شفقنا افغانستان-عبدالفتاح السیسی رییس جمهور مصر در مصاحبه با اشپیگل از کشور رنج کشیده اش و از سرنگونی خشونت بار سلفش محمد مرسی و تهدیدهای داعش و اخوان المسلمین می گوید.
س: آقای رییس جمهور، در کاخی که امروز شما در آن حضور دارید زمانی آن مستبد یعنی حسنی مبارک و آن اسلام گرا یعنی محمد مرسی حضور داشتند. شما به عنوان یک افسر در خدمت هر دو آنها بودید. آیا فکرش را می کردید که روزی ساکن این کاخ شوید؟
ج: واقعیتش را بخواهید خیر. در حالت عادی اگر در ارتش سرباز خوبی می بودم به بالاترین درجه می رسیدم.
س: اما پس از سقوط پرزیدنت مرسی و هنگامی که در 3 جولای 2013 کنترل کشور را در دست گرفتید حتما می دانستید که بار دیگر عصر نظامیان فرا رسیده و به تبع آن دوران شما در این کاخ شروع می شود.
ج: هیچ انسان عاقل و منطقی که از کوه مشکلاتی که در برابر کشور من قرار دارد آگاه باشد حاضر نیست که برای رسیدن به این پست تلاش کند.
س: پس یعنی شما فداکاری کرده اید؟
ج: این پرسش شما بیشتر در مورد دولتمردان و روسای جمهوری است که تا به حال آنها را دیده اید. من هنگامی تصمیم به قبول این پست گرفتم که متوجه شدم کشورم شانس بسیار کمی برای نجات دارد. بله، من آماده بودم که خود را برای نجات و سعادت کشورم و 90 میلیون جمعیت آن فدا کنم. این مردم به غذا، بنزین، برق و یک زندگی برخوردار از کرامت نیاز دارند. هر رییس جمهوری که به چنین جزییاتی بی توجه باشد و نتواند حداقلی از ثبات را برقرار کند باید استعفا دهد.
س: با توجه به این نگرانی ها آیا در این پست جدید لحظاتی وجود دارد که شما احساس خوشحالی کنید؟
ج: وقتی می بینم که مردم به حرف من گوش می دهند و برای اهدافی که من در نظر گرفته ام تلاش می کنند، احساس خوشبختی زیادی می کنم. این عشق انسان ها برای من تجربه ای تازه است و در زندگی گذشته ام در ارتش یعنی در جایی که باید فرمان بدهید یا فرمان را اجرا کنید چنین عشقی وجود نداشت.
س: حال و بعد از چهل ساز نظامی گری باید به مخالفانتان نزدیک شوید و در پی مصالحه و در نهایت معامله باشید. آیا این کار برای شما دشوار نیست؟
ج: در وجود هر انسانی توانایی های مختلفی نهفته است. باید به احساس خود اعتماد داشته باشید و در عین حال آماده برای هر عمل ناگهانی باشید.
س: تفاوت اساسی میان این دو نقش کدام است؟
ج: در ارتش شانس موفقیت بیشتر است. این مساله ریشه در شفافیت ساختارهای نظامی دارد و همه چیز مشخص است. اما در سیاست شگفتی ها و راه های انحرافی زیادی وجود دارد که به یکباره و به صورتی غیرقابل پیش بینی بروز می کند.
س: مبارک به هنگام ریاست جمهوری نیز همچنان یک افسر باقی ماند و به مصری ها فرمان می داد و انتظار اطاعت داشت.
ج: مبارک از نسلی متفاوت بود و تحت شرایط کاملا متفاوتی به قدرت رسید.
س: شما هم بر اثر یک کودتا به این مقام رسیدید. وقتی یک رییس جمهور منتخب با خشونت سرنگون می شود ما از آن به عنوان کودتا یاد می کنیم.
ج: توصیف شما از موقعیت صحیح نیست و تحلیلتان هم دقیق نیست. شما از فرهنگی کاملا متفاوت می آیید و تجربه هایتان نیز کاملا از جنسی دیگر است. و نمی توانید خودتان را از این افکار نجات دهید. رویدادهای مصر را باید با توجه به چالش ها و تهدیدهای مصری نگاه کنید.
س: منظور شما اسلامی شدن فزاینده کشور به دست اخوان المسلمین و رییس جمهور پیشین مرسی است؟
ج: آن چه را که شما از آن با عنوان کودتا یاد می کنید انقلاب دوم ما بود. اگر نیمی از ملت های آلمان و فرانسه و بریتانیا به خیابان ها بیایند و سرنگونی دولت را طلب کنند و اگر دولت در فکر خشونت باشد و هیچ کس مداخله نکند …. .
