نبرد اف-16 و سوخو 35؛ نگاهی به وضعیت نیروی هوایی اوکراین در گزارشی از الجزیزه

شفقنا افغانستان – از زمان آغاز جنگ روسیه علیه اوکراین بیش از یک سال پیش، مقامات کی‌یف از متحدان غربی خود خواسته‌اند که هواپیماهای جنگی پیشرفته، به‌ویژه F-16 را در اختیار این کشور قرار دهند.

به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، وبگاه شبکه الجزیره در گزارشی به وضعیت ناوگان هوایی اوکراین و همچنین ارسال احتمالی جنگنده‌های اف 16 به این کشور از سوی متحدان غربی پرداخت و نوشت که علی‌رغم اصرار بالایی کی‌یف برای در اختیار داشتن این جنگنده‌ها، اما ایالات متحده مدت‌هاست که تمایلی به ارائه این جنگنده نداشت یا به کشورهای دیگر اجازه صادرات مجدد آن به اوکراین را نمی‌داد.

طبق این گزارش دلیل این تردید ترس از استفاده از جنگنده‌های ساخت آمریکا برای حمله به اهدافی در داخل روسیه بود که ممکن است درگیری را تشدید کند. اما این شرایط در هفته گذشته زمانی که جو بایدن برای آموزش خلبانان اوکراینی جهت پرواز با اف 16 چراغ سبز نشان داد، نسبتاً تغییر کرد.

در این راستا لهستان و برخی از کشورهای دیگر آموزش خلبانان اوکراینی را برای پرواز با این جت جنگنده آغاز کرده‌اند. از این رو پیش بینی می‌شود که اف-16 دیر یا زود بر فراز اوکراین پرواز کند که آن را در تقابل مستقیم با هواپیماهای روسی به خصوص سوخو 35 قرار می‌دهد.

جنگنده‌های قدیمی اوکراین

برتری هوایی اصلی‌ترین مزیتی است که روسیه در جنگ تاکنون نشان داده است، که این موضوع خود را در میزان خسارات وارده به نیروی هوایی اوکراین نشان می‌دهد، اسناد تازه فاش شده و گزارش‌های غربی نشان می‌دهد که کی‌یف حدود 60 هواپیما از 145 هواپیما و 32 بالگرد نظامی از 139 فروند خود را از دست داده است.

با این حال مقامات اوکراینی خسارات وارده به ناوگان هوایی خود را به طور علنی اعلام نکردند، اما به مشکلاتی که در تعمیر و جایگزینی هواپیماهای آسیب دیده با آن روبه‌رو هستند، اذعان دارند.

سرهنگ «یوری ایهنات» سخنگوی نیروی هوایی اوکراین اعلام کرده است که جدیدترین جنگنده اوکراین متعلق به سال 1991 است و اکثر ناوگان هواپیماهای این کشور به تعمیر و نگهداری و تعمیرات و همچنین قطعات یدکی روسی نیاز دارند که کیف در حال حاضر نمی‌تواند آنها را تهیه کند.

الجزیره در ادامه نوشت: «به نظر می رسد اوکراین یک ناوگان عظیم اما قدیمی از هواپیماهای جنگی و هلیکوپترهای شوروی را به ارث برده است. این ناوگان شامل هواپیماهای ترابری، آموزشی و جنگی «Su-24»، «Su-25» و «Su-27» و از همه مهمتر «MiG-29» است که جنگنده اصلی نیروی هوایی روسیه است و در پایان دهه هفتاد قرن گذشته برای مقابله با جنگنده‌های آمریکایی اف-16 تولید شد».

بنابراین گزارش، اولین مدل از «MiG-29» نسبتا ابتدایی بود، اما در بهبودهای بعدی توسعه یافت. این جنگنده برای برآورده کردن نیازهای نیروی هوایی شوروی برای نسل چهارم جنگنده سبک وزن و چند منظوره توسعه یافت. MiG-29 رسماً در سال 1986 وارد خدمت شد و به سرعت رده‌های اول هوانوردی شوروی را از آن خود کرد.

 جنگنده MiG-29 مانند F-16 می‌تواند بمب هسته‌ای و موشک های‌هدایت شونده با رادار را حمل کند. با این حال، F-16 به عنوان یک جنگنده چند منظوره موقعیت بهتری دارد، زیرا در مانورپذیری در سرعت‌های بالا برتری دارد. برد بالا آن است و میدان دید آن بهتر از همتای روسی خود است.

از میگ تا اف 16

الجزیره در این بخش از گزارش خود نوشت: «در واقع، ویژگی‌های زیادی وجود دارد که F-16 را به گزینه‌ای ایده آل برای بسیاری از ناوگان هوایی در سراسر جهان تبدیل می‌کند».

F-16 اولین بار در دهه 1970 توسط شرکت آمریکایی لاکهید مارتین به بازار آمد و در سال 1979 به طور رسمی وارد خدمت شد. اف 16 یک جنگنده سبک وزن به شمار می‌رود، اما به گونه‌ای طراحی شده است که وزن سبک آن تأثیری بر توانایی‌های رزمی آن نداشته باشد. این هواپیما توسط کنسرسیومی متشکل از آمریکا و چهار کشور ناتو یعنی بلژیک، دانمارک، هلند و نروژ ساخته شد و این کشورها به طور مشترک با ایالات متحده در آن زمان حدود 348 هواپیما برای نیروی هوایی خود تولید کردند.

