گزارش یونیسف از ارائه خدمات صحی به ۲۰.۸ میلیون افغان در سال ۲۰۲۵؛ بحران سوءتغذیه ۳ میلیون کودک همچنان پابرجاست

شفقنا افغانستان- صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) در تازه‌ترین گزارش خود اعلام کرد که در سال ۲۰۲۵ میلادی، بیش از ۲۰.۸ میلیون نفر در افغانستان از خدمات صحی و درمانی بنیادین بهره‌مند شده‌اند؛ آمارهایی که در کنار دستاوردهایی نظیر درمان دو میلیون مورد اسهال و مراقبت از یک میلیون زن باردار، سایه سنگین بحران سوءتغذیه بر کودکان و نیاز فوری ۱۴ میلیون نفر به خدمات درمانی در سال آینده را نیز نمایان می‌سازد.
به گزارش شفقنا افغانستان؛ یونیسف روز چهارشنبه، ۶ حوت با انتشار جزئیات فعالیت‌های بشردوستانه خود در افغانستان، تأکید کرد که این نهاد با وجود چالش‌های گسترده مالی و عملیاتی، توانسته است پوشش خدمات صحی را برای بخش قابل‌توجهی از جمعیت آسیب‌پذیر این کشور حفظ کند.
بر اساس این گزارش، تیم‌های صحی تحت حمایت یونیسف موفق به درمان بیش از دو میلیون مورد بیماری اسهال آبکی شده‌اند؛ اقدامی حیاتی که مانع از شیوع گسترده‌تر اپیدمی‌ها در میان کودکان شده است. همچنین، مراقبت‌های تخصصی پیش از زایمان برای بیش از یک میلیون زن افغان ارائه گردیده که نقشی کلیدی در کاهش نرخ مرگ‌ومیر مادران و نوزادان ایفا می‌کند.
در بخش مقابله با بیماری‌های واگیردار، یونیسف اعلام کرد که ۲۷۰ هزار تن در سراسر افغانستان علیه کووید-۱۹ واکسینه شده‌اند. با این حال، این نهاد هشدار داد که بیش از سه میلیون کودک افغان همچنان با خطر سوءتغذیه شدید حاد مواجه هستند و نیازمند مداخلات فوری تغذیه‌ای و درمانی می‌باشند.
دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد (OCHA) نیز با ترسیم چشم‌انداز سال ۲۰۲۶، هشدار داد که بیش از ۱۴ میلیون تن در افغانستان به خدمات صحی اضطراری نیاز خواهند داشت. این آمارها نشان می‌دهد که با وجود تلاش‌های بشردوستانه، شکاف عمیقی میان نیازهای واقعی مردم و ظرفیت‌های موجود در سیستم صحی افغانستان وجود دارد و تداوم این روند بدون افزایش تعهدات مالی جامعه بین‌المللی، می‌تواند دستاوردهای فعلی را با خطر جدی مواجه سازد.
این در حالیست که آمارهای یونیسف اگرچه نشان‌دهنده تلاش‌های گسترده بشردوستانه است، اما همزمان عمق فاجعه انسانی در افغانستان را آشکار می‌سازد؛ جایی که «درمان» جایگزین «پیشگیری» شده و سوءتغذیه کودکان به یک بحران ساختاری و مزمن تبدیل شده است. تداوم این وضعیت بدون بازسازی زیرساخت‌های ملی صحی و رفع موانع اقتصادی، افغانستان را در چرخه‌ای معیوب از وابستگی به کمک‌های خارجی و آسیب‌پذیری در برابر شوک‌های بهداشتی نگه خواهد داشت.