شفقناافغانستان- ذبیح الله مجاهد، سخنگوی دولت طالبان و از رهبران سطح بالای این جنبش اصولگرای سنی مذهب و یکی از چهره های نزدیک به ملاعمر است. او نسبت به رسانه ها رفتاری آزاد داشته و به زبان مادری اش (پشتون) و فارسی صحبت می کند. کما اینکه برخی زبان های دیگر از جمله عربی و انگلیسی و اردو را هم می داند. با رسانه های جدید در تماس است و از کامپیوتر و اینترنت استفاده می کند. تلفن همراه او از طریق «ثریا» این امکان را به او می دهد که با اصحاب رسانه در سراسر جهان ارتباط داشته باشد. روزنامه الشرق الاوسط این مصاحبه را از طریق پست الکترونیکی ترتیب داده است که ترجمه آن را می خوانید :
***
– به نظر شما چرا طالبان نتوانست تهدید های خود برای مختل کردن روند انتخابات افغانستان را عملی سازد؟
* این انتخابات فقط به زعم رسانه های آمریکایی موفق بود. چون مقامات دولتی افغانستان درها را به روی همه خبرهای داخلی بسته بودند. انتخابات از چند جهت شکست خورده بود. یکی اینکه مشارکت کم بود و بسیاری از آن روی برگرداندند چون به نظرشان بی فایده بود. بله، دوران اشغالگری تمام می شود اما اشغالگران و مزدوران داخلی شان باقی می مانند. از طرف دیگر طالبان نمی خواست مردم عادی را هدف قرار دهد. طالبان فقط به دولت حمله می کرد.
– آیا این درست است که پیش از انتخابات توافقی آمریکایی – پاکستانی شده بود تا اسلام آباد به آمریکا اطمینان دهد که خللی در انتخابات به وقوع نخواهد پیوست؟
* این حرف نادرست است. همه می دانند که طالبان تسلیم نفوذ خارجی نمی شود و از هیچ جایی هم کمک نمی گیرد. همه دولت های همسایه افغانستان از تجاوز آمریکا حمایت کردند. از طرف دیگر طالبان به هیچ کس بدهکار نیست که بخواهد وامدار او باشد. طالبان در دوران حاکمیت خود نیز اثبات کرد که فقط به منافع دینی و ملی خود می اندیشد و وابسته به هیچ طرف خارجی نیست. همه از جمله پاکستان این مساله را می دانند و ماهیت دولت اسلامی طالبان را می شناسند.
– آیا این درست است که مرد شماره یک نظامی طالبان یعنی ملا عبدالقیوم ذاکر به دلیل شکست در این عمل برکنار شده است…. یا اینکه نزد سازمان اطلاعات پاکستان بازداشت است؟
* گفتم به شما که ملا عبدالقیوم خودش به دلیل کسالت از مقام خود استعفا داده است. او مدت ها بود که این را می خواست. درباره موضوع انتخابات هم که جواب شما را دادم. ملا عبدالقیوم درحال حاضر عضو شورای فرماندهی دولت اسلامی بوده و به تناسب وضعیت مزاجی اش مشغول جهاد است.
– چه کسی عملیات نظامی طالبان را رهبری می کند؟
* ما که جنگ های سنتی نداریم مثل ارتش های جهان. بلکه یکسری جنگ های پارتیزانی است که به صورت غیر متمرکز انجام می شود. البته درمجموع یک استراتژی واحد است که فرماندهی طالبان آن را اتخاذ می کند و بر اجرای آن نظارت دارد. فرماندهان مناطق در چارچوب این استراتژی عمل می کنند و آن را به زبان تاکتیک های بسیار ترجمه می کنند.
بنابراین عملیات نظامی مبتنی بر یک فرد یا چند نفر خاص نیست بلکه به صورت یک ساختار بهم پیوسته و کامل است که تمام افغانستان را پوشش می دهد. برای همین است که به رغم فشارها هرگز عملیات نظامی با رفتن یک رهبر متوقف نشده است زیرا این عملیات مبتنی بر یک نهاد است و حول محور یک شخص نمی چرخد.
– ملا عمر رهبر طالبان کجاست؟ آیا او بر عملیات طالبان نظارت دارد؟ در این باره چه می گویید که شایع است او مرده؟
* ملاعمر در راس این هرم رهبری سیاسی، نظامی و اداری قرار دارد و از همه شوراهای تخصصی استفاده می کند. او به بهترین شکلی کارش را انجام می دهد. ما به شنیدن این اکاذیب عادت کرده ایم. همین ها بیانگر شکست آنان در افغانستان است.