اف 16 «اژدها» یا « شاهین مبارز» نامیده می شود، زیرا این هواپیما از قابلیت های تهاجمی و دفاعی بالایی برخوردار است و می‌تواند در ماموریت‌های ضد حمله، پشتیبانی نزدیک هوایی و نظارت هوایی با حداکثر برد 4220 کیلومتر استفاده شود. همچنین می‌تواند شش موشک حمل کند. مهمتر از همه، قدرت مانور F-16 نسبت به اکثر هواپیماهای جنگی رقیب برتری دارد و می‌تواند اهداف را در هر شرایط آب و هوایی و همچنین در ارتفاع پایین شناسایی کند.

الجزیره در ادامه گزارش خود نوشت: «این جنگنده آمریکایی همچنین امکان دید خوب در جهت بالا و مقابل را به خلبان می‌دهد، دید آن در پهلوها و عقب با به روزرسانی‌ها بسیار بهبود یافته است. علاوه بر این، F-16 سیستم‌های موقعیت یابی جهانی و همچنین یک سیستم ناوبری بسیار دقیق را بهبود بخشیده است.در این جنگنده رایانه‌ها اطلاعات را برای خلبان ارائه می‌دهند و دارای امکاناتی است که می‌تواند برای دفع تهدیدات الکترونیکی مورد استفاده قرار گیرد».

همچنین F-16 دارای رادارهای قدرتمند است که توانایی این جنگنده در شناسایی اهداف زمینی را بالا می‌برد که این نکته برای پوشش نیروهای اوکراینی در نبردهای زمینی با نیروهای روسی مناسب می کند و به آن‌ها امکان پیشروی در هر ضد حمله را می‌دهد.

اوکراینی‌ها همچنین استدلال می‌کنند که جنگنده‌های اف 16 به آن‌ها اجازه می‌دهد از خطوط کشتیرانی دریایی دفاع کنند و در نتیجه بتوانند خروج غلات از کشور را تضمین کنند، اهدافی که با هواپیماهای ساخت شوروی فعلی نمی‌توان به آن دست یافت.

الجزیره افزود: «به عقیده بسیاری از کارشناسان، F-16 می‌تواند به طور اساسی توازن قوا را در درگیری و در برتری هوایی روسیه تغییر دهد و به اوکراین این امکان را بدهد که در دراز مدت حتی پس از جنگ نیز از مرزهای خود در برابر روسیه دفاع کند».

اف 16 در مواجهه با سوخو 35

وبگاه الجزیره در بخش پایانی گزارش به مقایسه توانایی اف 16 و سوخو 35 پرداخت و نوشت: «حضور مورد انتظار F-16 در آسمان اوکراین سوالاتی را در مورد توانایی آن برای مطابقت با جنگنده‌های تقویت شده نسل چهارم روسی Su-35 که مسکو در حال حاضر به طور گسترده از آن‌ها در درگیری استفاده می‌کند، به وجود می‌آورد. Su-35 به دلیل قدرت مانور بالای خود به ویژه در پیچ‌های تنگ در مقایسه با F-16 مشهور است و می تواند موشک‌هایی را از سرعت‌ها و ارتفاعاتی که F-16 نمی‌تواند به آنها برسد شلیک کند، علاوه بر این می‌تواند تجهیزات راداری پیشرفته تری را حمل کند. این جنگنده از نظر سبکی و سرعت قابل توجه است و به سختی می‌توان آن را ره‌گیری کرد؛ مخصوصاً زمانی که مستقیماً شما را هدف قرار می‌دهد و این به دلیل این است که از اکثر جنگنده‌های دیگر بسیار کوچکتر است و همچنین از نظر سهولت تعمیر و نگهداری و سوخت نیز برتری دارد».

بسیاری از علاقه‌مندان به امور نظامی، اولین رویارویی آشکار بین هواپیماهای روسی و آمریکایی را پس از پایان جنگ سرد پیش بینی می‌کنند و با وجود این، بعید به نظر می‌رسد که جنگنده های F-16 به زودی در آسمان اوکراین به پرواز درآیند؛ علی‌رغم آغاز آموزش خلبانان اوکراینی، اما زمان تحویل این جنگنده به کی‌یف مشخص نیست و ممکن است حداقل 18 ماه طول بکشد تا اوکراین اولین دسته از جنگنده‌ها را دریافت کند.

الجزیره در پایان نوشت: «کارشناسان به سه مانع در مقابل تحویل زودهنگام این جنگنده آمریکایی به اوکراین اشاره می‌کنند: اولین مورد، طول دوره آموزشی است که طبق برآوردهای خوش بینانه می‌تواند تا 6 ماه طول بکشد. دوم، اوکراین فاقد زیرساخت‌های لازم برای عملیات و مخفی کردن هواپیماهای آمریکایی از باند فرودگاه‌ها و پایگاه‌ها و همچنین زنجیره تامین و نگهداری است و در نهایت، و مهمتر از همه، موانع سیاسی، که مهمترین مانع در این مسیر هستند، زیرا ایالات متحده و متحدان غربی آن بیم دارند که تحویل هواپیماها باعث گسترش رویارویی با روسیه شود، به ویژه اگر اوکراین تصمیم بگیرد از هواپیماهای آمریکایی برای هدف قرار دادن خاک روسیه که احتمال رویارویی مستقیم روسیه و غرب را افزایش می‌دهد، بهره ببرد».

این گزارش را در الجزیره ببینید