س: …. منظور شما مداخله ارتش است…
ج: ….. در این حالت کشور به ورطه جنگ داخلی سقوط می کند. اگر ما دخالت نمی کردیم از نظر تاریخی و اخلاقی هیچ توجیهی نداشتیم.
س: شما احساس می کنید که از سوی ملت فرا خوانده شدید؟
ج: اگر میلیون ها نفر علیه یک حاکم به خیابان ها بیایند او وظیفه دارد که کنار برود. اما در منطقه ما چنین تفکری به ذهن حاکمان راه پیدا نمی کند.
س: اما با سرنگونی مرسی از جنگ داخلی جلوگیری نکردید بلکه به آن دامن زدید. صدها نفر کشته و بسیار بیش از آن دستگیر شدند.
ج: خیر. و صدها نفر هم کشته نشدند. من از کشته شدن هر انسانی ناراحت می شوم اما شما هم باید نسبت ها را در نظر داشته باشید. بینید که در عراق و سوریه و یمن و لیبی چه تعداد انسان طی ده سال گذشته کشته شده اند. جمعیت مصر از مجموع جمعیت این چهار کشور بیشتر است. اگر تعداد کشته ها را مقایسه کنید متوجه می شوید که ارتش ما از ملتمان محافظت کرده است.
س: یعنی بدون مداخله ارتش کشور شما هم به سرنوشت سوریه و عراق دچار می شد؟
ج: در صورت عدم مداخله ارتش اگر نگوییم میلیون ها اما صدها هزار نفر کشته می شدند.
س: آن چه در میدان ربعه اتفاق افتاد یک قتل عام بود که طی آن حداقل 650 نفر از طرفداران مرسی به دست نیروهای امنیتی کشته شدند. با این حال شما سویه سیاه قدرت را به شکل دیگری نشان می دهید.
ج: شما باز هم با معیارهای خودتان ما را محکوم می کنید. اگر مردم به میدان ربعه حمله می کردند شمار کشته ها ده برابر بیش از این می شد. مردم مصر آمادگی چنین کاری را داشتند. 45 روز تمام شاهد بودیم که یکی از میادین اصلی پایتخت فلج شده و بارها از تظاهرکنندگان خواستیم که با آرامش میدان را تخلیه کنند. آیا شما اجازه چنین کاری را می دهید؟
س: نیروهای پلیس ما شلیک مستقیم نمی کنند بلکه از گاز اشک آور و ماشین های آب پاش استفاده می کنند. اگر چنین کشتاری در کشور ما رخ دهد وزیر کشور باید استعفا دهد.
ج: ابایی از این ندارم که اعتراف کنم یک شکاف تمدنی میان کشورهای ما وجود دارد. در کشورهای شما مردم و پلیس به مانند تظاهرکنندگان احساس مسوولیت می کنند. افزون بر آن پلیس آلمان مجهز به تجهیزات مدرن بوده و از بهترین آموزش ها برخوردار است. و تظاهرکنندگان شما با سلاح گرم نیروهای پلیس را هدف قرار نمی دهند.
س: آیا این کارها بدون دلیل انجام گرفت؟
ج: شما باید تظاهرات های اخوان المسلمین را با آن تروریسمی مرتبط بدانید که بر اساس یک ایده بنیادگرایانه هدایت می شود. این مردم فکر می کنند که اگر بمیرند شهید محسوب شده و به بهشت می روند.
س: سازمان های حقوق بشری اعلام کرده اند که سرکوب ها در دوران شما شدید تر از دوران مبارک است.
ج: نباید دایره حقوق بشر را تا این اندازه تنگ کرد. حقوق بشر زمانی که اخوان المسلمین از اعتقادات مردم سوءاستفاده کرده و آنها را گمراه می کند نیز خدشه دار می شود. زمانی که شما محروم از تحصیل و سقفی روی سر و شغل باشید و هیچ امیدی به آینده نداشته باشید آنگاه حقوق بشر پایمال می شود. نباید حقوق بشر را فقط به آزادی اندیشه و بیان تقلیل داد. البته در کشور ما هر کس می تواند آنچه را که در اندیشه دارد به زبان بیاورد.
س: اما ظاهرا تنها شما چنین عقیده ای دارید.
