شفقنا افغانستان- روزنامه انصار در سرمقاله امروز خود می نویسد: اخیرا گزارشهای مختلفی در مورد حملـات طالبان و داعش در افغانستان منتشر میشود، از جمله پیشرویهـای اخیر طالبان در کندز نگران کننده است.
اگر واقع بین باشیمـ، نا امنیهـای بدخشان، سرپل، ننگرهار، کندز، هلمند و… همه نشان از وضعیت رو به وخامت اوضاع امنیتی افغانستان دارد. متأسفانه تقریبا در اكثر مناطق و ولـایتهـا گروههای وابسته به طالبان و گاه داعش فعال شدهاند و دست به عملیاتهای گوناگون میزنند.
شاید بتوان چنین عنوان كرد كه مسامحه و مدارا با طالبان توسط دولت جدید افغانستان، به نوعی این گروه شبهنظامی در افغانستان را به وضعیتی رسانده كه اكنون با حمایت غربیها و برخی كشورهای منطقه به انجامـ عملیات و حملـات دستهجمعی میزنند. اكنون از ولـایتهای جنوبی یعنی ننگرهار و پكتیا گرفته تا ولـایتهای شمالی یعنی بدخشان و کندز و ولـایتهـای دیگر یعنی غور، بغلـان، بادغیس و فراه و… شبه نظامیان مسلح (فرقی نمیكند چه داعش باشد یا طالبان)، امنیت و آرامش مناطق آرامـ را نیز برهمـ زده است. اگر به اوضاع امنیتی مناطق مختلف افغانستان توجه كنیمـ، خواهیمـ دید كه طالبان دیگر همانند گذشته پس از حمله انتحاری یا اقدامات انفجاری، منطقه را ترك نکرده و به نوعی به دنبال تصرف مناطق و حفظ آنها برمیآیند كه نمونه چنین تحركاتی در بدخشان و کندز بیشتر مشهود بوده است. با وجود آن كه این حملـات گاها به شبه نظامیان خارجی نسبت داده میشود، اما در هر حال اوضاع برای دولت و مردمـ افغانستان فرقی نمیكند. این موضع بدان معناست که شبه نظامیان مسلح علیه مراكز دولتی و پاسگاههای امنیتی اقدامـ میكنند و به دنبال گسترش جغرافیای نفوذ خود از روستاها به شهرها و مناطق راهبردی میباشند.
عدمـ برخورد جدی، فقدان تجهیزات تسلیحاتی در ولـایتهای دورافتاده، نبود حملـات هوایی نظامی در ولـایتهـایی نظیر ننگرهار، کندز، بدخشان و… موجب شده تا طالبان در برخی مناطق حضور جدی داشته باشند كه گاه با پرچمـ داعش جنگ روانی ایجاد میكنند.
واقعیت این است كه پیش از این هرچند حضور طالبان در بسیاری از مناطق محسوس بوده است اما این حضور کمتر به برخورد جدی و خشونت بار این گروه با مردمـ عادی و غیرنظامیان منجر میگردید. اما در حال حاضر وضع موجود ننگرهار و بدخشان و کندز بسیار نامساعد گزارش شده و به نظر میرسد دولت وحدت ملی افغانستان وجود چنین اقداماتی را از سوی طالبان جدی نگرفته است و یا در عمل تمایل کمتری را در راستای مقابله جدی و رودرویی با طالبان دنبال میکند.
نکته پایانی قابل ذکر توجه به موقعیت جغرافیایی ولـایتهـای مرزی افغانستان و تحرکات طالبان در این مناطق میباشد. درحقیقت ولـایتهای ننگرهار و پكتیا و همـ ولـایتهای بدخشان و کندز در همجواری با كشورهای همسایه جنوبی(پاکستان) و شمالی(تاجیكستان) قرار دارند كه هر یک، از مهمـترین ولـایتهای افغانستان محسوب میشوند و دارای موقعیت حساسی میباشند. از دید کارشناسان نظامی، دلیل ناامنیها و حضور طالبان در این ولـایات را باید در سیاستهای پنهان و دخالتهای پاکستان و غربیها جستجو كرد.
از دید این كارشناسان طالبان در یك اتحاد نانوشته با داعش به دنبال ایجاد زمینههای نفوذ در آسیای مركزی و حتی سینكیانگ چین هستند؛ هرچند پیش از اجرایی كردن این نقشهراه، باید تكلیف مذاكره با دولت مرکزی افغانستان مشخص شود. به همین جهت است كه داعش در یك هماهنگی تاكتیكی غیراعلـامی در راستای راهبرد طالبان تحرکات خود را دنبال کرده تا در آینده نزدیك، افغانستان و طالبان بتواند به عنوان عمق استراتژیك داعش برای ظهور و ورود به آسیای مركزی به شمار رود. البته این واقعیت را نیز میبایست در نظر داشت كه در تمامـ این وقایع احتمالی پیشرو، سرویسهای اطلـاعاتی و جاسوسی غربیها و متحدانشان در منطقه نقش بسزایی ایفا میكنند. در حقیقت آنچه مسلمـ است این كه تحولـات منطقهای با سرعت به پیش میرود و غربیها در ایجاد زمینههای ناامنی دخالت گسترده دارند و سعی میكنند بحرانهای منطقهای را از عراق و سوریه به افغانستان و آسیای مركزی منتقل كنند و دولت وحدت ملی نیز با رویكردی سهل انگارانه موجبات قدرت نمایی طالبان و گروهك داعش در افغانستان را فراهمـ كرده است.
انتهای پیام