شفقنا افغانستان-شبکه اطلاع رسانی با اشاره به سالروز خروج ارتش سرخ شوروی از افغانستان نوشت:
امروز یکشنبه، 26 دلو مصادف است با سالروز خروج قشون سرخ نيروهاى شوروى سابق از افغانستان.
در چنین روزی سربازان شوروي سابق كه در ششم جدی سال ۱۳۵۸هجري شمسي خاك كشور را مورد تجاوز قرار داده بودند، سرانجام در اثر جهاد و مقاومت مردم مسلمان افغانستان در 26 دلو سال 1367 خورشیدی از کشور ما خارج شدند.
تجاوز قشون سرخ به کشور هر چند براي مردم حادثهاي دردناك و ناخوشايند بود و بيش از يک میليون هموطن کشته، هزاران تن معيوب و میليون ها تن مجبور به مهاجرت شدند؛ اما دوران جهاد توانست اتحاد و برادري را در ميان تمامي اقوام و گروه هاي مردمي رقم بزند.
با هجوم گسترده سربازان شوروی به خاك كشور، مقاومتهای مردمي در دفاع از آزادي، تماميت ارضي و اعتقادات خود بسيار پر شور بود و مجاهدين با عزم راسخ خود توانستند، عظمت سياسي، اقتصادي و نظامي شوروي را به چالش بكشند.
اخراج قشون سرخ شوروی از كشور نشان داد كه اگر مردم بخواهند، تسلط بيگانگان را نپذيرند و در برابر يورش آنان به دفاع برخيزند،حتما به پيروزي دست مي يابند.
اما در این میان منافع غرب را نیز نباید نادیده گرفت ؛ جدا از مقاومت ها و تلاش های ملت در اخراج نیروهای شوروی از کشور؛ غرب و کشورهای خارجی نیز در این راستا تلاش های زیادی کردند. آمریکا برای تک قطبی بودن و ترس از قدرت شوروی سابق باید تلاش می کرد و منافع آن کشور در شکست این نیروها و خروج از افغانستان بود.
گفتنی است که انگلیس نیز برای اهداف طولانی مدت و حضور در منطقه و عرب ها نیز برای اهداف افراطی اسلام گرایانه خود پول های زیادی را برای خروج نیروهای سرخ شوروی هزینه کردند.
این عوامل همه دست به دست هم داد و منجر به اخراج قشون سرخ از کشور شد که همه ساله از این روز تاریخی تجلیل به عمل می آید. ملت مسلمان و قهرمان افغانستان در این روز صحنه خروج آخرین سرباز متجاوز شوروی سابق را از خاک کشور یک بار دیگر در ذهن خویش به تماشا می نشینند و احساس غرور می کنند از اینکه توانستند متجاوزان روسی تا دندان مسلح را مجبور به عقب نشینی کنند اما از سویی با تاسف احساس غم و اندوه دارند از اینکه به علت برخی عوامل داخلی و خارجی آرزوها و خواسته های شان برآورده نشد و نتوانستند طعم شیرین صلح و آبادانی را بچشند.
شش سال پیش مرحوم برهان الدین ربانی در مجلسی که به مناسبت همین روز برگزار شده بود، پيروزى جهاد مردم افغانستان، را معجزه قرن دانست و گفت: کسانى در جهان هستند که مى خواهند جهاد افغانستان را تخريب و آن را به فراموشى بسپارند؛ اما مردم افغانستان بايد افتخار اين جهاد را به عنوان يک امانت به نسل هاى بعدى جامعه انتقال دهند تا آنها نيز به آن ببالند. وى در آن سخنانش تاکيد نمود که مردم افغانستان بايد تلاش کنند تا وحدت و يکپارچگى خود را در تمام سنگرها حفظ نمايند.
به راستی که پیروزی جهاد افغانستان و شکست ابر قدرتی مثل شوروی، می توانست معجزه قرن باشد اما افسوس که کید دشمنانی چون آمریکا که طمع سیری ناپذیری در استعمار طلبی دارند و غفلت رهبرانی که به آسانی فریب دنیا را خوردند، نگذاشت تا این معجزه پایدار بماند.
این واقعیتی انکار ناپذیر است که آمریکا از اتحاد مسلمانان چه در سطح جهانی و چه در سطح منطقوی و کشوری می ترسد. آمریکا به چشمان خود دیده که اگر اقوام مختلف کشوری چون افغانستان هزارپارچه، متحد شوند هیچ کس را یارای مقابله با این اتحاد نیست. به همین دلیل هم طی این سیزده سال تمام تلاش خود را به همت برخی از مقامات داخلی انجام داد، تا هرچه بیشتر تخم تفرقه و نفاق و قوم گرایی را در سراسر افغانستان بپراکند.
و الا اگر در عصر حاضر هم همان اتحاد و همدلی دوران جهاد بین مردم ایجاد گردد، بازماندگان همان مجاهدین و شهدا می توانند کشور خود را بازسازی کرده و از وابستگی به غرب خارج شوند. ولی افسوس که کاخ سفید برای رسیدن به منافع خود هیچگاه نمی گذارد آن تفاق و اتحاد یکبار دیگر ایجاد گردد.
به هر حال برای همه شهیدان مظلوم افغانستان از خداوند باری تعالی علو درجات را خواهانیم. به امید بهبود وضعیت زندگی این مردم مظلوم و ستمدیده. البته اگر غرب گرایی و قوم پرستی مقامات دولت جدید کابل بگذارد که چنین اتفاقی بیفتد.
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com