ج: اخوان المسلمین برای کنار آمدن با ما دو گزینه داشتند و ما هم برای کنار آمدن با آنها دو آلترناتیو داشتیم. یا باید ما را می کشتند و یا بر ما حکومت می کردند. ما هم یا باید آنها را می کشتیم یا آنها را به دادگاه می کشاندیم. و البته ما آنها را به دادگاه کشاندیم و این گزینه دشواری است.
س: بدون زحمات فعالانی مانند احمد ماهر، محمد عادل و احمد دوما شما نمی توانستید امروز رییس جمهور باشید. حال این سه مرد انقلابی در زندان هستند زیرا علیه شما تظاهرات به راه انداخته بودند.
ج: قانون تجمعات در کشور ما بر اساس قوانین فرانسه و آلمان و سوئیس است. بر اساس قانون باید برگزاری تظاهرات از قبل اعلام شود. این فعالان سیاسی قاون تجمعات را تقض کرده بودند. نود میلیون مصری به آب و نان نیاز دارند. اگر تظاهرات ها روز و شب ادامه داشته باشد آیا کشور شما حاضر می شود که در مصر سرمایه گذاری کند؟
س: آزادی برگزاری تجمعات در قانون اساسی شما تضمین شده است. ما شاهدیم که سه جوان انقلابی بی دلیل به مجازات های سنگینی محکوم شده اند. این مساله نیز مانند حکم اعدام آن 183 نفر طرفدار اخوان المسلمین غیرقابل قبول است.
ج: بر طبق قوانین مصر در صورت عدم حضور متهمان، قاضی حداکثر مجازات را تعیین می کند. افزون بر آن این حکم بدوی بود. به محض بازداشت متهمان ، داگاه دوباره تشکیل می شود. من به شما اطمینان می دهم که اگر بخواهیم کشورمان مانند کشور شما پیشرفته باشد باید به استقلال قوا احترام بگذاریم.
س: ما در مورد استقلال دستگاه قضایی شما شک داریم. سه گزارشگر شبکه تلویزیونی الجزیره تنها به این جرم که ظاهرا اخباری اشتباه در مورد مصر پخش کرده بودند به زندان افتادند.
ج: اولا: اگر در آن زمان رییس جمهور بودم به این مشکل پایان می دادم و از آنها می خواستم که کشور را ترک کنند. ثانیا: دستگاه قضایی ما مستقل است . این مساله که جهان غرب نباید تصور کند که تنها خودش دستگاه مستقل قضایی دارد بسیار مهم است.
س: پس یک عفو عمومی را مورد بررسی قرار دهید.
ج: من به هیچ عنوان خواهان چنین مشکلاتی نیستم زیرا به شهرت مصر لطمه می زند. اما ما در آن زمان در وضعیت آشفتگی سیاسی بودیم.
س: و حالا شخص شما به اعلام یک عفو عمومی فکر می کنید؟
ج: البته. از نظر من انسانیت یعنی همدلی و صلح. این دو مساله برای من ارزش بسیار زیادی دارد.
س: آیا در زمان خدمت در ارتش نیز همین گونه فکر می کردید؟
ج: من تغییری نکرده ام. همیشه سعی می کنم که انسان بهتری شوم و تلاش دارم که در همه رفتارهایم یک مسلمان واقعی باشم.
س: احساس می کنید که غربی ها در مورد شما دچار سوء تفاهم شده اند؟
ج: من تلاش دارم که برای شما واقعیت را توضیح دهم. شما همواره با عینک یک خارجی به رویدادهای مصر نگاه می کنید و هرگز از آنچه که در این جا می گذرد آسیبی نمی بینید. هر زمان که وضعیت سخت می شود شما غربی ها چمدان ها را می بندید و این جا را ترک می کنید.
س: شاید به دلیل همین اعتقادات اسلامی شما بود که محمد مرسی در سال 2013 فرماندهی ارتش را به عهده تان گذاشت.
ج: واقعا نمی دانم که مرسی به چه دلیلی من را انتخاب کرد. هرگز خودم را چیز دیگری غیر از آنچه که هستم نشان نداده ام یعنی آدمی ساده که زیاد مطالعه و فکر می کند. گفتمان مذهبی به ویژه خیلی ذهن من را به خود مشغول می کند. ما باید در مورد این گفتمان تجدیدنظر کنیم و در روند واپس گرایانه منطقه شریک نشویم. هر زمان در این مورد صحبت می کنم گویی در کندوی زنبورهای عسل دست برده ام.
