شفقنا افغانستان-آیت الله العظمی صافی گلپایگانی در بخش دوم نوشتار خود درباره مهدویت، تأکید کرد: در شرایطی که مؤمنين تخليص و تمحيص ميشوند؛ امتحانات شديد برايشان جلو ميآيد و بسياري در اين امتحانات ساقط ميشوند و همچنین اسلام دگرگون ميشود، از وظایف دشوار و مسئوليتهاي سنگين، افراد شجاع و دلسوز و با ايمان این است که به ياري اسلام بشتابند و امر به معروف و نهي از منکر نمايند. برنامهها و روشهاي غير اسلامي را محکوم و به مردم معرفي نمايند و بر حفظ هويت اسلامي پافشاري کنند و فداکاري نمايند.
به گزارش شفقنا، متن کامل این نوشتار بدین شرح است:
بسم الله الرحمن الرحیم
قال الله تعالى: (ذلِکَ الکِتابُ لَا رَيْبَ فيهِ هُدىً لِلْمُتَّقينَ الَّذِينَ يُؤمِنُونَ بِالْغَيْبِ)(۱)
اعتقاد به عالم غيب در بهوجود آمدن اديان الهي و ايمان به انبياء، و تحقق هويّت خداباوري، اصل و اساسي است که بدون آن، هر انديشه و باوري کفر و الحاد است.
ايمان به جهان غيب و عالم غير محسوسِ به حواس ظاهره، مثل بهشت و جهنم و حور و غلمان و ملائکه، و ايمان به عرش و کرسي، و براي ما ايمان به انبياء گذشته، و ايمان به ائمه طاهرين عليهم السلام – که فعلاً در اين جهان حضور جسماني ندارند- و ايمان به اخبار قرآن و حضرت رسول و ائمه طاهرين عليهم السلام از مغيبات و وقايع آينده، و ايمان به حضرت ولي عصر عجل الله تعالي فرجه الشريف – که اگرچه در همين عالم حضور جسماني دارند و مردم از ايشان غايب نيستند ولي تا يوم ظهور از مردم عموماً مگر برخي خواص غايب ميباشند- همه در تحت جمله شريفه «يُؤمِنُونَ بِالْغَيْبِ» قرار دارند، و ايمان به آنها، ايمان به غيب است.
از جمله رواياتي که بر فضيلت ايمان به انبياء گذشته و معجزات آنها، و ايمان به پيغمبر اکرم صلي الله عليه، و ائمه طاهرين تا امام يازدهم عليهم السلام دلالت دارد، روايت ذيل است که از طرق اهل سنت و در تفاسير ايشان از سنن دارمي روايت شده است:
روايت اين است که حرث بن قيس که از تابعين است و به ديدار حضرت رسول خدا صلي الله عليه و آله تشرف نيافته بود، به عبدالله بن مسعود که از اصحاب است گفت: عند الله نحتسب ما سبقتمونا اليه من رؤية رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم؛ ما از خداوند محروميت از اين فضيلتي را که بر ما به آن پيشي گرفتيد، و به ديدار رسول خدا صلي الله عليه و آله مشرف شديد طلب اجر و جبران داريم.
ابن مسعود گفت: عند الله نحتسب ايمانکم بمحمد صلي الله عليه و آله و لم تروه. إنّ امر محمد صلي الله عليه و آله و سلم کان بيّناً لمن رآه، و الذي لا اله الّا هو ما من احد افضل من ايمان بغيب؛ يعني ما هم از خدا طلب اجر و جبران ميکنيم از جهت محروميت از فيض ايمان به غيب، يعني ايمان به پيغمبر صلي الله عليه و آله که شما بر آن هستيد و آن حضرت را نديدهايد. سوگند به خدايي که غير از او خدايي نيست احدي فاضلتر از آن که ايمان به غيب دارد نيست.
بر حسب اين روايت، در حال حاضر ايمان به انبياء گذشته و حضرت خاتم الانبياء صلي الله عليه و آله، و اميرالمؤمنين و ائمه عليهم السلام تا حضرت امام حسن عسکري عليه السلام ايمان به غيب است، چنانکه ايمان به حضرت وليعصر عجل الله تعالي فرجه الشريف نيز ايمان به غيب است، و از ثواب همه اين ايمانها بهرهمنديم که در رأس آنها ايمان به خداوند متعال است که اگرچه عالم و ماسوي، همه کائنات و آيات جمال و جلال الهي هستند و به ذکرش هر چه بيني در خروش است و چيزي و ذرّهاي از او غايب نيست، امّا او به ذات و حقيقت صفات از همه حتي انبياء غايب است «لاتدرکه الأبصار و هو يدرک الأبصار»(۲) و «لا تراه العيون بمشاهدة العيان و لکن تدرکه القلوب بحقيقة الايمان»(۳) و به صفات سلبيه بيشتر معروف است تا به صفات ثبوتيه که «ليس کمثله شيء». بنابراين مصداق اتم و اکمل ايمان به غيب، ايمان به خداوند متعال است.
