گام های مورچه وار حکومت وحدت ملی

شفقنا افغانستان-ارشاد خطیبی،استاد دانشگاه در مطلبی ارسالی به جمهور می نویسد:

نزدیک به پنج ماه است که از عمر حکومت وحدت ملی می‌گذرد، حکومتی که به یک معجون مرکب می‌ماند و حاصل توافقات سیاسی دو تیم انتخاباتی، یکی تحول و تداوم و دیگری اصلاحات و همگرایی بوده است. در آغاز که این حکومت تشکیل شد، هفت رهبر آن، به‌ویژه محمد اشرف غنی رییس جمهور، وعده‌های زیادی به مردم دادند.
در ظرف این مدت، دیده شد که اولویت‌های حکومت وحدت ملی مشخص نیست و برخی کارهایی که این حکومت انجام داد، چندان تأثیر مطلوبی بر اوضاع کشور نگذاشت. از زمان آغاز به کار تاکنون، حکومت وحدت ملی در راستای انجام وظایف خود خیلی آهسته و محتاطانه گام برداشته است. گام‌های این حکومت با وعده‌هایی که رهبران آن داده است، متناسب نیست. حکومت وحدت ملی نمی‌تواند با این گام‌های مورچه‌وارش، به تعهدات کلان خود عمل کند. برای انجام و اجرای توافقات سیاسی میان این دو تیم، نیاز به گام‌های سریع‌تری است که باید برداشته شود.

چرا گام‌های حکومت وحدت ملی سریع نبوده و نیست؟
به نظر می‌رسد که عوامل خاصی، موجب عدم سرعت لازم در کارها و اقدامات حکومت وحدت ملی شده و می‌شود، که مهمترین آن عبارتند از:
۱- عمل‌گرا نبودن رییس جمهور غنی:
از منظر تیپولوژی، محمد اشرف غنی فردی عمل‌گرا نیست. او برنامه‌های خوبی دارد، اما نمی‌تواند به خوبی، این برنامه‌ها را اجرا و تطبیق کند. وی در مقام‌های مختلف اجرایی نشان داده است که زیاد پُرکار نیست. هم‌چنین او در انجام کارهای خود، سرعت عمل لازم را ندارد. آقای غنی در راستای مسئولیت‌های خود دقت کافی دارد، ولی بسیار آهسته گام بر می‌دارد. محمداشرف غنی با چنین خصوصیاتی در رأس حکومت وحدت ملی قرار دارد. طبیعی است که این خصوصیات و عملکرد او، بیشترین تأثیر را بر کارکرد این حکومت گذاشته و خواهد گذاشت.
۲- اختلافات میان دو تیم تشکیل‌دهنده‌ی حکومت وحدت ملی:
طوری که گفته شد، حکومت وحدت ملی محصول توافق سیاسی میان دو تیم انتخاباتی می‌باشد. میان این دو تیم از جهات مختلف تفاوت وجود دارد. از لحاظ رهبری، ترکیب، اهداف، ارزش‌ها، برنامه‌ها و خواستگاه اجتماعی؛ تفاوت زیادی میان این دو تیم وجود دارد. همین تفاوت‌های زیاد موجب اختلافات گردیده است. برمبنای توافق‌نامه‌ی سیاسی که اساس حکومت وحدت ملی را تشکیل می‌دهد، تصامیم کلان کشوری زمانی اتخاذ می‌گردد که رهبری هر دو تیم موافق باشند. توافق میان رهبری این تیم‌ها، به دلیل تفاوت‌های زیاد کار چندان آسانی نیست و زمان زیادی را صرف می‌سازد.
۳- اختلافات در درون تیم‌های تشکیل‌دهنده‌ی حکومت وحدت ملی:
ترکیب دو تیم به وجود‌آورنده این حکومت، به شدت نامتجانس است. هر دو تیم از لحاظ نوع ترکیب بسیار آسیب‌پذیر می‌باشند. عناصر و عوامل و گروه‌های خورد و کوچکی که این تیم‌ها را تشکیل داده‌اند، اغلب از مبانی فکری و خواستگاه اجتماعی مشترکی برخوردار نیستند. به گویه‌ی دیگر؛ اشتراکات میان افراد، گروه‌ها و نیروهای تشکیل‌دهنده‌ی این دو تیم بسیار کم است. رهبران حکومت وحدت ملی از سوی برخی از هواداران تیمی خود به شدت تحت فشار هستند.
۴- عدم پویایی و تأثیرگذاری افکار عمومی در افغانستان:
افکار عمومی در یک تعریف کلی عبارت از دیدگاه مشترک بیشتر مردم یا اعضای یک جامعه در خصوص یک موضوع معیین است. در افغانستان دیدگاه‌ها و نگرش‌های مشترک بسیار کم می‌باشد. اینجا، افکار به شدت متشتت و پراکنده است. واگرایی، نمود بیشتری از هم‌گرایی دارد، درباره‌ی بسیاری از مسایل مهم کشوری، فکر مشترک وجود ندارد. افکار عمومی در افغانستان هنوز هم به عنوان یک بازیگر و عامل مؤثر در زندگی سیاسی، مطرح نیست. افکار عمومی در افغانستان هنوز هم شکل نگرفته است. از پویایی افکار عمومی در افغانستان هنوز هم کمتر اثری است. نبود افکار عمومی پویا و پایا در کشور سبب گردیده است تا مسئولان بلندپایه‌ی دولتی کمتر خود را تحت فشار حس نمایند تا پاسخگو باشند و به موقع به وظایف خود رسیده‌گی نمایند.

عالی‌جنابان، لطفاً سریع‌تر گام بردارید!
در این تردیدی نیست که حکومت وحدت ملی کم کار بوده است. به سخن دیگر، با توجه به عمری که از این حکومت گذشته است، کارهای صورت گرفته بسیار کم بوده و گام‌های برداشته‌شده بسیار کند.
مردم از هفت رهبری که این حکومت را رهبری می‌کنند، به‌ویژه از آقایان محمد اشرف غنی رییس جمهور و داکتر عبدالله عبدالله رییس اجراییه انتظار دارند که سریع‌تر گام بردارند تا تعهدات‌شان عملی گردد. رهبران حکومت وحدت ملی برای انجام وظایف خود باید زمان‌آفرینی کند نه زمان‌سوزی. زمان سرمایه بزرگ رهبران این حکومت است. از لحاظ حقوقی، مشروعیت حکومت وحدت ملی با پرسش‌های اساسی روبرو است. این مشروعیت سیاسی است که حکومت وحدت ملی از آن برخوردار می‌باشد. تداوم مشروعیت سیاسی این حکومت در نزد مردم افغانستان بستگی به کارها و تصامیم این حکومت دارد. حفظ اعتماد مردم نسبت به حکومت وحدت ملی، بستگی به کارآیی، کارآمدی و سرعت عمل رهبران آن دارد.

انتهای پیام

www.afghanistan.shafaqna.com