س: شما به تازگی خطاب به روحانیون دانشگاه مشهور الازهر خواهان نوسازی مذهبی شده اید؟
ج: این گفتمان مذهبی نیاز به زمان دارد و در واقع با آگاهی بر این که ما مشکل داریم آغاز می شود. ما در این جا از مهم ترین مشکلات کشورهای مسلمان و عرب حرف می زنیم و مذهبمان در روح و قلبمان جای دارد.
س: آیا منظور شما تفسیری جدید از قرآن و شریعت و همین طور قوانین و احکام اسلامی است؟
ج: قرآن از 1400 سال پیش حقیقت مطلق به شمار می آید. اما تفاسیر مختلفی هم وجود دارد. به عقیده من باید گفتمان مذهبی را از تصورات غلط و نادرست پاک کرد. دو روز پیش در جلسه ای حاضر شدم که نه تنها بلندپایه ترین مقامات الازهر بلکه پاپ قبطیان و سیاستمداران و روشنفکران نیز در آن حضور داشتند. موضوع جلسه “آزادی انتخاب” و بزرگترین ارمغان چنین آزادی بود. این بخشی از مذهب ماست به این معنی که انسان ها می توانند خود انتخاب کنند که مسلمان، یهودی یا مسیحی باشند.
س: آیا مسلمانان می توانند علیه کسانی اقدام کنند که تفاسیری غلط و مجعول از دین ارائه می دهند؟
ج: البته، زیرا افراط گرایان نه تنها اسلام بلکه خداوند متعال را نیز می رنجانند. تصورات غلط آنها است که منجر به این می شود که برخی در مبانی دین تشکیک کنند.
س: بارک اوباما رییس جمهور آمریکا برای جنگ علیه داعش یک ائتلاف تشکیل داد. اما مصر در این ائتلاف تنها حضوری نمادین دارد.
ج: ما در این جنگ یکی از متحدین هستیم اما در داخل مصر می جنگیم. ما یک سال و نیم قبل از تشکیل این ائتلاف جنگ خود را آغاز کردیم. اگر این جنگ را ببازیم، منطقه تا پنجاه سال دیگر روی خوش نخواهد دید. اروپا نیز در معرض تهدید حمله افراط گرایان قرار دارد و من این مساله را یک سال و نیم پیش به دوستان اروپایی گفته ام.
س: و واکنش آنها چه بود؟
ج: ظاهرا حرفم را باور نکردند و فکر می کردند که من به دنبال توجیه رویدادهای مصر هستم…
س: …. توجیه سرنگونی پرزیدنت مرسی. و حالا خود شما شاهد شاخه ای از داعش در صحرای سینا هستید که وحدت کشورتان را به خطر می اندازد.
ج: در سراسر سینا 600 هزار نفر زندگی می کنند که تنها کسری از این جمعیت تروریست هستند. آنها نمی توانند وحدت مصر را به خطر اندازند. آنها تنها برای جلب توجه دست به اقدامات شیطانی می زنند. ما برای جنگ با تروریست ها مصمم هستیم.
س: کدامیک بزرگ ترین تهدید به شمار می رود: داعش یا اخوان المسلمین؟
ج: هر دو گروه از ایدئولوژی واحدی پیروی می کنند. اما خاستگاه اولیه همه آنها اخوان المسمین بوده است و از میان آنها دیگر افراط گرایان برآمده اند.
س: طوری صحبت می کنید که گویی بدون شما ترور بر مصر حاکم می شود. آیا مردم مصر اصلا گزینه و آلترناتیوی به جای شما دارند؟
ج: من هرگز بر خلاف خواسته مردم در این پست نمی مانم. ارزش ها و عشقم به سرزمین پدری چنین اجازه ای به من نمی دهد.
س: همین که شما در انتخابات ماه مه 2014، 96 درصد از آرا را به خود اختصاص دادید نشان می دهد که مردم مصر گزینه دیگری ندارند.
ج: از همان آغاز کار به مردم گفتم که نمی خواهم بر شما حکومت کنم. من یکی از شما هستم. من فقط کسی هستم که برای نجات کشور و تحقق خواست های شما قبول مسوولیت می کند.
س: شاید این وضعیت چندان دوامی نداشته باشد.
ج: من از سوی مردم روی کار آمدم و می خواهم هر چه زودتر حتی الامکان ماموریت خود را انجام دهم. طبق قانون اساسی تنها دو بار می توان به ریاست جمهوری انتخاب شد. امیدوارم که در همین چهار سال نخست بتوانم تکلیف خود را انجام دهم.
