شفقناافغانستان- نمایندگان قدرتهای جهانی و منطقهای به دعوت دبیرکل سازمان ملل متحد در هتل لوکس و پر زرق و برق شرق در حومه دوحه، پایتخت قطر، یکی از مهمترین نشستهای بینالمللی درباره آینده افغانستان را برگزار کردند.
به گزارش خبرگزاری شفقناافغانستان؛ هتل شرق در پنج سال گذشته محل تحولات مهم تاریخی درباره افغانستان بود، از مذاکرات سری آمریکا با طالبان گرفته تا این نشست دو روزه سازمان ملل متحد با نمایندگان ویژه کشورها.
نشست به دلیل حساس بودن موضوعات مورد بحث پشت درهای بسته برگزار شد. هیاتهای شرکت کننده و دولت قطر نمیخواستند اطلاعاتی از داخل نشست به بیرون درز کند.
سری بودن بحثها، بسیاری از مدافعان حقوق بشر و زنان را نگران کرده بود که مبادا موضوع به رسمیت شناختن حکومت طالبان مطرح شود.
طالبان در نشست استخباراتی دوحه برای امریکا تعهد داده اند که تنها دشمنان امریکا، هدف گروه های تروریستی مستقر در افغانستان خواهد بود. دیدار های تنظیم شده میان طالبان و امریکایی ها و هم زمینه های تفاهم میان سایر متحدان امریکا با طالبان، از اهداف این نشست پنداشته می شود.
امریکا با بازی پخته شده از قبل با طالبان، ادامه میدهد. این وضعیت، کشور های منطقه را نگران ساخته است.
روس ها از وضعیت به شدت نگران هستند و حلقه های اطلاعاتی روس ها، گزارش های را مبنی بر نوسان در وضعیت رکود در افغانستان به دست آورده اند.
چینایی ها را با مصروف سازی روی پروژه های اقتصادی و نفتی شمال، فریفته اند. در حالیکه، جنبش اسلامی ترکستان شرقی، در شرق افغانستان، دست و پنجه تازه پیدا می کنند.
طرح انتقال تروریستان برای میدان شمال، به خوبی پیش می رود. پاکستان که از ابتدا برنده بازی بود. حال اکثر اعضای تی تی پی در آستانه انتقال به شمال افغانستان هستند تا پاکستان فرصت کافی برای ادامه بازی پیدا کند. انگلیس خاطرش جمع است که منافعش را پاکستان و امریکا تامین می کنند.
کشور های آسیای مرکزی به امید روسیه دل بسته اند و برای یک وضعیت فوق العاده آماده می شوند. طالبان در میدان یکه تاز هستند و مخالفان شان، متواری، سردرگم، بی حمایت سیاسی و نظامی، مصروف تهمت زنی و در یک بی برنامه گی به سر می برند.
در نشست دوحه توافق شده است تا تعامل و ارسال پول به طالبان برای حفظ وضعیت موجود( آرامش قبل از طوفان) ادامه یابد. مردم هرروز سرکوب می شوند و چاره ای برای بیرون شدن از وضعیت موجود ندارند.
در سه سطح بین المللی، منطقه ای و داخلی، سه بازی موازی پیش برده می شود. کارت طالبان، کارایی فوق العاده پیدا کرده است و امید های مردم افغانستان، برباده می رود. تروریسم دولتی طالبان، گزینه مساعدی را در اختیار منطقه و جهان قرار داده است تا بواسطه آن، معادلات بزرگ تر تنظیم شوند.
طالبان سه مرحله ای از کسب، تحکیم و استقرار قدرت را از طرف امریکا، تضمین گرفته اند. کسب قدرت، برای طالبان در نتیجه یک تحول و نوسان غیر قابل انتظار در معادله بازی قدرت های بزرگ، رخ داد. تحکیم قدرت طالبانی، بواسطه شلاق استبداد، اختناق بی پیشنه و ستم تاریخی، زمینه ساز شده است. استقرار این نظام، نیازمند تعامل منطقه ای و جهانی است که طالبان به آن علاقه نشان میدهند. این گروه، تلاش دارد تا واقعیت های افغانستان را در خلال برداشت های ایدیولوژیک خود، پنهان کند.
