شفقناافغانستان- ویدیو مرحوم آیت الله مجتبی تهرانی در گفتاری با عنوان«از مختصر باقیماندۀ ماه مبارک رمضان بهترین بهره را بگیریم» این گونه بیان داشته اند:
امام زین العابدین(ع) در شب بیست و هفتم ماه مبارک رمضان این دعا را از اوّل شب تا آخر شب مکرّر میخواندند: «اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي التَّجَافِيَ عَنْ دَارِ الْغُرُورِ وَ الْإِنَابَةَ إِلَى دَارِ الْخُلُودِ وَ الِاسْتِعْدَادَ لِلْمَوْتِ قَبْلَ حُلُولِ الْفَوْتِ».بار خدایا! دوری گزیدن از خانهٔ فریب دنیا و بازگشت به سوی خانهٔ جاودانه آخرت را روزی من کن! این طرف، نشئهٔ دنیا و آن طرف نشئه آخرت است؛ خدایا! آمادگی برای کوچ کردن از این نشئه قبل از فرا رسیدن مرگ را روزی من کن! استعداد برای کوچ هم در جایی مطرح می شود که توشهٔ راه را به همراه داشته باشی.
در روایت نقل شده است که خداوند هنگام افطار شبهای ماه مبارک رمضان، در هر شب هزار هزار نفر را از آتش جهنّم نجات داده و آن ها را مشمول رحمت و غفران خود می کند.
خوشا به حال کسانی که توانستند در این ماه مبارک رمضان، بهترین بهره را از آن بگیرند! سرآمد بهره ها همین غفران الهی بود. خوشا به حال کسانی که توانستند خودشان را از معاصی و تبعات معاصی تطهیر کنند! همین پاکیزگی و برطرف کردن حجاب های ظلمانی، موجب میشود که دعاهای آنها زودتر به اجابت برسد. خوشا به حال کسانی که از این ماه رمضان توشه ای برای سفر آخرت خودشان تهیّه کردند و بار خودشان را بستند و برای رفتن در آن خانهٔ مستقر جاودانه، مهیّا شدند! خوشا به حال آن هایی که خانهٔ جاودانه خود در آخرت را آباد کردند! بکوشید تا از این مختصر وقتی که از ماه مبارک رمضان باقی مانده است، بهترین بهره را بگیریم و از کثافات و تبعات خطاها و معاصی، خودمان را نجات دهیم.
