شفقنا افغانستان-روز از عمر حكومت وحدت ملي گذشت، نه تحول آمد و نه اصلاحات. ١٠٠ روزِ نخست؛ ١٠٠ روز توقف، ١٠٠ روز انتظار، ١٠٠ روز تعطيلي ادارهها، ١٠٠ روز حكومت سرپرستها، ١٠٠ روز شعارِ ميانتهيِ زمامداران و ادامۀ جنگ و ناامني و نااميدي، ١٠٠ روز سردرگمي و١٠٠ روز عقبگرد بود!
پرسش اينجاست كه اين وضعيتِ نابسامان، تا چه زماني ادامه مييابد؟ آيا تحول و اصلاحات به ميان ميآيد و تداوم مييابد، ا تداومِ بيتحول، زمينه را براي ناكامي و توقف فراهم ميسازد؟
شايد هنوز طرح مسألۀ ناكامي مطلق و ناكارايي حكومت وحدت ملي، پيش از وقت باشد. هنوز انتظار مردم، تا اندازهيي باقيست و همه ديده به راه اند تا رهبران حكومت وحدت ملي، لجبازيها و كشوقوسهاي ناشي از اختلاف بر سر تقسيم قدرت را كنار بگذارند و ثابت بسازند كه وعدههاي آنها در دورۀ كارزارهاي انتخاباتي، شعارهاي ميانتهي و مردمفريبانه نبوده است و تحول و اصلاحات، در عمل پياده خواهد شد.
رهبران حكومت وحدت ملي بايد درك كنند كه تداوم وضعيت زجرآورِ ١٠٠ روز نخست، انتظار همهگاني را به انزجار و نفرتِ سرتاسري مبدل ميسازد و تداوم اين وضعيت، سوال ناكارايي و ناكاميِ اين حكومت را در سطح داخلي و بين المللي مطرح خواهد ساخت.
در روزهاي نخست تشكيل حكومت وحدت ملي، مردم افغانستان، پايان ١٣سال حكومتداري مصلحتانديشانه و فسادزاي حامد كرزي را به فال نيك گرفتند و اميدواريها براي بهبود آينده، به گونۀ بيسابقهیی بلند رفته بود. خاطرههاي بدي كه مردم از ١٣سال حكومتداري كرزي دارند، هنوز برايشان اجازه نميدهد تا مقولۀ «ياد كفنكشِ سابقه بخير» را به زبان بياورند و باعث خشنودي حلقاتي شوند كه ١٣سال فرصتهاي طلايي مردم افغانستان را به هدر دادند و عالمي از زشتيها و گندهاي تاريخي را در تمامي زمينهها به ميراث گذاشتند.
رهبران حكومت وحدت ملي بايد به خود بيايند و بدانند كه ادامۀ وضعيت فعلي، انتظار همهگاني را به انزجار سرتاسري تبديل ميكند و آنگاه، گروههاي در كمين نشسته، بار ديگر زبان تشنۀ قدرت بدر خواهند كرد و با شعارهاي عوامفريبانه، كشور را در مسير ديگري قرار خواهند داد.
ظاهراً سه دليل عمده باعث ايجاد و تداوم بنبست فعلي شده است:
١ـ اختلاف شديد ميان تيم محمد اشرف غني بر سر تقسيم كرسيهايي كه سهمشان در حكومت وحدت ملي بوده است. شماري از افراد حاميِ آقاي غني پس از تشكيل حكومت وحدت ملي سخت فزونخواه شدهاند و براي به دست آوردن امتيازات بيشتر، دست و پا ميزنند و مانع تشكيل كابينه ميشوند.
٢ـ اختلاف بر سر مواد توافقنامۀ ايجاد حكومت وحدت ملي ميان هر دو تيمِ تشكيل دهندۀ اين حكومت.
