شفقناافغانستان-مردم هزاره در كويته هر روزه در غم از دست دادن جوانان و عزيزان شان سوگوار هستند، در آنجا هر روزه از هزاره ها قربانى مى گيرند اما هيچ مرجعى نيست تا سوال نمايد علت و عوامل اصلى شكار همه روزه و بى رحمانه هزاره ها در كويته چيست وكيست ؟
آيا حكومت پاكستان در قبال حفظ جان و مال شهروندانش مسووليت ندارد؟
آیا می توان باور کرد كه دولت پاكستان با داشتن اردوى قوى، پوليس و استخبارات كه در سطح منطقه خود را بى رقيب مى داند، در حفظ جان و مال شهروندانش بنام هزاره آنهم در يك گوشهء شهر كه ساحه زندگى و بودوباش شان شبيه يك اردوگاه است عاجز مانده اند، چگونه می توان باور کرد؟
آيا مجامع و نهاد هاى بين المللى كه از حقوق بشر داد مى زنند و بوق و كرنا شان گوشها را كر كرده است قتل هاى بى رحمانه و نسل كشى هزاره ها را در كويته نمى بينند و فرياد هاى مظلومانه هزاره ها رانمى شنوند ؟ چرا خون هزاره ها اينقدر كمرنگ است كه هيچ نگاهى متوجه آن نمى گردد.
من نميدانم تا كى صرفا” با محكوم كردن و درد و غم كويته خود را شريك دانستن احساس آرامش نماييم.
غم و درد مردم ما در كويته خيلى بزرگتر و سنگين تر از آن است كه فكر مى كنيم، نياز است تا همه هزاره ها در هر كشورى كه هستند، بصورت همزمان در برابر دفاتر و نمايندگى هاى نهادهاى بين المللى اقدام به تظاهرات و تحسن نمايند.
يكبار ديگر بر ارواح پاك همه شهداى بخون خفته كويته خصوصا” شهداء اخير درود ميفرستم.
انتهای پیام