س: آیا انتخابات پارلمانی که در ماه مارس برگزار می شود آخرین گام شما در مسیر دموکراسی خواهد بود؟
ج: در عمل بله. به همین خاطر نقشه راه خود را مشخص کرده ایم. مصر نیز سه قوه دارد اما تحکیم دموکراسی بستگی به این دارد که هر طرف چه ملت و چه دولت به خواست ها و رای طرف مقابل احترام بگذارد.
س: اما پارلمان آینده مجلس ضعیفی خواهد بود. زیرا نمایندگان ملت اختیاری برای نظارت بر جزییات بودجه ارتش ندارند.
ج: چه کسی چنین ادعایی کرده است؟ کمیسیون های ویژه ای برای بحث در مورد بودجه تشکیل خواهد شد. افزون بر آن بودجه نظامی کشور ما از جمله کمترین بودجه های نظامی کشورهای جهان محسوب می شود.
س: برای کارهای بازسازی چه انتظاری از آلمان دارید؟
ج: اجازه بدهید اول این را به شما بگویم که تا چه اندازه شما آلمانی ها را به خاطر نظم و شایستگی هایتان تحسین می کنیم. حتی این را نیز درک می کنیم که شما به دلیل آن که تحت تاثیر اخوان المسلمین هستید تصور غلطی از رویدادهای مصر دارید. اخوان در به بیراهه کشاندن افکار عمومی توفیق داشت.
س: شما که نمی توانید همه انتقادها را جعل و تحریف عنوان کنید.
ج: من امروز با شما نشسته ام تا به آلمانی ها نشان دهم که واقعا در این جا چه می گذرد. دلم می خواهد که آلمان و سراسر غرب طرف ما باشند. پیام من این است: اگر مصر باثبات باشد آنگاه اروپا نیز با ثبات است.
س: آیا به کمک های اقتصادی آلمان امیدواری خاصی دارید؟
ج: ما به پشتیبانی های شما در حوزه آموزش و ایجاد مشاغل جدید امید داریم. من از خانم آنگلا مرکل برای شرکت در کنفرانس اقتصادی شرم الشیخ دعوت به عمل آورده ام. از همه شرکت های بزرگ هم دعوت می کنم که به این جا بیایند و طبیعتا آرزو داریم که باز هم توریست های بیشتری به کشورمان سفر کنند.
س: روابط زمانی بهتر می شود که بنیادهای وابسته به احزاب ما تا این اندازه در این کشور با مشکل روبرو نباشند. یکی از بنیادهای حزب دموکرات در آستانه تعطیلی است و رییس بنیاد کنراد آدناوئر در قاهره نیز به صورت غیابی به پنج سال حبس محکوم شده است.
ج: نهایت تلاش خود را برای حل این مشکلات به کار می گیریم تا بر روابط ما سنگینی نکند.
س: یکی از اقلام درخواستی شما زنجیر چرخ تانک است اما در برلین این تصور وجود دارد که از این تانک ها برای مقابله با تظاهرکنندگان استفاده می شود.
س: ارتش ما هرگز علیه تطاهرکنندگان چنین اقدامی نکرده است. تانک ها در روز انقلاب یعنی 25 ژانویه 2011 برای حفاظت از کشور به خیابان ها آمدند. برخی از انها مورد حمله قرار گرفته و به آتش کشیده شدند. با این وجود حتی یک گلوله از تانک ها شلیک نشد.
س: شما با آنگلا مرکل در جریان مجمع جهانی اقتصاد در داووس که دو هفته پیش برگزار شد برای اولین بار ملاقات کردید. صداراعظم پیش از آن از شما دعوت به عمل آورده بود. آیا به آلمان خواهید آمد؟
ج: بله خوشحال می شوم که به آلمان بیایم. به عنوان یک افسرجوان بارها به آلمان سفر کرده بودم و می دانم که شما چه کشور زیبایی دارید.
س: در ضمن آیا صحت دارد که صدراعظم از شما به عنوان لنگر ثبات تقدیر کرده است؟
ج: بله. اما اگر دقیق تر بخواهید ایشان نه از من بلکه از مصر به عنوان لنگر ثبات منطقه تقدیر کرد.
منبع: اشپیگل
ترجمه:محمدعلی فیروزآبادی- شفقنا
انتهای پیام