شفقنا افغانستان- در میان انبوه نشریات و مجلات ادبی و هنری، نشریه ای به نام کاموا ظهور کرده و توجه اهالی ادب و هنر را در مدت کوتاهی جلب کرد.
ریحانه آخوندزاده، دبیر اجرایی گاهنامه ادبی و هنری کاموا در یک گفتگوی اختصاصی با خبرگزاری شفقنا افغانستان درباره چند و چون شکل گیری و اهداف این نشریه سخن گفته است:
شفقنا افغانستان : لطفا کاموا را معرفی کنید.
خانم آخوندزاده : کاموا یک نشریه ی ادبی و هنری است.نشریه ای که نگاهی جدی و تخصصی به شعر و هنر دارد.
*چه مسایلی باعث شد تا کاموا متولد شود؟
– در سالهای اخیر شاعران دچار نوعی دورافتادگی از یکدیگر شده اند، درست است فیس بوک و دیگر رسانه های جمعی بسیاری از فاصله ها را برداشته، اما به عقیده ی ما فضای پرآب و رنگ فیس بوک مکان مناسبی برای ارایه ی کارهای هنری مخصوصا شعر نیست.
شعر نیاز به درنگ کردن دارد؛ فضایی که در آن بشود حق مطلب را ادا کرد و ما زحمت شعر نوشتن را می کشیم، درد و رنج خلق کردن را تحمل می کنیم پس این مولود یعنی شعر باید آنطور که شایسته و بایسته اش هست ارایه شود.
این فضا در این سالها برای به دیدار رساندن شعر در نزد مخاطبانش وجود نداشت، دلیل ساختن کاموا هم همین مسئله است.
کاموا نشریه ای است که شعرهای شاعران جوان و پرانگیزه را که هرکدام زبان واندیشه ی خودشان را دارند گرد می آورد و گرما بخش فضای رکود زده شعر مهاجرت می شود.
*چه لزومی دارد که نشریه ای مثل کاموا داشته باشیم؟
– ما برای به ثبت رساندن آثار شاعران جوان و نیز معرفی و تشویق استعدادهای تازه نیاز به فضا و نشریه ای داشتیم که با آن بتوانیم از داشته های ادبی خودمان و نسل مان در برابر گذر زمان حفاظت کنیم.
بسیاری از اوقات اتفاق می افتاد که شعرهای خیلی خوبی از یک شاعر جوان در جلسات می شنیدیم و همان یکبار بود و دیگر نه شعر و نه شاعر را نمی دیدیم.
کاموا تلاش می کند این چهرها و شعرهایشان را در فضای ادبی نگه دارد و نیز دسترسی آسان مخاطبان را به این شعرها و شاعران گمنام فراهم سازد.
*آیا معیاری برای گزینش اشعار نشریه کاموا وجود دارد؟
– ملاک و معیار کاموا برای گزینش، کیفیت آثار می باشد، کاموا با نگاهی دقیق و ریز بین تلاش می کند هم زمینه تشویق شاعران جوان را فراهم کند و هم با انتخاب های خود در شعرو هنر سلیقه و نگاه خود را به مخاطبانش معرفی کند.
کاموا به خود حق می دهد که در راستای رعایت حق مخاطبین در خواندن شعر آزاد خوب رعایت حداقل استاندارها را در انتخاب شعرها بنماید و فقط به فکر صفحه پرکنی نباشد.
ما خود را ملزم می دانیم همانقدر که از شعر آزاد می فهمیم در انتخاب شعرها دقت و سخت گیری نماییم و اگر شعر آزاد با کیفیت در اختیار نداشته باشیم، الزامی برای نشر هر شعری نداریم، در زمینه هنر نیز سلیقه ی کاموا بر همین اصول پایدار می باشد.
*آیا کاموا صرفا یک نشریه با شعرهای سپید است یا در زمینه قالب های دیگر شعرفارسی هم کار می کنید؟
– کاموا نشریه ایست که فقط به شعر آزاد می پردازد.
*وضعیت موجود شعر فارسی را چگونه ارزیابی می کنید؟
– شاید من موافق با این سوال کلی به این شکل و شدت نباشم، بیان وضعیت شعر فارسی که دارای قالبهای متنوع و نیز محیط های جغرافیای متفاوتی است در چند جمله چندان درست و کامل نخواهد بود، شعر آزاد درایران و افغانستان شرایط یکسانی ندارد یا شعر ازاد خراسان و شعر آزاد مثلا غرب ایران.
شعر آزاد مهاجرت و شعر آزاد در داخل افغانستان یا اقلیم های خارج از حیطه ی زبان فارسی هرکدام راه و شیوه و کیفیت خودشان را دارند و اما در مجموع وضعیت شعر فارسی در سالهای اکنون ناامید کننده تر از آن چیزی است که این زبان شیوا پتانسیل ولیاقت آن را دارد، ما به آنچه که بسیار کمتر از حق مان از شعر فارسی هست راضی شده ایم.
*به نظر شما نشریه مثل کاموا چقدر می تواند در زمینه شعر تاثیر گذار باشد؟
– ما همه ی دانسته ها و انگیزه ی خودمان را برای رونق شعر خوب و نیز بالا بردن سطح سلیقه ی مخاطب عام از شعر و هنربه کار می بریم، برای مخاطب جدی شعر و هنر نیز امیدواری های زیادی داریم که با مطالعه، تلاش و کوشش مستمر بتوانیم آثار با کیفیت و در خور توجه و ماندگار خلق کنیم، کاموا به حرکت آهسته و پیوسته ی خود ایمان دارد.
تولید و نشر آثار خوب بالطبع مشتاقان بسیاری خواهد داشت که این می تواند به مرور زمان بر ادبیات ما مخصوصن شعرآزاد مهاجرت تاثیرات عمیق و درخوری بگذارد، هرچند بهترین قضاوت کننده در این زمینه گذشت زمان خواهد بود.
*آیا کاموا از محصولات دردری است یا نسل جدید دردری؟
«کاموا مستقل و پر از صداقت و خلاقیت است، ما خود را وابسته و وامدارهیچ جریانی غیر از صداقت و خلاقیت نمی دانیم، حتی اگر این وابستگی ها و بندها و دستورها از سوی خود اهالی کاموا ایجاد شود کاموا برآن نخواهد ماند و راه خود را خواهد پیمود، کاموا ادعایی ندارد اما درتلاش برای ارتقای سطح فرهنگ هیچ کوتاهی نخواهد کرد.»
اینها سخن اول اولین شماره ی کاموا بود که همه به نوعی به آن ایمان داریم.
شایان ذکر است که تا کنون پنج شماره از این نشریه منتشر شده است و در مدتی کوتاه توانسته است مخاطبان خود را در میان اهالی شعر و ادبیات فارسی پیدا کند.
انتهای پیام