شفقنا افغانستان- گفتگوهای صلح به حساس ترین مقطع خود رسیده است، طالبان بطور جداگانه با نمایندگان آمریکا، روسیه، احزاب سیاسی افغانستان و برخی شخصیتهای کشور دیدار و گفتگو می کند.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، آنچه واضح است، عزم جزم شده طالبان برای رسیدن دوباره به قدرت است و هر چند گفته می شود که بازگشت طالبان به معنی برپا شدن امارت اسلامی افغانستان نیست، با این وجود نگرانیهایی در جامعه افغانستان تبارز کرده است.
جوانان، زنان، ورزشکاران و بسیاری دیگر از طیفهای جامعه، نگران بازگشت طالبان هستند و نمی دانند چه سرنوشتی در انتظارشان است.
زنان افغانستان نیز در ارتباط با بازگشت طالبان فعالیتهایی را آغاز کرده اند، آنها معتقدند که اگر طالبان برگردند، تمام تلاشهایشان برای رسیدن به آزادی از بین می رود و افغانستان دوباره به ۲۰ سال قبل باز می گردد.
خانم لیلا حیدری، یک تن از زنان فعال افغانستان در گفتگوی اختصاصی با خبرگزاری شفقنا افغانستان، درباره نگرانیهای خود و همنوعانش گفته است: تجربه گذشته حضور طالبان در افغانستان یادآوری خاطرات تلخی برای زنان است. در دوران طالبان، زنان افغانستان هیچ حق و حقوقی نداشتند و ظلم و ستمهای زیادی را متحمل شدند.
وی اظهار داشت: انواع خشونتها بر زنهای افغانستان اعمال شده، از بینی و گوش بریدن تا سنگسار و شلاق زدن و اینها بخشی از احکامی بود که طالبان برای زنان اعمال می کردند. چه بسا زنانی که کشته شدند اما کسی حتی از مرگشان باخبر نشد و چه بسا زنانی که شکنجه های زیادی را متحمل شدند اما نتوانستند لب به شکایت باز کنند. تنها تعداد اندکی از زنان توانستند مشکلات خود را بازگو کنند و این بازگو کردن مشکلات هم در دوران طالبان جرات می خواست، چرا که در آنزمان زن اصلا حق اظهار نظر نداشت.
زنان نگران دستاوردهای خود هستند
لیلا حیدری با بیان اینکه زنان نگران دستاوردهای ۱۸ ساله خود هستند گفت که این دستاوردها با مبارزه بدست آمده و زنان افغانستان برای هر کدام از آزادیهای خود سالها مبارزه و تلاش کرده اند و حالا حاضر نیستند براحتی این دستاوردها را از دست بدهند.
وی با اشاره به برخی قوانین و پروتوکلها گفت: قانون منع خشونت علیه زنان با سه سال مبارزه مداوم توسط زنان افغانستان بدست آمد.
خانم حیدری با بیان اینکه طالبان باورشان این است که زن باید در خانه باشد، اذعان کرد: آنها هیچ حقی برای زن قایل نیستند و در تفکر آنها زن تنها یک مولد برای فرزندآوری است. آنها حتی گفتگوی زن و مرد را حرام میدانند، ما چطور میتوانیم نگران نباشیم؟ اگر قرار باشد دوباره طالبان بیایند و همان قوانین سخت را دوباره زنده کنند، افغانستان دیگر جای زندگی برای زنان نیست.
وی با اشاره به حضور کمرنگ زنان در گفتگوهای صلح گفت: زنان نیمی از پیکره جامعه را تشکیل می دهند، اما در گفتگوهای صلح حضور زنان بسیار کمرنگ دیده می شود و این بدین معنی است که کسی از خود زنان در آن گفتگوها نیست تا از حقوقشان دفاع کند.
لیلا حیدری با اشاره به حضور چند زن در گفتگوهای صلح گفت: آنهایی که چه با آمدن و چه نیامدن طالبان برایشان مشکلی پیش نمی آید، نمی توانند از زنان افغانستان نمایندگی کنند، اکثریت زنان افغانستان حاضر نیستند به عقب برگردند.
وی گفت: ما خواهان حضور پررنگ و تاثیرگذار زنان در گفتگوهای صلح هستیم، اینکه زنان در این گفتگوها حضور نداشته باشند به نوعی پایمال کردن حقوق زنان بعنوان شهروندان کشور است.
خانم حیدری در ادامه سخنانش با اشاره به فعالیتهای زنان درباره نگرانیهایشان گفت: فعالیتهایی از سوی زنان برای ابراز نگرانیهایشان انجام شده و روز بروز در حال گسترش است و ما امیدواریم بتوانیم توجه رسانه ها و شخصیتهای تاثیرگذار در روند صلح را جلب کنیم.
وی اظهار کرد: فعالان اجتماعی با آمدن طالبان محدود می شوند و از آمدن طالبان، زنان بیشترین آسیب را می بینند.
خانم لیلا حیدری با بیان اینکه هر زن باید خودش برای حقوق خود فریاد بزند، گفت: ما بعنوان زنان افغانستان اعتراضهایمان را از تریبونهای شخصی و شبکه های اجتماعی گفته ایم و از تمام زنان می خواهیم که سکوتشان را بشکنند و برای حفظ دستاوردهایشان تلاش کنند.
وی در ادامه گفت: ما ویدیوهای کوتاهی از خود ضبط می کنیم که در بخش اول خود و شغل و فعالیتهایمان را معرفی می کنیم و در بخش دوم خواسته های خودمان درباره صلح را مطرح می کنیم و سپس این ویدیوها را در شبکه های اجتماعی منتشر می کنیم.
لیلا حیدری در پاسخ به اینکه آیا از عواقب کارتان ترس و هراسی ندارید، گفت: ما برای اهدافمان مبارزه می کنیم و در مبارزه ممکن است تهدیدات زیادی متوجه شما باشد، مبارزه یعنی همین! ما ترسی از کسی نداریم، چرا که کار غیرقانونی انجام نمی دهیم، بلکه برای احیای قانون فعالیت می کنیم. آنهایی باید بترسند که از بی قانونی نفع می برند.
انتهای پیام
سیدجمال الدین سجادی
