شفقنا افغانستان_ار روی کار آمدن حکومت دوسره ی وحدت ملی توسط دولت های خارجی تا کنون شاهد افزایش نا امنی،جنگ،خشونت،فقر،فساد اداری و ناکارآمدی و تک روی و بی مسئولیتی سران حکومتی درانجام وظایفشان بوده ایم،همانطور که نمی توانیم از کارایی پارلمانی که بیش از یک سال از تاریخ مصرفش گذشته است دفاع نمائیم، ولی در این برهه زمانی پارلمان افغانستان بهترین تصمیم را راجب وزرای ناکارآمد و دولت بی کفایت به اصطلاح وحدت ملی با استیضاح وزراگرفت . همانطور که از دولت ناکارآمد وجدت ملی وابسته به قدرتهای منطقه و جهانی انتظار خاصی جز کرنش در مقابل اربابانشان نمیتوان داشت ولی این استصیضاح ها بازگو کننده ی روایت وخامت اوضاع داخلی حکومت افغانستان میباشد که تا کنون سران جکومتی نتوانسته اند کارایی لازم و قدرت اجرایی صحیح در امور حکومتی و جهانی را ایفا نماید .
طی سالی که گذشت صدها هزار نفر از مردم افغانستان به دلیل جنگ،فقر،عدم امنیت،بیکاری افغانستان را به سمت مرزهای اروپایی ترک کردند،جنبش های میلیون در پایتخت و سایر شهر های افغانستان به دلیل ناکارآمدی دولت و عدم تامین امنیت راهها و تبعیض سیستمانیک و برقراری انکشاف متوازن و عدالت اجتماعی روی داد. از انقلاب خودجوش میلیونی تبسم، مردم در پایتخت رویداد تاریخی را از فوران خشمشان ثبت نمودند و تا باز کردن دروازه های ارگ و سقوط چند قدمی جکومت وحدت ملی پیش رفتند، شروع شد تا فاجعه ی دهمزنگ که صدها تن از جوانان نخبه ی ما به شهادت رسیدند توسط داعش خیالی یا همان ستون پنجمی ارگ و شورای امنیت ملی.
قیام تبسم هشداری برای دولت بود تا تغییراتی در سیستم فاسد حکومتی خود ایجاد نماید.به اصلاح کابینه ی ناکارآمدش بپردازد و افراد بی کفایت وزارتخانه ها را غربال بی لیاقتی و عدم کارایشان نمایند. اما دولت جر فیلتر،سرکوب،وعده های دروغین،برگزاری روند صلح با افراد فاسد و جنایتکار جنگی _دادن امتیازات ویژه به آنها_ ایجاد چند دستگی و دامن زدن اختلافات قومی و منطقه ای بین مردم و نماینده هایشان کار مثبتی در روند بهبود کیفیت زندگی مردم انجام نداد. این روند باعث نارضایتی بیشتر مردم و بالا رفتن وخامت اوضاع سیاسی،اجتماعی ،اقتصادی و فرهنگی حکومت و بی تدبیری سران جکومت تغییری در روند نارضایتی مردم صورت نداد. طی ماههای اخیربارها شاهد تظاهرات جنبش روشنایی در پایتخت و سایر شهرهای افغانستان به دلیل عدم رضایتشان از حکومت وحدت ملی بودیم،تنها حربه ی ئولت ایحاد دیوارهای کانتنری در خیابانها ی پایتخت و کشیدن دیوارهای ضخیم سیمانی و بتنی در اطراف ارگ بود و سرکوبی غیر مستقیم توسط گروههای وابسته به جکومت و یا همان به اصطلاح ستون پنجمی نیکتایی پوشان طالب وابسته به ارگ در مقابل مظاهره کنندگان به خاطر خواستن عدالت اجتماعی و انکشاف متوازن بود.
دولت نتوانست مردم و نمایندگان را به سمت خود جلب نماید، به همین دلیل این روزها شاهد سونامی طوفان خشم پارلمان به خاطر عدم کارایی وزرای بی کفایت حکومت وجدت ملی افغانستان هستیم .
اگر این روند استیضاح و سلب اعتماد وزرا طی روزهای آینده ادامه پیدا کند ممکن است طی ماههای آینده شاهد سقوط و فروپاشی حکومتی وحدت ملی باشیم
انتهای پیام
www.af.shafaqhna.com