شفقنا افغانستان – یک روزنامه نگار آمریکایی از وجود استانداردهای ناعادلانه در غرب برای برخورد با مسلمانان انتقاد کرد و انتظار غربی ها از مسلمانان برای محکوم کردن اعمال تروریستی را تعصب “نژادپرستانه” خواند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، “ماکس فیشر[1]” در “ووکس[2]” نوشت: در سال های اخیر رسم بر این شده است که هر زمان حادثه خشونت باری از سوی افرادی که خود را مسلمان می نامند در گوشه ای از جهان اتفاق می افتد، از جمعیت میلیاردی مسلمانان به ویژه مسلمانان ساکن در کشورهای غربی انتظار می رود که بلافاصله آن اقدام را محکوم کنند. این کار دیگر تبدیل به سنتی شده است که جدیدترین نمونه وقوع آن به دنبال گروگانگیری سیدنی در ماه دسامبر اتفاق افتاد و پس از آن با حمله به دفتر مجله شارلی ابدو در پاریس ادامه یافت. هدف مسلمانان و سازمان های اسلامی از این کار این است که اعلام کنند: «به عنوان یک مسلمان من این حمله و تروریسم در هر شکل آن را محکوم می کنم.»
اما باید صراحتا بگویم که این توقعی که ما از مسلمانان داریم ناشی از اسلام هراسی و تعصب است. چرا که در واقع رد و محکوم کردن نوعی عذرخواهی است: عذرخواهی اسلام و مسلمانان! به این معنی که همه مسلمانان تحت این سوء ظن قرار دارند که موافق تروریسم هستند مگر اینکه صریحا خلاف آن را اعلام کنند. معنی دیگر آن نیز اینست که هر جرمی از سوی یک مسلمان اتفاق بیفتد مسئولیت آن با تمامی مسلمانانی است که با وی همکیش هستند.
اینگونه تفکر یعنی سرزنش کردن یک گروه بخاطر اقداماتی که از سوی تنها چند نفر اتفاق می افتد و بدترین پندار را نسبت به کسی داشتن تنها به خاطر هویت وی، شدیدترین تعریفی است که می توان از “تعصب” داشت. همین طرز تفکر و منطق است که غیرمسلمانان فرانسه را وادار می کند به دلیل عصبانیت از حادثه شارلی ابدو با رفتاری منفور، منحرفانه و انتقام جویانه به مساجد فرانسه یورش برند. و نتیجه همین منطق است که “دون لمون” مجری شبکه خبری سی ان ان از “ارسلان افتخار” که یک وکیل حقوق بشر و مسلمان آمریکایی است می پرسد آیا وی از گروهک داعش حمایت می کند؟ این پرسش به این معنی است که هرچند او دقیقا یک فعال حقوق بشر لیبرال است که داعش بیش از همه از آنها متنفر است، اما مذهب وی او را در معرض چنین سوء ظنی قرار می دهد!
اما اکنون دیگر زمان پایان دادن به این سنت است: غیرمسلمانان در تمامی کشورهای جهان و به ویژه در فرانسه می بایست سرانجام این واقعیت را بپذیرند که مسلمانان درست به اندازه آنها از تروریسم متنفرند و از این رفتار که از مسلمانان توقع دارند هربار بی گناهی خود را تنها به خاطر دینی که به آن معتقد هستند ثابت کنند، دست بکشند.
