شفقنا افغانستان-تنها صدای آن مرد شنیده می شود و تصویری از وی نشان داده نمی شود اما این صدا شباهت عجیبی به صدای یک جهادی خونسرد و تزلزل ناپذیر دارد:” از دوستان و اعضای خانواده ام می خواهم که علیه قاتلین واقعی من یعنی دولت ایالات متحده آمریکا به پا خیزند زیرا آن چه برای من اتفاق می افتد تنها نتیجه خودپرستی ها و رفتار جنایتکارانه آمریکاست!”
این فیلم ویدیویی که هفته پیش از سوی گروه تروریستی دولت اسلامی انتشار یافت در واقع اعدام یک خبرنگار آمریکایی به نام “جیمز فولی” را اعلام می کرد، همان خبرنگاری که در سال 2012 ربوده شده بود اما این فیلم از هر جهت منزجر کننده و آزار دهنده است و بر خلاف دیگر فیلم هایی که توسط گروه های تروریستی منتشر می شد هیچ کس برای بخشش التماس نمی کند.
اما پیامی که گروه دولت اسلامی با این فیلم منشر می کند کاملا از جنس دیگری است. در این فیلم قربانی یعنی جیمز فولی اعلام می کند که جلاد و قاتلان وی بی گناه هستند و دیگران مسوولیت اعدام او را بر عهده دارند! فولی با لحنی محکم این جملات را بر زبان می آورد، لحنی که تا پیش از این در موارد مشابه سابقه نداشته است. از قرار معلوم سخنان و لحن محکم فولی نشان می دهد که وی برای گفتن این جملات به هیچ عنوان تحت فشار نبوده است و سردمداران تروریست گروه دولت اسلامی نیز از انتشار این فیلم ویدیویی همین هدف را دنبال می کنند.
سخنان آخر و وداع فولی و آن پیراهن نارنجی وی که مشابه پیراهن های زندانیان گوانتاناموست در واقع نوعی تبلیغات و صحنه سازی اهریمنی از سوی داعش را نشان می دهد، روشی که تا به حال مشابه آن دیده نشده است. اما پرسش و معمای اصلی این است که چرا صحنه اعدام وی نشان داده نمی شود و دوربین درست در لحظه آخر خاموش می شود. گروه تروریستی دولت اسلامی ظاهرا به کمک تکنیک های پیچیده مونتاژ و فتوشاپ قتل فولی را اعلام کرده اما تصویری از لحظه مرگ وی نشان نمی دهد و علت و چرایی آن چندان مشخص نیست.
این در حالی است که در اولین فیلم هایی که در گذشته گروه های جهادی از لحظه سر بریدن قربانیان خود نشان می دادند وضعیت کاملا به گونه ای دیگر بود به عنوان مثال در مورد آن روزنامه نگار آمریکایی یعنی “دانیل پرل” که در سال 2002 در پاکستان به قتل رسید یا آن دو شهروند گمنام سوری که در آوریل 2013 به دست یک تروریست داغستانی به همین صورت به قتل رسیدند.
در این فیلم ویدیویی قاتل فولی خود را با نام “جان” معرفی می کند. بر پایه شواهد موجود و شهادت گروگان های سابق هویت این فرد کاملا مشخص است و در یکی از سه گروه جهادی های بریتانیایی که مسوولیت حافظت از زندانیان خارجی را بر عهده دارند عضویت دارد. و همین مساله نشان می دهد که شمار بالایی از جهادی های خارجی در صفوف گروه تروریستی دولت اسلامی به مقام ها و جایگاه های بالایی دست یافته اند.
گروه تروریستی دولت اسلامی بر خلاف گذشته به غیر از اعتقاد به اصول رادیکال به هیچ وجه اشتراک و تفاهمی با دیگر گروه های تروریستی ندارد. افراد این گروه با مهارت وحشتناکی دست به عمل می زنند و در رابطه با قربانیان و گروگان های خود در مقایسه با دیگر گروه ها حرفه ای تر عمل می کنند.
هفته گذشته پنتاگون اعلام کرد که گروهی از واحدهای ویژه ارتش ایالات متحده آمریکا طی یک عملیات آزاد سازی در اوایل ماه جولای موفق شدند که خود را به نزدیکی یکی از پایگاه های اصلی داعش در شهر رقه سوریه برسانند اما هیچ اثری از جیمز فولی و دیگر گروگان ها در آن جا پیدا نکرده اند. کاملا مشخص است که افراد گروه دولت اسلامی پیشاپیش از چنین عملیاتی با خبر بوده و از آمادگی لازم برخوردار بوده اند. بسیاری از گروگان های آزاد شده می گویند که بارها از محلی به محل دیگر منتقل شده و هرگز در طول اسارت خود در یک مکان نگهداری نمی شدند.
