شفقنا افغانستان-شبکه اطلاع رسانی در یادداشتی درباره تقاضای پناهندگی برخی اعضای هیئت اعزامی افغانستان به کنفرانس لندن نوشت:
هیات اعزامی از افغانستان چه در کشورهای مرفه و متمول منطقه ای و چه در اروپا و امریکا و غرب از ورزشی گرفته تا فرهنگی و اقتصادی و سیاسی همواره از کوچکترین فرصت ها برای عدم بازگشت به افغانستان سود جسته اند.
اینک آبروریزی و بی عزتی به جایی رسیده است که ارگ نشینان هم از رنگ ارگ بیزار شده اند و حتی هیات عالی رتبه همراه رییس جمهور نیز به محض رسیدن به خاک کشوری دیگر به تقاضای پناهندگی می دهند.
برای کشوری که همواره دست گدایی و ملتمس اش به سوی جیب های کشورهای سرمایه داری و کمونیست دراز بوده است بعید هم نمی بود که از یکصد و شصت تن همراه زاید و مزدحم اشرف غنی و عبدالله بیش از نیمی از آنان محترمانه و رسمی متواری شوند!
حکایت هیات بلندپایه ای که پر می رود و خالی برمی گردد، حکایت دیروز و امروز نیست و سالها است که هرکه دستش به طعمه پناهندگی غرب و شرق نزدیک تر است دم را غنیمت می شمارد و چنان گم می شود از کابل که گویی هرگز در افغانستان نمی زیسته است.
اما اینبار کورس فرار از افغانستان به شکل آبروریزی ملی بوده که موجب پاشیده شدن رنگ توجیه و اقناع به متواری شدگان ورزشکار و هنرمند و بازرگان و سفیر و دیپلومات و رییس بانک های پیشین که تا پای بر خاک کشوری گذاشته اند تقاضای پناهندگی داده اند شده است.
ملت و دولت درحالی مسابقه فرار از افغانستان گذاشته اند که نیمی از اعضای نهادهای مدنی، نیمی از اعضای پارلمان و سنا، نیمی از مشاوران و سکرتران و معاونان تاکنون رسما تقاضای اقامت در کشورهای میزبان انگلیس و بلجیم و آذربایجان داده اند و… بگذریم.
نهادهای مدنی که می بایست صدای رسای مردم ملکی و ناظران عینی بر دولتمردان باشند نه تنها در دهه اخیر کاری از پیش نبرده اند که همواره از امتیازات شهرت و محبوبیت برای مطالبات شخصی خود سود جسته اند و اینک نیز پیشاپیش دیگران بار سفر بسته اند.
پیش از این قصه برخی مورد بی اعتنایی قرار گرفته ها و بعضی نخبگان جوان و عده ای مقروض به خزانه ملی در سفارت خانه ها و نمایندگی های سیاسی کشورهای… به گوش می رسید اما تمام اینها پیش هیات عالی رتبه ارگ نشین متواری رو سفید شدند.
انتهای پیام
—————————————————————————————————————————————–
دیگر فراخبرها: