شفقنا افغانستان
داکتر رمضان بشردوست،نماینده پارلمان افغانستان گفت: افغانستان امروز نیازمند تغییر در برخی سیاستهای اقتصادی است و باید برای استفاده از 10 میلیون هکتار زمین قابل کاشت در این کشور برنامهریزی و کار شود.
وی در گفتگویی که در اختیار شفقنا قرار گرفته است،گفت: اگر طی 13 سال گذشته به جای تعقیب ایده ساختن افغانستان ترانزیتی، برای کاشت و بهرهگیری از 10 میلیون هکتار زمین قابل کاشت در این کشور برنامهریزی میشد- به طور قطع و یقین- امروز با شرایط متفاوتی از لحاظ اقتصادی مواجه بودیم.
بشردوست افزود: در سال 2002 میلادی و در نخستین کنفرانس بازسازی افغانستان که در توکیو برگزار شد، کشورهای کمککننده و مقامات افغانستان، ایده ساخت یک افغانستان ترانزیتی را طرح کردند و برای همین بود که میلیونها دلار از کمکهای جامعه جهانی به ساخت جادهها و با هدف افزایش سطح آمادگیهای ارتباطی افغانستان با کشورهای دیگر به مصرف رسید؛ اما نبود نظارت دقیق و وجود فساد مالی لجامگیسخته در انعقاد قراردادها که بستری برای حیف و میل این کمکها به وجود آورد، سبب شد که این جادهها نیز به صورت اساسی آسفالت نشود؛ زیرا در ساخت این جادهها از مواد کمکیفیت استفاده شد و اینک با گذشت زمان اندک، تخریب گردیده و نیازمند ترمیم جدی میباشند.
وی ادامه داد: در سال 2004 میلادی در دومین کنفرانس بازسازی افغانستان که در کشور برلین برگزار گردید، من به عنوان وزیر برنامه و بودجه آن زمان افغانستان در کنار «حامدکرزی» رئیس جمهور، «عبدالله عبدالله» وزیر خارجه، «اشرف غنی» وزیر دارایی و «محمد امین فرهنگ» وزیر امور بازسازی در این کنفرانس حضور داشتم و دیدگاههای خود در ارتباط با لزوم تغییر در سیاستهای افغانستان را مطرح کردم.
نماینده مردم کابل در پارلمان تصریح کرد: ایدهای که در کنفرانس برلین مطرح کردم این بود که به جای توجه و تمرکز به ساخت افغانستان ترانزیتی و اختصاص بودجههای زیادی برای تحقق آن باید روی بالا بردن ظرفیتهای زراعی و تقویت تواناییهای طبیعی افغانستان در تولید محصولات زراعی، توجه و سرمایهگذاری شود و نیز برای استخراج معادن افغانستان و تبدیل کردن افغانستان به یک «کشور صنعتی» برنامهریزی گردد؛ اما چون هیچگونه تمایل و تایید خارجی و هیچگونه چراغ سبزی از سوی مقامات افغانی حاضر در آن کنفرانس برای پذیرش و پشتیبانی از طرح من به مشاهده نرسید این طرح روی کاغذ ماند.
وجود 70 میلیارد متر مکعب آب در افغانستان
بشردوست ادامه داد: همان گونه که در ابتدا اشاره کردم حدود 10 میلیون هکتار زمین قابل زراعت و واجد خاک حاصلخیز در افغانستان وجود دارد؛ اما بر اثر در دسترس نبودن آب، بیش از 8 میلیون هکتار آن غیر قابل استفاده مانده است و این درحالی است که افغانستان 70 میلیارد متر مکعب آب دارد؛ اما هیچگونه استراتژی اقتصادی برای استفاده مناسب و به موقع از این میزانی از آب وجود نداشته و فقط از 20 میلیارد متر مکعب آن در آبیاری کشتزارها استفاده میشود.
وی افزود: زمانی که وزیر برنامه و بودجه بودم به بیش از 28 ولایت افغانستان سفر کردم و زمانی که از ولایتی به ولایتی دیگر میرفتم در آن مسیرهای طولانی، دشتهای وسیع و پهناوری را میدیدم که جز خار هیچ چیزی دیگر در آن نروییده بود و این معنای بیتوجهی به تواناییهای طبیعی باالقوه افغانستان برای برون رفت از اوضاع وخیم فقر فزاینده و بیکاری در حال گسترش است.
این عضو ولسی جرگه تاکید کرد: به نظر من بخش بزرگی از کمکهای جامعه جهانی در سالهای گذشته باید صرف ساخت سدهای آبی در نقاط مختلف افغانستان میشد تا از یک سو کاشت و آبیاری 8 میلیون هکتار زمینی که اکنون بلا استفاده است، ممکن میشد و از سوی دیگر برای هزاران انسان بیکار این سرزمین زمینه کار فراهم میشد؛ انسانهایی که ظرفیت ذهنی همواره صرف فکر در خصوص آرزوی یافتن کار بوده و فرصت نیافته تا دغدغه فراتر از «نان در آوردن» داشته باشند.
این عضو پارلمان افغانستان تصریح کرد: در صورتی که چنین سدهای آبی ساخته میشد، کارایی و اثربخشی آن در بخش کشاورزی محدود و محصور نمیماند؛ بلکه تولید برق برای به کار انداختن کارخانههای زیادی را ممکن و میسر میکرد و این نیز خود اقدام ارزنده و دستاورد درخشان دولت درعرصه شغلآفرینی و نجات مردم افغانستان از فقر فزاینده، تلقی میشد.
فقر و بیکاری روی میلیاردها ذخیره زیر زمینی
داکتر بشردوست استفاده مناسب و دقیق از منابع طبیعی و ذخایر زیر زمینی افغانستان را راهکاری عنوان کرد که امکان ساخت یک کشور صنعتی را در دل خود خواهد پرورد.
وی افزود: وجود معادن زیاد، از جمله معادن مس، آهن، زمرد و گاز در چند نقطه افغانستان نشان از آن دارد که غفلت، مسئولیتناپذیری و کمکاری دولتمردان افغانستان سبب شده که مردم این کشور بر روی خروارها موادخامِ و ذخایر زیر زمینیِ دارای ارزش اقتصادی بسیار بالا هنوز با تقدیر تلخ تهیدستی و بیکاری فزاینده، دست به گریبان مانده است.
وزیر پیشین افغانستان تاکید کرد: طبق ارزیابی دقیقی که روی «معدن آهن حاجیگگ» ولایت بامیان صورت گرفته، استفاده مناسب از این معدن قابلیت تولید کار برای 80 هزار کارگر را فراهم میآورد.
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com