوانید ایرادهای آن را دیده و دوباره از سوژه عکس بگیرید.
منبع: digitalcameraworld
ترجمه از محمود بدرلو
انتهای پیام
[2] – یکی از توصیههای اساتید و کتابهای عکاسی برای داشتن یک تصویر شفاف و واضح از مناظر طبیعت استفاده از سه پایه و قفل آینه است (حتی در سرعتهای بالا) چرا که باعث میشود کمترین میزان لرزش دست به دوربین منتقل شده و لرزش آینه هم بر روی تصویر اثری نداشته باشد. حتی در موارد بسیاری توصیه میشود که از دکلانشور یا ریموت کنترلها برای چکاندن شاتر استفاده کنید تا کمترین تاثیر بر روی عکس شما ایجاد شود یا اگر از دکلانشور یا ریموت استفاده نمیکنید دوربین را بر روی سلف تایمر قرار دهید تا لرزش فشاردادن دکمه شاتر بر روی عکس تاثیری نگذارد.
[3] – دلیل استفادهی از white balance، حفظ رنگ اجسام در عکس به شکل طبیعی آنهاست
[4] – لنزهای زاویه باز با وضوح یابی دستی نیکور برای عکاسی در فضاهای بسته یا برای عکاسی گروهی بسیار عالی است و عکاسی در سفر، تجاری و منظره نیز از دیگر سوژههای مناسب برای این لنزها هستند. از لنز بسیار زاویه باز 15 میلی متری تا لنز واید 35 میلی متری همگی تصاویری با زاویه باز، کیفیت نوری عالی، با قابلیت تنظیم دیافراگم با حلقه دیافراگم روی لنز و عمق میدان بسیار زیاد را ارائه میکند که برای عکسبرداری منظره و عکاسی عمومی ایدهآل است.
[5] – وقتی برای اولین بار به یک عکس نگاه میکنیم، معمولا نگاه بیننده به ندرت به ناحیهی وسط تصویر متوجه میشود، بلکه در یک مسیر Z مانند (از سمت چپ بالا به راست سپس به سمت چپ پایین و دوباره راست) تصویر را نگاه میکند. این مسیر تقریبا به طور ناخودآگاه دنبال میشود، اما به خوبی شناخته شده است.
