شفقنا افغانستان – یک گروه از محققان با بررسی پرسش نقش توسعه اقتصادی در احساس خوشبختی و رضایت از زندگی در نهایت اعلام کردند که ثروت ميتواند خوشبختی به همراه داشته باشد اما این شرایط تنها زمانی عملی است که درآمد فرد بیشتر از ۳۶ هزار دالر در سال باشد. اقتصاددانها با بررسی این پرسش که آیا توسعه اقتصادی توان خرید خوشبختی را دارد یا خیر به این نتیجه رسیده است که رضایت از زندگی درمیان افرای که در ثروتمندترین کشورها زندگی ميکنند کاهش یافته است.
تحقیقات انجام شده توسط یوجینیو پروتو از دانشگاه وارویک و آلدو راستچینی از دانشگاه مینه سوتا همانطور که انتظار ميرفت به این نتیجه رسید که سطح رضایت از زندگی با ثروت کشور افزایش ميیابد تا مردم بتوانند نیازهای اولیه خود را تأمین کنند. این درحالی است که نتیجه شگفت انگیز اینجاست که وقتی در آمد به یک سطح مشخصی ميرسد (حدود ۳۶ هزار دالر) سطح رضایت از زندگی به اوج خود ميرسد و پس از آن در کشورهای بسیار ثروتمند اندکی کاهش ميیابد.
محققان اظهار داشتند تحقیقات ما یک نتیجه بسیار شگفت انگیز داشت که تاکنون گزارش نشده بود به نظر ميرسد که سطح رضایت از زندگی پس از یک سطح مشخص از ثروت کاهش ميیابد. این تحقیق نشان ميدهد که افرادی که در کشورهایی زندگی ميکنند که سرانه تولید ناخالص ملی آنها کمتر از ۶۷۰۰ دالر است ۱۲ درصد بیشتر از کشورهایی که سرانه تولید ناخالص ملی آنها حدود ۱۸ هزار دالر بود، به بیشترین سطح رضایت از زندگی دست یافته اند.
وقتی که کشورها به سرانه تولید ناخالص ملی حدود ۳۶هزار و ۴۰۰ دالر دست یافتند افزایش سطح شادی که ثروت به ارمغان ميآورد کمتر مشهود است. بین این سطح و بالاترین سطح سرانه تولید ناخالص ملی یعنی رقم ۵۴ هزار دالر احتمال گزارش بالاترین سطح رضایت از زندگی تغییر ميمی کند.
نتایج این تحقیق به طور گسترده در ارتباط با پارادوکس استرلین قرار ميگیرد که اعلام کرده است ارتباط رضایت از زندگی و تولید ناخالص ملی در کشورهای غنی کما بیش در یک سطح است. پارادوکس استرلین که از نام اقتصاد دان ریچارد استرلین برگرفته شده است بیان ميکند که درآمد بالا لزوما افراد را شادمان تر نمی کند. این نظریه از سال ۱۹۷۴ که بیان شد نظرات اقتصاددانها را دچار تحولات بسیاری کرده است.
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com