گروه دولت اسلامی که از ماه ها پیش شمار زیادی از خبرنگاران خارجی را در اسارت خود دارد تا مدت ها هرگونه درخواست تماس و مذاکره را رد می کرد و در بسیاری از موارد منکر وجود این گروگان ها می شد. به همین خاطر در بسیاری از موارد اصولا مشخص نبود که چه کسانی این افراد را به گروگان گرفته اند و با چه کسانی باید مذاکره شود. در ماه ژانویه گروه های شورشی سوریه به صورت مشترک علیه مواضع داعش حمله بردند اما پیش از آن که پایگاه این گروه در شهر رقه به دست دیگر گروه های شورشی تصرف شود، با شتاب هرچه تمامتر گروگان های خارجی مانند کالاهایی گران قیمت توسط نیروهای داعش از شهر به بیرون برده شدند.
اما یک ماه پس از این رویداد بود که ناگهان داعش اعلام کرد در قبال دریافت پول حاضر است تا گروگان ها را آزاد کند و از قرار معلوم مبلغی چند ده میلیون یورویی پیشنهاد داده بود. بدین ترتیب دولت هایی که حاضر به پرداخت این پول شدند توانستند شهروندان اسیر خود را که دو خبرنگار اسپانیایی و چهار خبرنگار فرانسوی بودند از چنگال داعش رها کنند اما دولت ایالات متحده آمریکا و دولت بریتانیا به هیچ عنوان حاضر به پرداخت پول در قبال آزادی شهروندان خود نیستند.
در مورد جیمز فولی نیز تا مدت ها هیچ خبر و اطلاعی از سرنوشت او در دست نبود و هیچ نشانه ای وجود نداشت که حکایت از زنده بودن وی داشته باشد. جیمز فولی در پایان نوامبر 2012 و در جاده بین دو منطقه عزاز و بینیش در استان ادلب واقع در شمال غربی سوریه و همراه با یکی از همکارانش ربوده شد. هر دو نفر در زمان ربایش با یک تاکسی در راه بودند که ناگهان از سوی مردان نقابدار مورد حمله قرار گرفتند. نوع متوقف کردن تاکسی و ورود آنها به داخل خودرو نشان می دهد که نیروهای داعش به احتمال قریب به یقین به صورتی کاملا هدفمندانه آنها را تعقیب و برای ربودن این دو نفر از آمادگی قبلی برخوردار بوده اند. در همان زمان گروهی از گزارشگران مجله اشپیگل نیز که در همان منطقه حضور داشتند تا مدت ها در جستجوی جیمز فولی بودند اما همه جستجوها و پرسش های آنان از گروه های مختلف شورشی و پست های بازرسی و شوراهای نظامی محلی بی پاسخ و ناکام ماند و از قرار معلوم کسی نه فولی را دیده و نه چیزی در مورد وی شنیده بود.
به همین خاطر تا مدت ها این احتمال می رفت که این دو نفر نه از سوی نیروهای شورشی بلکه از سوی نیروهای شبه نظامی طرفدار رژیم سوریه به اسارت گرفته شده باشند اما حتی یک سند و مدرک که ثابت کند فولی و همکارش در اختیار رژیم سوریه هستند یافت نشد. با این حال همین شواهد موجود نشان می دهد که آن جهادی هایی که به صورت انبوه از اروپا و در پایان سال 2012 خود را به سوریه رسانده و در شمال این کشور حضور دارند تصمیم داشتند که در وهله نخست همکار روزنامه نگار جیمز فولی را به گروگان بگیرند. و این از بد شانسی فولی بود که همراه با این همکار خود در یک تاکسی به سوی مرز می رفت. همکار فولی در حال حاضر همچنان مفقودالاثر به شمار می آید و از سرنوشت او نیز مانند بیست گروگان اروپایی که احتمالا در اسارت گروه دولت اسلامی بسر می برند هیچ اطلاعی در دست نیست.
منبع: اشپیگل
ترجمه: محمدعلی فیروزآبادی- شفقنا
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com