شفقنا افغانستان: در این چند سال که از عمر نظامی پسا طالبان می گذرد، متاسفانه به مناطق هزاره نشین زیاد توجه نشده است، توجه که هیچ بلکه وضعیت شان بدتر هم شده است؛ در این میان وضعیت بعضی از مناطق به سر حد بحرانی رسیده است، مثلی ولسوالی جغتوی غزنی ، که در یادداشتی از هادی عزیزی تحت عنوان (در جغتوی غزنی چی میگذرد؟)، به آن می پردازیم.
در جغتوی غزنی چه می گذرد؟
دو ولسوالی به نام «جغتو» یکی در ولایت غزنی و دیگری در ولایت میدانوردک است، اما در جغتوی غزنی چی میگذرد؟
مدتها است که ولسوالی جغتوی ولایت غزنی از امنیت خوب برخودار نبوده و مردم بیگناه ملکی قربانی زدوبندهای سیاسی طالبان میشوند. ولسوالی جغتو در ۳۰ کیلومتری شهر غزنی موقعیت دارد که دارای درههای قیاق، جرمتو، سراب، قریه یوسف، ترکان، ککرک، گلبوری و احمدآباد است. این ولسوالی همجوار با شهر غزنی، ولسوالیهای خوگیانی، ناهور، قرهباغ و خواجهعمری است. مرکز ولسوالی جغتو و قوماندانی امنیه آن در منطقهای به اسم بازار صداقت همجوار با قریه تالاب بیگم و قریه یوسف است. اقوام این ولسوالی بیات، سادات و هزاره هستند. بیشتر از پنجاه درصد از جمعیت جغتو در بین سالهای ۱۳۵۹، بعد از شکست قشون سرخ شوروی تا ۱۳۹۰، به مرکز غزنی و شهرهای بزرگ کشور مثل کابل، هرات و مزار شریف جابهجا شدند و حتا به کشورهای خارجی نیز مهاجر شدند. مردم این ولسوالی در عرصههای مختلف سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشور نقش ارزندهای داشته و خواهند داشت. از جمله فعالیتهای مجاهدین و مردم مجاهدپرور این ولسوالی در راستای سرکوب ارتش سرخ شوروی را میتوان نام برد که در راس آن قوماندانان مشهور و گمنام مثل مرحوم قوماندان شهید محمد عزیزی، دکتر محمدعارف شاهجهان، قوماندان عوضعلی سنا، قوماندان شکیبا، قوماندان سید صالحی، قوماندان امین، مرحوم سعیدمحمد واعظ، مرحوم استاد حکیمی و دیگر چهرههای برجسته جهادی از احزاب مختلف قرار داشتند.
جغتوی دیروز جغتو امروز نیست. مسیر این ولسوالی که از دره قیاق به شهر غزنی متصل میشود، مسما است به درهی «مرگ»؛ درهای که جان چندین هموطن بیگناه و نظامیان را گرفتند و حتا پیکر چند تن آنان را نیز در آتش سوزاندند. این مسیر براساس ناامنیهای اخیر به روی عابران مسدود شده و گفتههایی وجود دارد که ماینهای کنار جادهای نیز فرش این سرک شده است. اما مسوولان رده اول محلی ولایت غزنی و این ولسوالی را خوابهای بهاری و تابستانی برده و چشمهای خوابآلود و گوشهای ناشنوایشان در زمینه تامین امنیت برای مردم نابینا و ناشنوا است. جغتو سال قبل نیز به دست طالبان سقوط کرده بود که طالبان همواره از مردم به طور رسمی مالیات اخذ میکردند و از مردم محل برای همکاری با امارت اسلامیشان نیز دعوت میکردند. پس از فرستادن نیروهای تازهنفس در این ولسوالی دولت موفق شده که اداره ولسوالی را از چنگ طالبان آزاد سازد و زیر سلطه خود درآورد، اما بعد از شکست طالبان ناامنیها در ولسوالی جغتو شدت یافته است. یکی از فاجعههای اسفناک روز شنبه مورخ ۲۱/۴/۱۳۹۹، زمانی رخ داد که یک موتر فلانکوچ با ماین جاسازیشدهی کنار سرک، نزدیک به مکتب نسوان «بیبی مریم» قریه یوسف اصابت کرد که براساس گزارشها شش نفر شهید و چند تن دیگر نیز زحمی شدهاند.
هدف سرنشینان این موتر انتقال کتاب برای شاگردان مکتب بوده است. شاگردان امروز مردان و زنان توانمند فردای جغتوزمین خواهند بود که در توسعه و پیشرفت و خدمت به کشور سهم ارزندهای خواهند داشت.
قریه یوسف همجوار ولسوالی رشیدان است که با ساکنان آن ولسوالی دادوگرفت و رفتوآمدی هم دارند، اما طالبان از فرصت همجواری چندین بار حملههای تهاجمی بالای مقر ولسوالی، قوماندانی امنیه و حتا در مکان مختلف ماینهای کنار جادهای را نیز جاسازی کردهاند که سبب کشته و زخمی شدن مردم بیگناه شده است.
در یک کلام میتوان گفت که وضعیت پیشآمده برای مردم قابل قبول نبوده و مسوولان محلی امنیت را برای مردم به ارمغان بیاورند و پاسخ روشن از رویدادهای انجام شده نیز به مردم ارائه کنند.
