شفقنا افغانستان – گروه طالبان در افغانستان دور جدیدی از فشارها بر شیعیان هزاره در مناطق مختلف این کشور آغاز کردهاند؛ فشارهای که عامل اصلی آن تبعیض قومی و مذهبی و در راستای سیاست سرکوب و حذف است.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، فشارها بر شیعیان هزاره در افغانستان، از زمان تسلط گروه طالبان بر این کشور به گونههای مختلف ادامه داشته است.
این مردم در بخشهای مختلف افغانستان از سوی گروه طالبان مجبور به کوچ اجباری شده است و در شماری از مناطق زمینهای اجدای آنها از سوی نیروهای گروه طالبان غصب شده است.
میتوان گفت که سیاست گروه طالبان در قبال شیعیان هزاره افغانستان در یک سال و چند ماه گذشته، روی محورهای غصب زمین، کوچ اجباری، سرکوب و حذف چرخیده است.
این چهار عنصر، ویژگیهای سیاست بسیاری از حاکمان افغانستان علیه شیعیان هزاره در تایخ معاصر این کشور بوده است، اما پس از عبدالرحمان خان، گروه طالبان آن را به شدیدترین نحو اعمال کردهاند.
این گروه در دور اول حاکمیت خود نیز علیه شیعیان هزاره موضع سرکوبگرانه داشت و اکنون با وجود شعارهای زیادی مبنی بر تغییر گروه طالبان، سیاست این گروه در قبال هزارههای افغانستان هیچگونه تغییری نکرده است و تداوم همان رویکرد بیست سال پیش است.
یورش به بهسود
حدود یک هفته از یورش صدها نیروی گروه طالبان به ولسوالی حصه دوم بهسود ولایت میدان وردک میگذرد، اما هنوز فشار و ضرب و شتم و شکنجه غیرنظامیان توسط نیروهای طالبان در این ولسوالی ادامه دارد.
بر اساس گزارش منابع محلی، گروه طالبان از روزی که به روستاهای «تکه تو» و آبلیس» ولسوالی حصه دوم بهسود یورش بردهاند، دست کم یک نفر را تیرباران کردهاند و چندین خانه را آتش زدهاند.
به گفته این منابع، از زمان یورش طالبان تاکنون 10 نفر از ساکنان محل لادرک هستند و هنوز هیچ کسی در مورد سرنوشت آنها معلوماتی ندارند.
در اولین روزهای یورش گروه طالبان به این ولسوالی، منابع محلی گزارش دادند که نیروهای طالبان علاوه بر آتش زدند خانهها، شماری از ساکنان محل را آواره کردهاند.
منابع افزوده بودند که علاوه بر این، نیروهای طالبان بر کف دست شماری از ساکنان محل به قصد آزار و شکنجه، شلیک کردهاند و بعد از آن مانع رفتن آنها به شفاخانه شدهاند.
ساکنان محل میگویند که گروه طالبان به بهانه جستجو برای سلاح و مهمات، خانههای مردم را آتش میزنند و ویران میکنند و هنگامی که با انتقاد ساکنان محل روبرو میشوند، اقدام به شکنجه و آزار و اذیت آنها میکنند.
ولسوالیهای حصه اول و دوم بهسود میدان وردک، محل سکونت شیعیان هزاره است و در طول سالهای متمادی هدف تهاجم کوچیهای مسلح پشتون بوده است.
پیش از این ساکنان محل در برابر هجوم کوچیهای مسلح از خود دفاع میکردند، اما با تسلط دوباره گروه طالبان بر افغانستان، مردم قدرت دفاعی خود در برابر کوچیهای مسلح را از دست دادهاند و طالبان عملا به حمایت از کوچیها، گام برداشتهاند.
کوچ دادن خانوادهها در بلخاب
منابع محلی میگویند که بعد از کشته شدن مولوی مهدی مجاهد، نیروهای گروه طالبان یکبار دیگر به شماری از روستاهای ولسوالی بلخاب ولایت سرپل بازگشتهاند و اقدام به کوچ دادن شماری از خانوادهها کردهاند.
بر اساس گزارش منابع محلی، نیروهای طالبان در روزهای اخیر وارد روستاهای «دره شاخدار»، «زووج» و «دهن باغ» شدهاند و خانههای ساکنان محل را به پایگاه نظامی تبدیل کردهاند.
گروه طالبان گفتهاند که شماری از نیروهای مقاومتگر قصد دارند که از این منطقه بالای مرکز ولسوالی بلخاب حمله کنند و به همین دلیل به این روستاها نیرو فرستادهاند.
علاوه بر این، نیروهای طالبان در این روستاها دستور تخلیه مراکز صحی را صادر کردهاند تا این مراکز به پایگاه نظامی تبدیل شود.
گروه طالبان چند ماه پیش برای سرکوب نیروهای وابسته به مولوی مهدی مجاهد، فرمانده هزاره تبار و ناراضی این گروه، به ولسوالی بلخاب ولایت سرپل لشکرکشی کرد.
در پی لشکرکشی گروه طالبان بیش از 27 هزار نفر از ساکنان محل آواره شدند و شماری از آنها هنوز نتوانستهاند به خانههای خود برگردند.
علاوه بر این، نیروهای طالبان بسیاری از مردان مسن، کودکان و زنان را هنگام فرار به کوهها، تیرباران کردند و خانههای مردم و بازار جدید این ولسوالی را آتش زدند.
یورش به بهسود و کوچ اجباری خانوادهها در بلخاب، تنها بخشی از تلاش سرکوبگرانه گروه طالبان علیه شیعیان هزاره در افغانستان است.
بسیاری از رفتارهای خشونت آمیز و انتقامجویانه گروه طالبان علیه افرادی از جامعه هزاره افغانستان، هرگز به رسانهها درز نمیکنند و برای همیشه پنهان میکنند.
متاسفانه تاکنون نهادهای بینالمللی کشتار افراد غیرنظامی و بیگناه هزاره در بلخاب، بهسود، غور، دایکندی و بامیان را به صورت مستقلانه بررسی نکردهاند و بر گروه طالبان نیز فشاری برای توقف این رفتارهای سرکوبگرانه وارد نشده است.
