شفقنا افغانستان-تحول و اصلاحات باید بر مبنای تداوم و همگرایی باشد تا به وحدت رویه ملی برسد، این نه مختص به اقتصاد نه سیاست داخلی نه سیاست خارجی و نه حاکمیت ملی است بلکه تمام ابعاد ارگ تا هندوکش و پامیر را در بر می گیرد.
سیاست زاری و بیزاری توامان حامد کرزی در طول بیش از یک دهه گذشته درخصوص به رسمیت شناختن مرزهای افغانستان، استقلال افغانستان و تمامیت ارضی افغانستان و نیز حاکمیت ملی افغانستان در نهایت با عدم تعهد کشورهای همسایه و منطقه به شکست انجامید.
این یک آزمون و خطای سلسله وار و برای بیش از یک دوره ی ده ساله بود که نشان داد چنین بی اعتمادی مفرط در عین امید بستن واهی و سفرهای 20 باره به کشورهای مختلف برای نزدیک شدن به پاکستان یا دوست و همسایه و برادر خواندن دیورند نشینان محکوم به فنا است.
انتقادات بی شماری بر حرکت دورانی و حول یک دور باطل از کابل به اسلام آباد یا از کابل به تهران، کابل به آنکارا، کابل به دوحه، کابل به لندن برای اسلام آباد وارد بود که منجر به شکاف میان دولت و ملت و نیز تلفات مالی و روانی راکت پراکنی های شبانه شد.
با گذار از این وضعیت به شرایط کنونی رسیده ایم که ارکان حکومت وحدت ملی با تغییر رویه ای کاملا محسوس و مشهود و ناگهانی به تلاش های همه جانبه برای چینش مجدد مهره های دوست و دشمن و کناره گیری یا نزدیکی به کشورهای منطقه دست یازیده اند.
در این حالت که تهران و دهلی هنوز میزبان قدوم اشرف غنی یا عبدالله و هیات بلند پایه همراه ایشان برای تحکیم مناسبات دوجانبه نشده اند؛ ریاض، آنکارا، عشق آباد، پکن و باکو در منطقه و نیز ژنو، لندن و نیویورک از سوی کابل برای صلح با اسلام آباد به یاری گرفته شده اند.
در حال حاضر مردم ملکی این تغییر و تحولات در عرصه مناسبات دیپلماتیک با پاکستان را مثبت ارزیابی کرده اند و بدان امید بسته اند؛ در عین حال بسیاری از بزرگان سیاسی کنونی و پیشین از جمله فضل هادی مسلمیار، رنگین دادفر اسپنتا و حامد کرزی انتقادات خود را بر پیکر ارگ وارد آورده اند.
خط گیری و چشم دوختن سران عرصه سیاست خارجی کنونی با محوریت و مرکزیت اشرف غنی به اعطای مدال از کاخ سفید برای حسن روابط با پاکستان نمی تواند بدون در نظر گرفتن گذشته کج دار و مریز این کشور دوست و همسایه و برادر، منطقی و عقلانی باشد. تجربه ثابت ساخته که افراط و تفریط های اینچنینی محکوم به شکست هستند.
منبع:شبکه اطلاع رسانی
انتهای پیام