ايمان به وجود حضرت بقية الله ارواح العالمين له الفداء و عصر غيبت، ويژگيها و فضائل خاصي دارد، و مؤمن به غيب در اين عصر، هم ايمانش به انبيا و ائمه گذشته ايمان به غيب است، و هم ايمانش به امام حيّ صاحب زمان ايمان به غيب است.
ايمان گذشتگانِ از اين امّت هم از زماني که پيغمبر اکرم صلي الله عليه و آله و سلم بشارت به ظهور مهدي از اولاد فاطمه عليها السلام ميداد، ايمان به غيب است که از غير شيعه به اجمال و از شيعه به تفصيل است. همه ايمان به غيب است، ايمان به ناديده است، و همه داخل در ايمان به غيب و ايمان به خدا و صدق حضرت رسول صلي الله عليه و آله و سلم است.
بايد مؤمنين قدر اين مرتبه را بدانند که مثل ابن مسعود آن صحابي معروف آرزومند آن بوده و محروميت از آن را فقداني ميداند که اجر آن را از خدا ميخواهد، و بر خود ببالند که خدا در بيان اوصاف متّقين پيش از همه اوصاف جليله متقين، ايمان به غيب را بيان ميفرمايد.
فرق ايمان به غيب در عصر غيبت با اعصار ديگر اين است که مؤمنين تخليص و تمحيص ميشوند؛ امتحانات شديد برايشان جلو ميآيد که بسياري در اين امتحانات ساقط ميشوند. زنها، مردها، جوانها و حکّام و مسئولين حتي علماء همه امتحانات خاص دارند.
از جهت ظهور بدعتها، از جهت اصرار بر ملاهي و مناهي و ترويج منکرات و ترک امر به معروف، و نفي سنتها مسائلي پيش ميآيد که فتنه و فساد و اعراض از حقّ ظاهر و بلکه مورد افتخار و اعطاء جوائز ميشود؛ اموري که بعض مظاهر آنها در معرض ديد همگان است، و جز کساني که إمتحن الله تعالي قلوبهم بالايمان کسي باقي نميماند.
لقمه و مال حلال اگر ناياب نباشد کمياب ميشود. قوانين و سنّتهاي اسلامي حتي به اسم اسلام متروک ميگردد، و خلاصه بر طبق اين روايت که از حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام است: «أَيُّهَا النَّاسُ سَيَأْتِي عَلَيْکُمْ زَمَانٌ يُکْفَأُ فِيهِ الْإِسْلَامُ کَمَا يُکْفَأُ الْإِنَاءُ بِمَا فِيهِ»(۴)؛ اسلام دگرگون ميشود، يعني واژگون ميگردد چنان که ظرف به آنچه در آن است واژگون ميشود.
در اين شرائط و وظائف دشوار و مسئوليتهاي سنگين، افراد شجاع و دلسوز و با ايمان بايد به ياري اسلام بشتابند، و امر به معروف و نهي از منکر نمايند.
برنامهها و روشهاي غير اسلامي را محکوم و به مردم معرفي نمايند، و بر حفظ هويت اسلامي پافشاري کنند و فداکاري نمايند. قال الله تعالي: «إِنْ تَنْصُرُوا اللهَ يَنْصُرْکُمْ»(۵) و قال سبحانه «وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللهُ عَمَلَکُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُون»(۶)
پينوشتها:
۱. آن کتاب با عظمتي است که شک در آن راه ندارد؛ و مايه هدايت پرهيزکاران است.(پرهيزکاران) کساني هستند که به غيب [=آنچه از حس پوشيده و پنهان است] ايمان ميآورند./سوره البقرة،آيه ۲و۳.
۲. چشم ها او را نميبينند؛ ولي او همه چشم ها را ميبيند./سوره الأنعام،آيه۱۰۳.
۳. نهج البلاغة، ص۲۵۸.
۴. نهج البلاغة، ص۱۵۰.
۵. اگر (آيين) خدا را ياري کنيد، شما را ياري ميکند./سوره محمد، آیه۷.
۶. بگو: عمل کنيد! خداوند و فرستاده او و مؤمنان، اعمال شما را ميبينند./سوره توبه 105
انتهای پیام