شفقناافغانستان- مؤید حسینی صدر؛ رئیس سابق گروه دوستی ایران و ترکیه در نوشتاری با عنوان فصل جدید مناسبات تهران- آنکارا در روزنامه ایران نوشت، نظام سلطه یا به عبارت دیپلماتیکتر کشورهای دارای اقتصاد قوی برای رفع بحرانهای اقتصادی خود و برای زمامداری آسوده نیاز به ایجاد بحران و آشوب در مناطق دیگر دارند؛ داعش، القاعده، وهابیون افراطی، سلفیها، گروههای تندرو جدایی طلب، پژاک، اختلافات محلی و قومی و زبانی و امثالهم سهل الوصولترین و مطمئنترین چاشنیها برای آغاز بحران و جنگ و آشوب در این مناطق هستند که کشورهای مذکور و مخصوصاً انگلیس و امریکا بخوبی از آن بهره میبرند. اکنون عموم تحلیلگران سیاسی باور دارند که این قدرتهای بزرگ به هیچ وجه نمیخواهند کشور دیگری مخصوصاً در خاورمیانه رشد کند و شانه به شانه آنها قرار گیرد و در معادلات سیاسی و نظامی و اقتصادی دارای وجهه و قدرت باشد. بخصوص در مورد ایران و ترکیه این واقعیتها صدق میکند. رفتار نظام جمهوری اسلامی نشان میدهد که بخوبی مسئولان ما متوجه شدهاند که قدرتهای بزرگ یا همان نظام سلطه برای رشد خویش به ایجاد مشکلات در کشور ما نیاز دارند، اما شناختی که من از کشور ترکیه دارم این است که آقای اردوغان و حکومت وی قبل از کودتا خوشبینی افراطی نسبت به غرب داشتند و توجه نداشتند که بجز همسایههای ترکیه کسی از پیشرفت این کشور خوشحال نیست.
رشد اقتصادی بالا و ترقی مثال زدنی ترکیه با کودتای نافرجام دوسال پیش به طور جدی آسیب دید و تقریباً متوقف شد و دوستان ما را در ترکیه متوجه خباثت و حیله گری غربیها کرد هرچند این شناخت هزینه بالایی برای مردم ترکیه داشت. خوشبختانه امروز همه حاکمان کشورهای مسلمان «حتی حکام عرب» هم متوجه شدهاند که کشورهای قدرتمند «حتی روسیه» از پیشرفت هیچ کشور دیگری بخصوص کشورهای مسلمان خوشحال نخواهند بود و تلاش مستقیم یا غیرمستقیم خود را برای ایجاد بحران به کار خواهند برد.
در این شرایط، ایران و ترکیه دوست و دشمن خود را بخوبی شناختهاند و در مسائل مختلف اعم از کردستان، عراق، یمن، سوریه و امثالهم به دیدگاه کم و بیش مشترک رسیدهاند و علی القاعده باید دنبال شکلگیری روابط همه جانبه واقعی مبتنی بر دوراندیشی برد-برد باشند. زمینهها و موارد و موضوعات همکاری دو کشور بسیار وسیع است. برای مثال ترکیه در زمینه گردشگری یکی از کشورهای موفق دنیاست و خوشبختانه ایران نیز ظرفیت فوقالعاده بالایی برای سرمایهگذاری در زمینه گردشگری دارد، گو اینکه هتلها در ایران بخصوص در شهرهایی مثل تهران و تبریز و اصفهان و شیراز در بسیاری از فصول سال با ظرفیت تقریباً کامل پذیرای مسافران هستند. در زمینه نفت و گاز و پتروشیمی ظرفیت سرمایهگذاری مشترک دو کشور دهها میلیارد دلار است و در حوزه حمل و نقل زمینی، ریلی و هوایی دو کشور میتوانند همکاری بینظیری داشته باشند.
در بخش آموزش عالی و علوم پزشکی تعداد دانشجویان ایرانی در ترکیه بالای ۵۰ هزار نفر برآورد میشود و از طرفی دانش بالای متخصصان ایرانی در همه حوزهها اعم از پزشکی و مهندسی و علوم پایه نسبت به ترکیه بالاتر است یعنی اینکه دو کشور نیاز متقابل به یکدیگر دارند. در حوزه مواد غذایی و آرایشی بهداشتی رشد ترکیه چشمگیر است و میتواند برای فعالان ایرانی در این حوزه شریک خوبی باشد.
به هر حال ظرفیت همکاری دو کشور از آنچه گفته میشود بسیار بالاتر است، بنابراین من پیشنهاد میکنم که جلسات کمیسیونهای مشترک اقتصادی و سرمایهگذاری افزایش یابد و بهطور هفتگی تشکیل گردد و متعاقب آن کارگروههای مشترک سرمایهگذاری در بخشهای مختلف صنعت و معدن، کشاورزی، امور اقتصادی و بانکی، حمل و نقل، عمران و ساخت و ساز، گردشگری، آموزشی و پژوهشی، فناوری و تکنولوژی، فرهنگی و تاریخی، امنیتی و دفاعی و… بهطور مستمر تشکیل شود و همکاری دو کشور بیش از پیش توسعه یابد و دو کشور به شرکای اقتصادی قابل اعتماد و متحد تبدیل شوند.
به نظر میرسد فصل جدیدی در روابط دو کشور آغاز شده و زمان چیدن میوه رسیده است، دو کشور ایران و ترکیه با اعتماد متقابل و به یاری یکدیگر و از موضع برد-برد میتوانند در این منطقه متلاطم سرزمینهای ایمن و آرامی برای سرمایهگذاری و مردم سالاری اسلامی باشند.
فصل جدید مناسبات ایران- ترکیه
