شفقنا افغانستان-زنده باشند آقای کرزی! شنیده وخوانده بودیم که قدرتمندان هرگز مزه اقتدار را فراموش نمیکنند. در ضمن وقتی به کارکرد های یک دهه و اند شما نگاه میشود، خیلی خنده دار است،تئوریهایی را که این روزها میپردازید! مردم در مورد شما میگویند:
جناب کرزی را امریکایی ها در مدت کوتاهی شخصیت ساختند، سپس زمینه ورود خود را در افغانستان طرح ریزی کردند، سپس به کمک حملات سنگین هوایی و به کمک قوای پیاده جبهه مقاومت ایشان را وارد کابل ساختند، سپس قدرت را از ربانی به ایشان تحویل گرفتند، سپس هرآنچه در چنته داشتند از دالر و کلدار در جیب ایشان و دولت ایشان ریختند، سپس در دوره سوم ایشان را یاری رساندند تا بازهم در اریکه قدرت تکیه زند، واز اینگونه بسیار….
آقای کرزی،هرچند در سالهای نخست که هنوز رسم و راه خدعه بازیهای تخت و تاج را آگاه نبود، گفتار و رفتار ملی بروز میداد. مگر وقتی طعم سُکرآور قدرت را خوب حس کرد، و گروهی ازمشاوران گمراه و بیراه را در کنار خود جای داد، از مردم فاصله گرفت و میدان ماند و گروهی از مردمان متعصب و کوتاهبین و آراسته با رسم و راه نفاق افگنی و حزب گرایی و تبارگرایی و گرایشهای دیگر…. گماشته گان ایشان از هر گروه و هرقماشی که بودند، بیشترینه بر منافع فردی چسبیدند وتا توانستند زمین گرفتند و شهرک ساختند و پول اندوختند. بگذریم از اینکه کارهای کلان مولد و موثر در عرصه ملی اصلاً توسط نهادهای مسؤول حکومت ایشان به میان نیامد.
افزون برآن در برخورد با طالبان نیز گفته ها و کرده های ایشان چنان ضد و نقیض اند که هیچ آدم هشیاری آنها را نمی پذیرد. طالب یک روز جنایتکار، آدم کش، تروریست و ضد همه اصول بشریت، و دیگر روز برادر و برابر و حتا پیشوای آنان ملاعمر، «ملاصایب محمد عمر آخند!» .
آیا آزاد ساختن صدها تن از زندانیان طالب که بیشتر آنها در جنگهای رویاروی با منسوبان امنیتی افغانستان و با شهادت سربازان و افسران وطن بازداشت میگردیدند، و پس از رهایی دوباره به صفوف خود میپیوستند، چیزی جز تبارگرایی و بازگشت به اصل بوده است؟
در عرصهء بین المللی نیز حکومت چند دوره ای ایشان چنان دستخوش نوسان بوده که مثلاً پاکستان روزی کشور همسایه و دوست و برادر و یار مجاهدین و مهاجرین و روز دیگر دشمن و مداخله گر خطاب میگردید.
در آخرین ماههای ختم قدرت خود نیز، آقای کرزی (شاید به مشوره شماری از مشاوران چپنما و راستنما،) با تغییر (180) درجه ای، یکسره برولی نعمت خود، امریکا و سیاست های ناکام آن کشور در افغانستان، تاختن گرفت، تا جایی که در برخی از «حشویات» خود ازقیام در برابر خارجی ها فرمایشات زیادی فرمود.
با اینهمه کرده ها و نکرده ها، آیا به آقای کرزی شرمبار نیست وقتی در مورد بهتر شدن اوضاع امنیتی افغانستان سخن میگوید و با روسها و چینایی ها می نیشیند و مانند یک شخصیت مستقل و مصئون از هرگونه سیاست زده گی، نظریه پردازی میفرماید!
آقای کرزی نمک حرامی کار نکوهیده ایست!
شاید هم دراندیشه ساختن اپوزیسونی باشید که ضد پاکستان باشد! خنده دار است و خیلی مضحک!
همینکه فرودگاه بین المللی کابل را به پاس خدمات شایان شما به نام شما مسما کرده اند، وقتی از آن پرواز میکنید و واپس به آن فرود می آیید، به یاد آرید که در 13 سال حاکمیت شما چند هزار سرباز جوان جان باخته و گمنام مانده است، تا شما به این نام رسیده اید!
یا اینکه میخواهید اینبار ودکای روسی را با چنگال چینایی سربکشید؟! مگر متوجه باشید که مغزهای متفکراین فرصت را به شما نخواهند داد!!
رهبین
انتهای پیام