شفقنا افغانستان- قانون، نظامیان را از ورود به مباحث سیاسی منع کرده است. حتا در درون پایگاههای نظامیو قطعات بحث سیاسی ممنوع است. قانون اساسی افغانستان در این مورد صراحت دارد. منع ورود نظامیان به بحثهای سیاسی، مختص افغانستان نیست. در تمام کشورهای دموکراتیک دنیا، نظامیان از ورود به بحث سیاسی منع شدهاند. نظامیان عضو سازمانهای سیاسی شده نمیتوانند. نظامیان حتا در مصاحبههای رسانهای حق ندارند که موضع سیاسی بگیرند. در نشستهای خبری نظامیان صرف از مسایل مربوط به جنگ، مانورها، رزمایشهای نظامی و دیگر رویدادهای مربوط به این حوزه حرف به میان میآید. حتا سربازان حق ندارند که با همقطارهایشان در مورد احزاب سیاسی، موضعگیریهای سیاسی چهرههای مشهور و رویدادهای سیاسی، حرف بزنند. اینها همه به این دلیل است که از سیاسیشدن نیروهای نظامیجلوگیری شود.
سیاسیشدن نظامیان سبب میشود که ارتش و پولیس، چند دسته شوند و نتوانند به کار خود برسند. وقتی ارتش و پولیس نتوانند خوب کار کنند، نهاد دولت ازهم میپاشد و قلمرو جغرافیایی یک کشور دچار هرجومرج میشود. آسیب دیگری که سیاسی شدن نیروهای امنیتی دارد، تقویت احتمال کودتا است. وقتی ارتش سیاسی شود و در اختیار یک گروه یا یک سازمان قرار گیرد، دست به کودتا میزند. کودتا پیامدهای زیانباری برای حیات سیاسی و ثبات یک کشور دارد. پیامد بیشتر کودتاهای نظامی، شکست روند دموکراسی و سقوط کشور در جنگ و بحران بوده است. کودتاهای متعدد نظامی در پاکستان سبب شده است که این کشور از رقیبش که هند است، خیلی عقب بماند. امروزه دموکراسی نقطهی ضعف پاکستان در برابر هند است. هند از برکت دموکراسی و در کنترول گرفتن ارتش، قدرت نرم گستردهای برای خودش تولید کرده است. اما پاکستان برای این که امنیت خیالیاش را حفظ کند، پشت چند گروه تروریستی پنهان شده و سنگر گرفته است.
افغانستان هم از ورود نظامیان به سیاست آسیب فراوان دیده است. کودتای داوودخان و کودتای هفت ثور افغانستان را درگیر جنگ و بحران کرد. جنگی که پیامد کودتای هفت ثور است، حالا هم به نحوی دیگر ادامه دارد. ظهور گروههای تروریستی اسلامگرا یکی از پیامدهای زیانبار کودتای هفت ثور و لشکرکشی شوروی به افغانستان بود. از آنجایی که آسیب زیادی از ورود نظامیان به سیاست دیدهایم، لازم است که دولت افغانستان به این موضوع جدا توجه کند. دولت باید با هرنظامی یا جنرالی که قانون را نقض میکند و وارد مباحث سیاسی میشود، برخورد قانونی کند. باید به نظامی متخلف تذکر داده شود که به وظایف حرفهایاش برسد و دیگر به حوزهی سیاست ورود نکند. اگر بار دیگر ورود کرد، باید از وظیفه برکنار شود. وقتی جنرالی از یک سیاستمدار بدگویی کند و سخنانی بگوید که از آن بوی نژادپرستی آید، طبیعی است که جنرالها و نظامیان دیگر را هم تحریک میکند و این امرسبب میشود که رهبری و صفوف نیروهای امنیتی افغانستان، دچار بحران شود.
حکومت باید جدا به این موضوع رسیدگی کند. سیاستمداران افغانستان هم باید تعهد کنند که در رقابتهای سیاسیشان، نظامیان را دخیل نمیسازند. سیاستمدار نباید نظامیان را وارد بازی سیاسی کند. سیاستمداران ما باید تجربهی کودتاهای ۲۶ سرطان و۷ هفت ثور را در نظر داشته باشند.
منبع: هشت صبح
انتهای پیام