شفقنا افغانستان – درب قندهار یا همان میدان “شهدای ۲۴ حوت” فعلی در جنوب غرب شهر هرات (منطقه دهم شهرداری هرات) موقعیت دارد که عدم توجه و رسیدگی به این منطقه آن را به یکی از مناطق بسیار محروم شهر هرات تبدیل کرده است و به گفته مردم انکشاف نا متوازن نسبت به دیگر نقاط شهر در آن بی داد می کند.

گفته شده که قیام خونین ۲۴ حوت هرات از درب قندهار هرات آغاز شده است و شهروندان این منطقه بیشترین شهدا را در این قیام خونین داده اند؛ اما با تمام این سلحشوری هایی که مردم این منطقه از خود نشان داده اند درب قندهار هرات که زمانی هرات را به شهرهای قندهار، کابل و مزار شریف متصل می کرده است از جمله محروم ترین مناطق شهر هرات محسوب می گردد.

میدان ۲۴ حوت هرات، را بیشتر مردم از تانک معروف که در میان این فلکه جاسازی شده می شناسند، تانکی که گفته شده توسط مردم بی سلاح تنها با بیل و کلنگ از نیروهای ارتش سرخ شوروی به غنیمت گرفته شده است، اما دور و اطراف این میدان اصلاً از وضعیت مناسب شهری برخوردار نیست.

جاده های این منطقه به هیچ عنوان حالت استاندارد خود را ندارد، چاله و گودال های این جاده ها به اندازه ای زیاد و عمیق است که بعد از بارش حتی چند قطره باران خیابان را به حوضچه هایی پر از آب تبدیل می کند که شهروندان این منطقه به شوخی می گویند می توان در آن ماهی پرورش داد یا میتوان این چاله هار را به باغچه های پر از گل تبدیل کرد.
عبور و مرور وسایل نقلیه نیز در این جاده ها بسیار دشوار است، مردم سعی می کنند به دلیل خرابی راه تا حد توان از این منطقه عبور نکنند و همین مسئله باعث ایجاد ترافیک سنگین در دیگر مناطق اطراف این منطقه می شود.

اما در کنار محرومیت، عدم تطبیق قانون در این منطقه نیز رنج آور است، فقر و تنگدستی مردم درب قندهار سبب شده تا خیابان درب قندهار پر شود از دست فروشانی که تمام عرض خیابان را با گاری ها و بساط های خود احاطه کرده و به خرید و فروش سبزی، میوه جات، خوراکی ها و کهنه فروش می پردازند؛ به قولی می توان گفت از شیر مرغ تا جان آدمی زاد را در این منطقه می توان خریداری کرد. از جانبی وضعیت نامناسب بهداشت از دیگر مشکلات این منطقه پایین شهر هرات است

اما مشکل اصلی عدم تطبیق قانون در درب قندهار است، عرض خیابان تا حدی توسط این دست فروشان اشغال می شود که دیگر راهی برای عبور وسایل نقلیه نمی ماند.
باشندگان درب قندهار به خصوص دکان دار های این منطقه نسبت به بی توجهی مسئولان برای رسیدگی به این منطقه محروم گلایه مند هستند.
تعدادی از دکان دارهای درب قندهار در گفتگو با خبرنگار شفقنا افغانستان از انکشاف نا متوازن این منطقه توسط مسئولان گلایه کردند.
به گفته آنان با اینکه باشندگان این منطقه مانند تمام مردم شهر مالیات های سنگین می پردازند اما از خدمات خبری نیست.

چالهها و خرابی بی اندازه جاده ها از درب عراق شروع شده و تا پایان آب، درب قندهار، اسپین ادی، بکرآباد و تقاطع جاده بهارستان یا همان به قول محلی ها «پسته نمبر یک» امتداد پیدا می کند، اما این مشکل از امروز و دیروز نیست، از پیروزی مجاهدین شروع تا حکومت های پس از طالبان این منطقه به عنوان شهر کهنه هرات شناخته می شده که از کمترین توجه مسئولان محلی برخوردار بوده است.