پندارهای متعصابه تنها دلیل محتمل وجود این سنت است، به این معنی که تا زمانیکه این روند تداوم داشته باشد، تعصب نیز وجود دارد. در غیر این صورت، ما از مسلمانان نباید توقع داشته باشیم که حادثه شارلی ابدو را محکوم کنند. این کار شبیه این است که از مسیحیان بخواهیم “تیموتی مکوی” را محکوم کنند. یا اگر کسی تمامی یهودیان را به دلیل اعمال اسرائیلی های افراطی در کرانه باختری سرزنش کند، ما سریعا این کار را غیرعادلانه اعلام می کنیم. بنابراین ما می دانیم که این اتهام منفور و اشتباه است پس چرا وقتی در مورد مسلمانان اتفاق می افتد آن را مردود و خطا نمی دانیم؟
بنابراین کاملا واضح است که ما استانداردهای متفاوتی را تنها برای مسلمانان به کار می بریم. “هند آمری” که یک آمریکایی لیبیایی است در یک پیام که در توییتر منتشر کرده درباره توقعاتی که به طور قراردادی از مسلمانان وجود دارد که چه چیز را محکوم کنند و چه چیز را محکوم نکنند، نوشته است: این رسم اندکی پس از حادثه 11 سپتامبر رواج یافت به طوریکه مسلمانان آمریکا و مسلمانان دیگر کشورهای غربی از این هراس داشتند که قربانی یک واکنش شدید عمومی علیه مردمان همکیش خود باشند. در همان زمان جرج بوش نیز درباره این موضوع نگران شد و طی یک سخنرانی از آمریکایی ها خواست که مسلمانان آمریکایی را به عنوان شهروندان هم رده خود بپذیرند. اما در حالیکه نیازی کوتاه مدت به هوشیاری در قبال یک واکنش شدید واقعی بود، آن دوران گذشت اما این رسم باقی ماند و تداوم آن موجب ایجاد اسلام هراسی بیشتر شد چرا که هربار چنین اتفاقی می افتد به جامعه یادآوری می شود که پندار ما این است که مسلمانان مجرم هستند مگر اینکه خلاف آن ثابت شود.
باید اذعان داشت که رسانه ها نقش مهمی را در پابرجا ماندن این رسم و باورهای ناعادلانه ای که در پس آن قرار دارد ایفا کردند. این رسانه ها هم شامل رسانه هایی هستند که زنجیره خبری اسلام هراسی را شکل می دهند، همانند رسانه های آمریکا، و هم شامل رسانه هایی هستند که با حسن نیت در قبال مسلمانان خروجی و گزارش هایی را مخابره می کنند که اعلام می دارد مسلمانان و سازمان های اسلامی فعالیت های افراطی و خشونت آمیز را محکوم می نمایند.
شکی نیست که هدف از نگارش و انتشار این گزارش صریحا و به طور جدی مبارزه با اسلام هراسی و ارتقاء رفتار عادلانه و مساوی با مسلمانان است. این گزارش در پی این نتیجه گیری است که رسم محکومیت را به عنوان یک عمل ضروری به پندارهای نژادپرستانه این سنت ربط دهد. با تکرار شدن اینگونه خبرها، رسانه به مخاطبان خود یادآوری می کند که مسلمانان در استانداردهای متفاوتی از سایر انسان ها جای می گیرند و این موضوع به طور ضمنی و گاه نادانسته این ایده را تصریح می کند که مسلمانان مجرم هستند مگر اینکه خلاف آن ثابت شود و شاید مبین این ایده باشد که همه مسلمانان مسئول جرم هایی هستند که توسط همکیشان آنها اتفاق می افتد.
به جای این اقدام ما باید با پندارهایی برخورد کنیم که این رسم را وادار به بوجود آمدن کرده اند چرا که اینگونه افکار ایده هایی متعصبانه هستند که جایی در جامعه ما ندارند. هیچ دلیل قانونی وجود دارد که گروه های مسلمان، هیولاهایی که به شارلی ابدو حمله کردند را محکوم کنند و هیچ دلیل مشروعی وجود ندارد برای اینکه با این محکوم کردن ها به عنوان “خبر” رفتار کنیم. بنابراین می بایست این اقدامات را متوقف نماییم.
ما می بایست با افرادی همچون مهاجمان به شارلی ابدو همانگونه که هستند برخورد کنیم: هیولاهایی که افراد را به خاطر کشتن و نیز برای تحریک نزاع های مذهبی می کشند. به همین منوال می باید با مسلمانان همانگونه که هستند رفتار کنیم: مردمان عادی که مطمئنا تروریسم را محکوم می کنند نه گونه ای از انسان محقر که هر بار حادثه ای اتفاق می افتاد می باید بی گناهی خود را ثابت کند.
[1] “مکس فیشر” روزنامه نگار آمریکایی است که در زمینه جهان اسلام و ارتباط آن با غرب قلم می زند. وی سابقا عضو تحریریه پایگاه خبری “آتلانتیک” بوده است.
[2] ووکس (Vox) یک وب سایت خبری آمریکایی است و زیر مجموعه گروه Vox Media است که در ماه آپریل 2014 آغاز به کار کرده و توسط “ازرا کلین” روزنامه نگار سابق واشنگتن پست مدیریت می شود.
منبع: Muslim Village
ترجمه از شفقنا
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com