شفقنا افغانستان (خبرگزاری شیعیان افغانستان)
قرار داد امنيتی؟ كدام امنيت؟ مگر آمریکا در این 12 سال امنیت آورده است که به بهانه امنیت کشور ما را اشغال کرده است؟ مطمین هستیم اگر این سند امضا شود، افغانستان برای همیشه بدون صلح خواهد ماند و بهانه ی خوبی برای جنگ به دست مخالفان می باشد
لوی جرگه مشورتی در رابطه به توافقنامه امنیتی میان افغانستان و آمریکا در کابل برگزار می گردد. این جرگه قرار است در پایان ماه روان با اشتراک دو هزار و 500 تن از سراسر کشور در کابل برگزار شود.
از چندین سال بدین سو زمزمه های موافقتنامه امنیتی با آمریکا یکی از مباحث بحث برانگیز در محیط سیاسی و اجتماعی افغانستان بوده است. در شش ماه اخیر نیز بحث بر سر امضای پیمان امنیتی بیشتر بالا گرفته است و در مورد آن دیدگاه های گوناگونی ابراز شده است. این در حالی است که برخی ناظران و آگاهان امور سیاسی کشور، برگزاری لوی جرگه را خلاف قانون اساسی کشور می دانند.
حکومت افغانستان لوی جرگه مشورتی را، به منظور رایزنی در مورد قرارداد امنیتی برگزار خواهد کرد که شماری از اعضای مجلس نمایندگان درباره برگزاری این جرگه دیدگاه های متفاوتی دارند و عده ای بر این باورند که برگزاری جرگه غیرقانونی است و بیان می دارند که رییس جمهور باید لوی جرگه را مطابق با قانون اساسی برگزار کند.
رییس برگزاری جرگه مشورتی نیز در نخستین روز معرفی اعضای این جرگه گفته است که تصمیم گرفتن در مورد موافقتنامه امنیتی نیازی بر تدویر جرگه مشورتی نداشته است و باید از مجرای دیپلماتیک این مساله حل می شد.
شماری از آگاهان سیاسی و برخی از افرادی که در لوی جرگه مشورتی گذشته اشتراک کرده اند، لوی جرگه مشورتی را چیزی جز تلف شدن وقت و صرف هزینه های بیجا نمی دانند. از سوی دیگر، مسایل مربوط به سرنوشت نیروهای خارجی، در لوی جرگه مشورتی از پیش فیصله شده است و چیزی برای مشورت دوباره باقی نمانده است.
اما رییس جمهور کشور می گوید که برگزاری جرگه ها رسم و عنعنه دیرینه مردم افغانستان است و من در تمام موارد مهم ملی ضروری می دانم تا با بزرگان کشور مشورت صورت گیرد و نظریات آنان گرفته شود.
حامد کرزی افزود: لوی جرگه مشورتی باید از تمام مردم افغانستان نمایندگی کند و شامل تمامی اقشار کشور از هر گوشه و کنار افغانستان باشد. همچنین گفته است که توقع ما از جرگه مشورتی این است که برمبنای منافع ملی و نیاز افغانستان به صلح و امنیت که مهمترین مسیله برای افغانستان است، تصمیم بگیرد.
در این میان، بسیاری از مردم گفته های کرزی به پارلمان و دموکراسی را باور ندارد. کرزی پول و وقت ملت را به برباد می دهد و در کوشش بی اعتبار کردن پارلمان و دموکراسی واقعی است تا بتواند سیستم قرون وسطایی و قبیله ای را روی مردم تحمیل کند. جرگه ها صرفا اهمیت تاریخی دارند و در عصر و شرایط فعلی که قانون اساسی و پارلمان موجود می باشد و امکان روجوع به آرای مردم از طریق همه پرسی عمومی وجود دارد، ضرورت به این جرگه های فرمایشی قرون وسطایی دیگر نمی باشد.
هرچند مسوولان کمیسیون برگزاری جرگه مشورتی بیان می دارند که حدود 3 هزار نفر نماینده های با صلاحیت مردم افغانستان در این جرگه شرکت خواهند کرد اما چگونگی گزینش برای اشتراک در این جرگه همواره با انتقاد از سوی آگاهان سیاسی، نهاد های مدنی، روبرو بوده است. آگاهان سیاسی و نهاد ها، اکثر افراد شرکت کننده در این جرگه ها را افراد وابسته به حکومت می دانند.
ما در کشور ، نخبگان، استادان حقوق و سیاستمداران بسیاری داریم که باید از علمیت آنها دراین موضوع حیاتی کشور و مردم استفاده شود، آیا کسانی که در شرکت می کنند، می دانند که مصونیت قضایی یعنی چه؟ راه اندازی این جرگه مشورعیت نظام پارلمانی کشور را زیرسوال می برد.
آمریکا در پیمان استراتژیک گفته های خود راعملی نکرد و به قرارداد پشت پا زد، یکی از مواردی که در آن پیمان گنجانیده شده بود، دفاع از خاک افغانستان در مقابل حملات بیرونی بوده است که مردم و دولت افغانستان شاهد این موضوع بوده اند که آمریکا نه تنها حملات راکتی و موشکی پاکستان را مهار نکرد بلکه آن را با سکوت نیز بدرقه کرد، امری که بارها مقامات دولتی نیز از آن انتقاد نموده اند.
وقتی كه آمريكا ازهوا امكانات جنگی برای طالبان می اندازد، تا آب به نفع شان گل آلود شود، پس نبايد به امضای قرار داد امنيتی اصلا فكر كرد.
قرار داد امنيتی؟ كدام امنيت؟ مگر آمریکا در این 12 سال امنیت آورده است که به بهانه امنیت کشور ما را اشغال کرده است؟ مطمین هستیم اگر این سند امضا شود، افغانستان برای همیشه بدون صلح خواهد ماند و بهانه ی خوبی برای جنگ به دست مخالفان می باشد.
جرگه علما و اهل خبره اعلام داشت که لوی جرگهها همیشه یک اجتماع انتصابی بوده اند و به هیچ صورت انتخابی نمیباشند، حضور نظامی آمریکا و ناتو به هیچ صورتی قابل قبول نمی باشد. آنها استدلال می کنند که آمریکا در طول ۱۲ سال حضور نظامی خود برای افغانستان چه کرده است که دلیلی برای تمدید 10 ساله این حضور باقی مانده باشد؟ همچنین به عقیده آن ها امضای پیمان امنیتی به شرط مصونیت قضایی، به مثابه ی بردگی و اسارت است، اعطای مصونیت قضایی چه تفاوتی با کاپیتولاسیون، تعلیق حاکمیت ملی و نقض استقلال کشور دارد؟
انتهای پیام