“هویّت‌” گوهری گم‌شده در پوشاک؛ لباسی که نماد هیچ قومی نیست

افغانستان یکی از کشورهایی است که تفاوت‎های زیستی و پوششی پس از تحولات سیاسی در این کشور بیش از هر چیز خود را نشان می‌دهد.

تنها زمانی که این کشور شاهد تغییرات پوششی در خود نبود، مربوط به دوره استقرار حکومت طالبان بر این کشور بود. در زمان حکومت طالبان در افغانستان زنان اجازه نداشتند از خانه بیرون بروند و اگر از سر ناچاری بیرون می‌رفتند باید چادر/برقع می‌پوشیدند.

از سوی دیگر، در زمان طالبان لباس‎های متنوع زنانه نیز وارد بازار نشد تا تغییر خاصی را در پوشش زنان ایجاد کند.

پیس از شکست طالبان طی 12 سال گذشته در تمام نقاط افغانستان، آزادی زنان در نحوه پوشش و انتخاب لباس دلخواه دوباره احیا شد.

طی یک دهه اخیر نحوه پوشش زنان دست‎خوش دگرگونی‎های زیادی شده از جمله رنگ هویتی از پوشش زنان برداشته شده و اکنون از نحوه پوشش زنان نمی‎توان به تعلقات قومی آنان پی برد.

در صورتی که پیش از این زنان اقوام مختلف افغانستان از جمله «پشتون»، «هزاره»، «تاجیک»، «ازبک» و «ترکمن» هر کدام پوشش خاص خود را داشتند.

پس از سقوط دولت طالبان و روی کار آمدن دولت فعلی افغانستان، زنان این کشور از آزادی نسبی برخوردار شدند و بخشی از ثمره این آزادی این است که اکنون آنان می‎توانند مطابق میل خود لباس خریداری کنند.

در این میان با تأمین امنیت نسبی، تجار داخلی و خارجی توانستند گونه‎های مختلفی از لباس‎های خارجی را وارد بازار افغانستان کنند که این مسئله نیز به سهم خود در تغییر فرهنگ پوششی تأثیر زیادی بر جای گذاشته است.

استفاده از لباس‎های ساخته شده در خارج از افغانستان باعث شده که تفاوت پوششی مبتنی بر علایق و سلایق قومی رنگ ببازد به طوری که اکنون زنان مربوط به قومیت‎های مختلف از لباس‎های مشابهی استفاده می‎کنند؛ زیرا در انتخاب لباس‎های خارجی امکان اعمال سلایق قومی و علایق تباری چندان نقشی ندارد.

انتهای پیام