شفقناافغانستان- امانوئل یوحنا این روزها خیلی کم می خوابد. این کشیش کلیسای شرق عراق صبح امروز در اربیل بود و در آن جا همراه با دیگر نمایندگان کلیسا و مردم مسیحی در مقابل دفتر نمایندگی سازمان ملل در یک تظاهرات شرکت داشت. تظاهرکنندگان با فریاد تقاضای حمایت از مسیحیان عراق را داشتند. یوحنا بعد از ظهر بار دیگر به 160 کیلومتر آنسوتر یعنی به شهر دهوک بازگشت و تلاش خستگی ناپذیری را برای سازماندهی کمک ها به اقلیت مسیحی عراق که تحت سرکوب وحشیانه تروریست های دولت اسلامی یا همان داعش قرار دارند آغاز کرد.
تعقیب و آزار و اذیت مسیحیان عراق البته موضوع جدیدی نیست و شخص یوحنا این مساله را با گوشت و پوست خود تجربه کرده است. سال 1994 بود که نارنجکی به داخل خانه او پرتاب شد اما در کمال شگفتی هیچ آسیبی به یوحنا و همسر و فرزندانش نرسید. یوحنا کمی پیش از آن حمله اطلاعاتی در مورد مسیحیان عراق در اختیار کمیسیون حقوق بشر مجلس آلمان گذاشته بود و به قول خودش پرتاب آن نارنجک تهدیدی آشکار به شمار می آمد. خانواده یوحنا پس از آن به آلمان مهاجرت کردند و به همین خاطر او میان دهوک و ویسبادن همواره در حال رفت و آمد است.
مسیحیان در همان سال های آغازین مسیحیت در منطقه ای که امروز عراق نام دارد ساکن شدند و از همان زمان حضور مسیحیان به نشانه ای از تنوع و گوناگونی مذاهب منطقه بدل گشت و بعدها کاتولیک ها و دیگر مذاهب مسیحی در کنار پیروان ادیان دیگر از جمله مسلمانان زندگی صلح آمیزی را سپری می کردند اما این روزها پرسشی آزار دهنده موجب ناراحتی یوحنا شده است:” آیا مسیحیان در دهه آینده نیز خواهند توانست در عراق زندگی کنند؟”.
شمار مسیحیان ساکن در عراق از سال ها پیش روند نزولی داشته و بسیاری از آنان به خارج از کشور کوچ کرده اند. از شمار دقیق جمعیت فعلی مسیحیان عراق اطلاع دقیقی در دست نیست اما به هر حال تعداد آنان سیصد هزار نفر تخمین زده می شود. یوحنا می گوید:” تا ده سال پیش هنوز هم شمار مسیحیان عراق بیش از یک میلیون نفر بود اما پس از فروپاشی عراق در سال 2003 بسیاری از آنان از ترس ترور و جنگی که آمریکایی ها به راه انداخته بودند فرار کردند. البته صدام نیز کلیساها را ویران می کرد”.
با این حال هرگز مانند امروز مسیحیان عراقی سرکوب نشده و به صورت سیستماتیک و به این صورت وحشیانه اقدام به حذف آنان نشده بود. گروه تروریستی داعش که این روزها در مناطق تحت اشغال و کنترل خود یک نظام خلافت من درآوردی برپا کرده است، در اولین شهر تحت اشغال خود یعنی موصل واقع در شمال عراق، مسیحیان را در برابر گزینه های وحشتناکی قرار داده است. به این صورت که یا باید تغییر مذهب دهند و یا مالیات ویژه ای بپردازند یا به طور کلی این مناطق را ترک کنند و هر کس که یکی از این سه گزینه را انتخاب نکند بلادرنگ گردن زده می شود. داعش از قوانینی عجیب و آهنین تحت لوای شریعت پیروی می کند و به عبارت دیگر خلافت داعش یک حکومت وحشت است که زنان را بدون ادله واقعی سنگسار و مردان را با شمشیر گردن می زند.
