شفقنا افغانستان-قران سوزی واقعی دروغگویی است، قران سوزی واقعی تظاهر است، قران سوزی واقعی مردم فریبی است، قران سوزی واقعی خون مردم ریختن است، قران سوزی واقعی مال و زمین مردم را غصب کردن است و هزاران بلای اخلاق سوز دیگر که از این دست در فرهنگ و اخلاق و روحیه و خون ما عجین شده است.
هر غیبت ما یک زنا و فحشای نا بخشودنی هست و هر تعصب ورزی ما یک نوع سیلی زدن به رخسار مبارک پیامبر است. هر بی تفاوتی ما در مقابل فقر یک نوع همنوایی با دزدان هست و هر احتکار و گرانفروشی ما یک دستبرد به اموال دیگران است. هر نوع حزب گرایی و قومگرایی به صلیب کشیدن یک پیامبر و قران آتش زدن هست و هر تفرقه ورزی و بدبینی به نوع بشر و تکفیر گرایی احمقانه و دیکته شده توسط دیگران در ضمیر ناخودآگاه ما یک جهنم آفرینی هست. و هر پایمال کردن حقوق زن و کودک و همنوع یک نوع شمشیر کشیدن بر روی خدا می باشد.
قران کریم می فرماید « فلیعبد رب هذا البیت الذی اطعمهم من جوع و آمنهم من خوف»
بر اساس آیه فوق « جوع » و « خوف» بلای یک جامعه می باشد. اما در جامعه به اسم مسلمان ما، چند هفته میشود 31 مسافر به گروگان گرفته میشود و این ضد دینی ترین عمل و غیر انسانی ترین پدیده بوده و اوج نا امنی و جهنمی بودن یک جامعه را نشان می دهد ولی متاسفانه رهبران آن جامعه جهنمی سکوت کرده و یا در خفا چانه زنی بر سر تقسیم قدرت می کنند و مردم آن جامعه هلهله کنان و دست افشان و تکبیرگویان با چوب و سنگ و خشت و آتش به استقبال یک دختری میروند که به ادعای بستگانش اختلالات روانی داشته و بدون هیچ نوع محاکمه و اثبات شرایط جرم محاکمه صحرایی و بدوی می کنند.
خدای پیامبران خدای ارحم الراحمین بوده و شایسته است که جامعه و قضاوتهای متدین واقعی نیز اخلاق مدار و قانونمند باشد و باید بدانیم که یک مسلمان واقعی، در دفاع از دین و ارزشهایش خشن و افراطی و کور و جاهل و عقده ی و احساسی عمل نمی کند « والذین اذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما».
ولی متاسفانه اسلام و دینداری ما مسلمان نمایان، قرنهاست که اسلام و دینداری احساسی و شعاری هست و ما مسلمانان موروثی، مایه بدنامی پیامبران و بیگانه با هدف دین بوده و دین را قالب و شعار و احساسات و مسموعات و موهوات خود می پنداریم و حاضر نیستیم برای فهم دین، باورهای تقلیدی و دینداری صوری و شعاری خویش را نقد کنیم و به دینداری آرمانی نزدیک شویم.
حسینی فطرت
انتهای پیام