٣ـ مداخلۀ كرزي و دار و دستهاش در چهگونهگي تشكلي كابينه و مداخلات پنهانِ شماري از كشورهاي خارجي در اين روند.
بدون ترديد، دلايل پنهانِ ديگري نيز وجود دارد كه تاهنوز به بیرون درز نكرده است.
رهبران حكومت وحدت ملي بايد بدانند كه هيچ راهي جز تطبيقِ بلا قيد و شرط مواد توافقنامۀ حكومت وحدت ملي براي شكستن بنبست كنوني وجود ندارد و هرگونه انكار و يا تلاش براي ناديده گرفتن بخشهايي از توافقنامه، وضعيت را به سوي كشمكشهاي تازه رهنمون خواهد ساخت.
به نظر ميرسد برخيها، هنوز مفهوم حكومت وحدت ملي را بهدرستي درك نكردهاند و يا تجاهل ميورزند. حكومت وحدت ملي، قالبي پذيرفتهشده براي پايان بنبست انتخاباتي در كشورهاست و تقسيم ٥٠/٥٠ قدرت ميان دو گروه تشكيلدهندۀ اين گونه حكومت، يك اصل است و هرگونه كارشكني و تخلف از توافقنامۀ ايجاد حكومت وحدت ملي، زمينه را براي عقبگرد فراهم ميسازد و بحراني وسيعتر از بحران انتخاباتي را به ميان ميآورد.
از سوي ديگر، نفي توافقنامۀ حكومت وحدت ملي به هيچ صورت براي رأيدهندهگان و حاميان هر دو تيم، مورد قبول نيست؛ زيرا همۀ كساني كه در انتخابات بيبرنده و بيبازندۀ ١٣٩٣ شركت كردند و رأي دادند، انتظار حضور فعال رهبرانشان را در تقسيم قدرت دارند و ميخواهند حكومت وحدت ملي به معناي واقعيِ آن تحقق يابد و هيچ فرد و يا گروهي، خود را زمامدار مطلق نشمارد. براي مردمي كه رأي داده اند، به هيچوجه حقتلفي و ناديده انگاشتن قابل تحمل نيست و مردم با نظارت دقيق اوضاع، حسابگير اند و حساب خواهند خواست.
مردم انتظار دارند تا با تطبيق توافقنامۀ ايجاد «حكومت وحدت ملي» هرچه عاجل كابينه معرفي شود و به بنبست فعلي پايان داده شود. معرفي نشدن كابينه در خلال ١٠٠ روز پس از تشكيل حكومت وحدت ملي، نقض صريح قانون است و كارشكني و سهلانگاري آشكار.
رهبران حكومت وحدت ملي بايد بدانند كه راه درازي در پيش است و اگر چنين لرزان و آهسته قدم بردارند، كار مؤثری براي مردم افغانستان انجام نخواهد شد.
مردم از حكومت وحدت ملي انتظار بهبود وضعيت اقتصادي، اداري و پايان نابسامانيِ به ميراث مانده از دورههاي گذشته را دارند، نه توقف و بيبرنامهگي را. مردم انتظار دارند حكومت وحدت ملي با فساد مبارزۀ جدي كند و به سرنوشت هزاران شهروند بيكار، هرچه زودتر رسيدگي شود.
فرصت آن رسيده است تا رهبران حكومت وحدت ملي با قاطعيت و جديتِ تمام دست به كار شوند و در امر تصميمگيري، از خود شجاعت نشان دهند. پابندي رهبران حكومت وحدت ملي به مواد توافقنامۀ ايجاد اين حكومت و تطبيق بلاقيد و شرط آن، ميتواند بنبست فعلي را بشكند. در عين حال، بر رهبران حكومت وحدت ملي است تا بيش از اين، به مهرههاي سوخته اجازه ندهند تا روند حكومتداري را مختل سازند، آب را گلآلود كنند و بار ديگر ماهي بگيرند.
منبع ماندگار
انتهای پیام