مساله امنیت دروغین، ثبات اقتصادی قلابی و رضایت عمومی مردم را که در نتیجه فشار مضاعف این رژیم استبدادی به وجود آمده است، منحیث مفروضات اصلی تعامل و شریک شدن در روند های منطقه ای و جهانی میدانند. شاید طرفداران طالبان که پله تعصب قومی و ایدیولوژیک بر آن ها سنگینی می کند، این حرف ها را چندان دوست نداشته باشند. اما واقعیت ها است که ما را در روشنایی درک موارد مهم زندگی قرار میدهد. ما نمی توانیم در زیر سایه تعصب، خود بزرگ بینی و عقده های تاریخی، واقعیت ها را انکار کنیم.
بسیاری سوال می کنند که چرا از رژیم طالبان ناراضی هستیم؟ آیا بازهم طرفدار برگشت مقامات فاسد جمهوری و برگشت به عصر فسادسالاری هستیم؟ ما هیچ کدام را ایده آل نمی دانیم. اعتراض ما به وضعیت روبه وخامت امروز است که بدتر از دیروز است. مطمئن باشید که در تحت رژیم طالبان، هیچ امیدی برای پیشرفت و ترقی وجود نخواهد داشت. آنچه نشان داده می شود، ظاهر سازی است که تلاش می کنند در تحت شعاع آن، ملتی را فریب دهند.
از زمان روی کار آمدن طالبان در اوت ۲۰۲۱، افغانستان با بحران بشردوستانه روبهرو است و کشور به شدت نیازمند به کمکهای بینالمللی است.
طالبان در ماههای اخیر سختگیری و محدودیت عليه زنان و دختران افغانستان از جمله در زمینه تحصیل و اشتغال را تشدید کردهاست. بسیاری از فعالیتهای عمومی زنان از جمله حق ادامۀ تحصیل پس از دوره ابتدایی و اشتغال در ادارات دولتی و غیردولتی از سوی طالبان ممنوع اعلام شده است.
سال گذشته، علاوه بر منع حضور اغلب دختران در مقطع دبیرستان و ممنوعیت ورود زنان به دانشگاهها، دسترسی به بسیاری از فضاهای عمومی از جمله پارکها، حمامهای عمومی و باشگاههای ورزشی نیز برای زنان افغانستان ممنوع اعلام شد.
در سطح منطقه ای، روسیه، چین عاملی اساسی در قدرت گیری دوباره طالبان بودند. هردو برگشت طالبان و خروج امریکا را از اهداف راهبردی خود تصور می کردند. به همین لحاظ بر تعامل تاکتیکی با طالبان تاکید دارند و انتظار دارند، چیزی از طالبان در قدرت در افغانستان، نصیب شان شود. امریکا و متحدانش با وجود بیست سال حضور در افغانستان و شعار دروغین مبارزه با تروریسم، خواستار تعامل با این رژیم سرکوب گر و ترویج کننده تروریسم و افراط گرایی هستند.
مردم با تماشای وضعیت موجود در دوراهی انتخاب میان وحشت طالبانی از روی ترس یا ناچاری و یا فرار از مخمصه کنونی قرار گرفته اند. معلوم نیست که برای چند سال پروژه طالبانی، در افغانستان اجرایی خواهد شد. از کجا معلوم نسخه بدتر طالبان را از درون آن بیرون آورند. شاید فروبردن افغانستان در کام افراط گرایی، در تحت حاکمیت رژیم طالبانی، گزینه به صرفه به قدرت های بزرگ باشد و برای این منظور، طالبان را در افغانستان حاکم ساخته اند.
انتخاب دوحه برای نشست سازمان ملل اهمیت نمادین داشت. قطر یک بازیگر مهم منطقهای است و تلاش دارد تا نقشاش را در خصوص صلح افغانستان همچنان حفظ کند.
نشست دوحه در حالی برگزار شد که افغانستان با یکی از جدیترین بحرانهای انسانی در جهان روبرو است.