هر کس که توان فرار از خلافت داعش را داشته بی درنگ گریخته و به مناطق تحت کنترل پیشمرگ های کرد پناه آورده است. بسیاری از مسیحیان اما به هنگام ترک موصول در پست های ایست بازرسی داعش متوقف شده و برخی از آنها توسط پیکارجویان داعش ربوده شده اند. یوحنا که با بسیاری از پناهجویان گریخته از موصل گفت وگو کرده است داستان های آنان را به خوبی می داند. او می گوید:” یکی از این خانواده ها که وضعیت بهتری داشته اند یک تاکسی کرایه می کنند تا از موصل خارج شوند. اما جهادی های داعش در ایست بازرسی آنها را متوقف کرده و از راننده تاکسی می پرسند که آیا مسلمان است یا نه. وقتی با جواب مثبت راننده روبرو می شوند او را به باد دشنام و کتک می گیرند و از او می پرسند که به چه علت به خیانتکاران کمک کرده است. سپس به سراغ آن خانواده مسیحی رفته و طلب پول می کنند. افراد آن خانواده می گویند که پول نقد به همراه ندارند. داعشی ها هم دختر خانواده را از تاکسی بیرون کشیده و او را کتک زده و تهدید می کنند که او را مورد تجاوز قرار خواهند داد. پدر و مادر دختر هم با شنیدن فریادهای او تسلیم شده و هر چه پول و طلا به همراه داشته اند به داعشی ها می دهند و بالاخره موفق به خروج از موصل می شوند”.
مقصد بسیاری از مسیحیان گریخته از موصل منطقه ای واقع در شمال شرقی نینوا موسوم به دشت نینواست. دشت نینوا در مرز کردستان عراق قرار داشته و از سوی پیشمرگ های کرد محافظت می شود. در این منطقه همواره اقلیت های مذهبی اعم از مسیحی و یزیدی و شاباک که تلفیقی از مسیحیت و اسلام است زندگی صلح آمیزی داشته اند و به قول یوحنا:” دشت نینوا یک موزاییک رنگارنگ و زیباست”. صدای یوحنا به دلیل فریادهای امروز صبح در آن تظاهرات هنوز گرفته است اما زمانی که در مورد دشت نینوا صحبت می کند گویی جان تازه ای می گیرد.
اگرچه که اقلیت های دینی در دشت نینوا از امنیت برخوردارند اما این منطقه بسیار فقیر است. یوحنا می گوید:” دشت نینوا از سال ها پیش از سوی دولت عراق به صورتی سیستماتیک نادیده گرفته شده و حتی به زیرساخت های آن نیز توجهی نشده است”. به گفته یوحنا دولت مرکزی به ریاست نوری المالکی در حالی که هرگز از اقلیت های مذهبی حمایتی به عمل نیاورده است از آنها توقع دارد که با گروه تروریستی داعش بجنگند.
دشت نینوا در واقع به منطقه ای تعلق دارد که مرکز آن تا مدت ها شهر موصل بود اما پس از جدا شدن این شهر از عراق به دلیل اشغال آن توسط نیروهای داعش، وضعیت دشت نینوا نیز روز به روز بدتر شد. یوحنا می گوید:” نینوا از کمبود آب و برق و امکانات درمانی رنج می برد و در این شهر تنها یک کلینیک زنان و زایمان وجود دارد. مردم این جا پیش از این برای درمان به بیمارستان موصل می رفتند و آب و برق این جا نیز از طریق موصل تامین می شد”.
یگان های داعش آب و برق رسانی به دشت نینوا را قطع کرده اند و یوحنا تقاضا دارد که دشت نینوا به عنوان منطقه ای خودمختار اعلام شود:” در این صورت بودجه ای برای آن در نظر گرفته شده و مدیریت شهر در اختیار ساکنان آن قرار می گیرد. این مردم هستند که در نهایت در مورد راه های رسیدن به یک آینده بهتر تصمیم خواهند گرفت”.
در آلمان گروهی از سیاستمداران کمیته ویژه ای را برای بررسی وضعیت پناهجویان مسیحی عراق تشکیل داده اند. اما این کار موجب خشم یوحنا شده است. او می گوید:” این که بخواهند با اعطای چند مجوز اقامت موقت به چند خانواده مشکل را حل شده تلقی کنند در واقع نهایت ساده انگاری است. ظاهرا این سیاستمداران می خواهند وجدان خودشان را آرام کنند. اعطای مجوز اقامت موقت تنها مشکل شماری اندک از مردم را حل می کند و نه همه مسیحیان عراق را”. به عقیده یوحنا دولت آلمان به جای اعطای ویزا باید از دشت نینوا حمایت کند و برای حمایت از مسیحیان عراق بر فشارهای خود به دولت بیفزاید.
منبع: دی تسایت
ترجمه: محمدعلی فیروزآبادی- شفقنا
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com