– تعداد ستیزه جویان طالبان به طور کلی چند نفر است؟ چقدر حقوق می گیرند؟ با دلار یا افغانی؟ چه کسی به آنها کمک می کند؟
* تعداد مجاهدان ما در واقع کل ملت افغانستان است به جز تعداد اندکی که از قبل اشغالگران سود می برند یا همکاران محلی آنان هستند. کسانی که بر پشت تانک ها به افغانستان آمدند حال آنکه برای خودشان تابعیت خارجی گرفته بودند. نکته دیگر اینکه جهاد در راه خدا تمام شدنی نیست.
عجیب است که برخی می شنویم می گویند «از این پس معقول نیست که آنها در راه خدا مبارزه کنند». آیا جهاد در راه خدا تعطیل شدنی است؟ پس سخن رسول ما چه می شود که فرمود جهاد تا روز قیامت ادامه دارد؟ آیا اگر در جهادی از آمریکا اجازه گرفته نشود دیگر جهاد نیست؟
در مورد معیشت مجاهدان باید به دو منبع اصلی اشاره کرد: اول و مهم تر از همه این ملت است که فرزندانش را برای جهاد می فرستد بنابراین معیشت آنها را هم برعهده می گیرد و به خانواده های شان می رسد. این همان سیستمی است که از زمان دولت طالبان بین سال های 1996-2001 تاکنون ادامه دارد.
بله. ملت افغانستان در راه خدا می جنگد و می خواهد از دین و شرافت و خاکش دفاع کند. بنابراین با سایر ملت هایی که واژه جهاد در فرهنگ های لغت شان پوسیده فرق می کند. در نظر آنها جهاد یک ننگ و عار است و باید از آن دوری کرد. مساله دوم پرداخت حقوق به صورت مستقیم است. بخصوص به کسانی که در شاخه نظامی فعالیت می کنند. حقوق این افراد – که حداکثر آن نیز فراتر از حقوق متوسط یک فرد عادی نمی رود – به صورت مستقیم پرداخت می شود. البته مساله تسلیحات و مهمات ضروری و تجهیزات و غیره جدا از این حقوق است.
یک مجاهد خود را از دریافت حقوق بی نیاز می داند. چون جهاد با مال مثل جهاد با نفس مطلوب است و خیلی ها هستند که با هردو مبارزه می کنند. کار این ها با سایر افراد قابل مقایسه نیست. شما می دانید که یک سرباز اشغالگران سالانه یک میلیون دلار می گیرد. این مبلغ خیلی زیادی است که می تواند برای یک سال همه مجاهدان باشد. ارتش افغانستان سالانه برای غرب حدود شش میلیارد دلار هزینه دارد.
– طرح طالبان پس از عقب نشینی نیروهای خارجی در پایان سال جاری میلادی چیست؟ آیا قصد تصرف دوباره حکومت را دارید؟ امکانات شما چیست؟ آیا طرحی برای مدیریت دولت دارید؟
* حکومت هدف اول و آخر نیست. بلکه یک وسیله است برای تحکیم شریعت. یعنی برقراری عدالت و برابری و پاسخگویی به نیازهای تمام ساکنان کشور از جمله غذا و آموزش و بهداشت و مسکن و راهها. سالهاست که افغانستان از فساد و سهل انگاری و قساوت دولت های پیاپی رنج می برد اما درباره امکانات و طرح که گفتید، به فضل خداوند ما امکاناتی داشتیم که توانستیم آمریکا و ناتو را شکست دهیم. هیچ کس چنین فکری را نمی کرد. کسانی که این برنامه ریزی را داشته اند می توانند کشور را هم بسازند و شریعت را جاری کنند تا موجب خشنودی مردم شده و عدالت اسلامی و امنیت را برقرار کند.
– شما از کدام یک از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری افغانستان حمایت می کنید؟ با جانشین کرزای هرکس باشد چگونه برخوردی خواهید داشت؟ عبدالله عبدالله گفته است توپ در زمین شماست و آماده گفت وگو با شماست؟
* دولت اسلامی ما موضع خودش را درباره انتخابات اعلام کرده است. این انتخابات چیزی جز تلاش برای تداوم اشغالگری آمریکا در افغانستان نیست. طالبان آن را به رسمیت نشناخته واز هیچ نامزدی نیز حمایت نمی کند. ما مشکل نداریم. مشکل ما فقط اشغالگران هستند که باید با قدرت مسلحانه آنها را اخراج کرد.
– درباره گفت وگوهای افغانی – آمریکایی چه می گویید. آیا این مذاکرات همچنان ادامه دارد؟
* ما با دولت کرزای مذاکره نکردیم بلکه با آمریکایی ها مذاکره کردیم. این مذاکرات به مسایل سیاسی مربوط نبود بلکه صرفا برای تبادل اسرا بود و در نهایت هم شکست خورد.
