شفقنا افغانستان-صدها هزار جوان بیکار منتظراند تا حکومت وحدت ملی برایشان معجزه کرده، فرصت کاری ایجاد کند.
وعدههای رهبران حکومت وحدت ملی در جریان انتخابات ایجاد فرصتهای شغلی بود. حالا ۹ ماه از مراسم تحلیف سپری شده است. در این مدت شاید در برخی وزارتخانه حداکثر ۵۰ پست به رقابت گذاشته شده باشد، اما برای هر پست حداقل یک هزار نفر ثبتنام کردهاند. بیشتر فارغان جویای کار میگویند حداقل در بیست پست ثبتنام کرده، اما کامیاب نشدهاند. خویشخوری و واسطهبازی در ادارات کشور به یک امر عادی بدل شده است. در برخی وزارتخانهها نخست پستها توسط افراد اشغال شده بعدا به رقابت گذاشته شده میشود. با این همه آمار بیکاری در کشور سیر صعودی دارد.
چنانکه گروه موسوم به دفاع از حقوق بشر در یک گزارش آورده: «میزان بیکاری از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳ از ۲۷ درصد به ۳۴ درصد افزایش یافته است.» این آمار مربوط به چند سال قبل میباشد. وضعیت موجود نشان میدهد که میزان بیکاری به مراتب بیشتر از آنچه است که در گزارشها به نشر میرسد. موجودیت پایگاههای نیروهای بینالمللی در ولایتهای مختلف کشور وحضور بیش از ۱۳۰ هزار سرباز خارجی فرصتهای شغلی را برای افغانها نیز به همراه داشت. اکنون این سربازان به ده هزار تقلیل یافته و پیآرتیها نیز تعطیل شده است. اکثر شرکتهای قراردادی و یا افرادی که در این بخشها مصروف به کار بودند، اکنون جویای بازار کار جدیداند.
طی ۱۳ سال پولهای سرگردان فراوانی به افغانستان سرازیر شد. اکنون فصل کمکهای سخاوتمندانه برای افغانستان به پایان رسیده است. همین امر سبب شده است که وضعیت بازار کار و ارزش افغانی نیز با بیثباتی همراه شود. حکومت وحدت ملی در ۹ ماه گذشته هیچ اقدامی برای بهبود در وضعیت بازار کار نداشته است. در این مدت به تعداد بیکاران نیز افزوده شده است.
آقای غنی در نخستین اقدام تعداد زیادی از کارمندان اداره امور را به خانههایشان فرستاده و در آخرین مورد دهها تن از کارمندان اداره تذکره برقی نیز بیکار شدند. جدال سیاسی یکونیمساله بر سر انتخابات سبب شد تا تعداد زیادی از تاجران سرمایههای خود را به خارج از کشور منتقل کنند. این مساله نیز در وضعیت بازار کار تاثیر جدی داشت. حالا نیز با توجه به وضعیت امنیتی علاقهمندی به سرمایهگذاری در کشور دیده نمیشود.
حکومت وحدت ملی برای اعزام افغانها به بازار کار کشورهای خارجی نیز کاری عملی و جدی انجام نداده است. در برخی کشورها این ظرفیت وجود دارد، اما تا اکنون گامی برداشته نشده است. افزایش بیکاری سبب شده است تا نسل تحصیلیافته نیز راهی کشورهای خارجی شود. نبود یک دورنمای روشن در عرصه اشتغال سبب ترک تحصیل تعدادی از دانشجویان شده است. حکومت اگر به این مهم توجه نکند. به زودی شاهد ارتش عظیم بیکاران شده، بهگونهای که کنترول آن برای حکومت دشوار خواهد بود.
8 صبح
انتهای پیام