– نظر شما درباره ملا معتصم جان آغا یا ملا طیب اکبر آغا چیست که قصد دارند با دولت افغانستان گفت وگو کنند؟
* موضع طالبان در این باره روشن است. ملا معتصم هیچ ارتباطی با طالبان ندارد و همه کارهایش شخصی است. ملا طیب اکبر هم نام دو شخص است نه یک نفر. ملا طیب مسئول کمیته خارجی دولت طالبان است و اکبر آغا نام یکی از فرماندهی جهادی. این روشن است که دفتر سیاسی طالبان اختیار تام دارد و می تواند تصمیم گیری کند. هر عملی خارج از این دفتر باطل است.
– درباره کشته شدن افراد بیگناه در عملیات انتحاری چه می گویید؟ آیا شما آنها را شهید می دانید یا خیر؟
* یکی از بدترین محرمات نزد آزار رساندن به مردم بیگناه و بی دفاع است. حتی تکلیف است که مشکلات آنها را باید حل و از آنها حمایت کرد. رابطه بین یک مجاهد و مردم مثل یک پیکر است. اگر یک عضوی درد بکشد بقیه اعضا هم تحت تاثیر آن قرار می گیرند.
این شایعات را دشمنان ترویج می کنند تا به این وسیله چهره مجاهدان را در جهان خارج مخدوش کنند ولی تاثیری ندارد. تمام عملیات انتحاری ما هدفش تاسیسات نظامی یا اطلاعاتی یا اداری است. ما دشمن و تجهیزاتش را هدف قرار می دهیم یا کسانی که به دشمن کمک می کنند.
– آیا قبول دارید که محبوبیت شما بین افغان ها بخصوص به دلیل این حملات کاهش یافته است؟
* این کاملا روشن است که محبوبیت طالبان رو به افزایش است و همه برای آزادی کشور از چنگ اشغالگران به ما امید بسته اند. امارت طالبان دستاوردهای زیادی داشته است.
– آیا امکان این هست که روزی شما هم وارد روند سیاسی کشور شوید؟ بخصوص بعد از انتخابات و زمانی که یک دولت جدید تشکیل می شود؟
* ما همچنان به جهاد خود ادامه خواهیم داد تا خاک افغانستان را از آخرین سرباز خارجی پاکسازی کنیم. ما هیچ دولتی را که زیر سایه نیروهای خارجی باشد به رسمیت نمی شناسیم.
– در توییتر یا اینترنت چند هوادار دارید؟
* آن چیزی که باعث هواداری از ما می شود حقیقت است نه تعداد کسانی که به حرف های مان گوش می دهند. حقیقت سلاح ماست. قوی ترین سلاح تبلیغاتی ما همین است. با این حال امیدواریم که تعداد پیروان مان هرروز بیشتر شود.
– بچه های شما به مدارس دینی می روند یا عادی؟
* فرزندان مجاهدان همان آموزشی را می بینند که فرزندان مردم در مناطق آزاد شده می گیرند. آموزش هایی که مبتنی بر شیوه های دولت اسلامی بوده و شامل موضوعاتی از شریعت و برخی علوم جدید است.
– چرا زنان پارلمان افغانستان از بازگشت شما می ترسند و می گویند این بازگشت به معنای انتقال دوباره آنها به مطبخ است؟ چون شما آزادی آنها را محدود می کنید.
* آزادی از آن همه افراد جامعه است و محترم خواهد بود. تمام زنانی را که اشغالگران وارد موسسات خارجی یا دولت فعلی کرده اند، زن مسلمان افغانی نیستند. یک زن مسلمان افغانی کار کردن درکنار اشغالگران را نوعی توهین به کرامت خود می داند و هرگز راضی به آن نمی شود.
– آیا شما قصد دارید قانون اساسی را تغییر دهید و برای دختران مدارس خاص بسازید؟
* این قانون اساسی دست پخت اشغالگران است و حتما باید تغییر کند. در مورد مدارس دخترانه هم باید بگویم که ما به زودی تعداد بیشتری خواهیم ساخت اما به روش اسلامی قوی و علوم جدید. حتی برای آنها دانشکده هایی تخصصی درباره پزشکی و آموزشی و بسیاری از شاخه های علوم جدید خواهیم ساخت. زن افغانی یک عنصر حیاتی در جهاد است و درمرحله سازندگی هم عنصری حیاتی خواهد بود.
منبع : الشرق الاوسط
ترجمه: شفقنا
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com