“قربان قلی بردی محمداف” رییس جمهور ترکمنستان روز پنجشنبه در صدر هیاتی عالیرتبه به کابل سفر کرده و با مقامات حکومت افغانستان دیدار و گفتگو نمود.
رییس جمهور ترکمنستان بر گسترش روابط اقتصادی با افغانستان تاکید کرده و اسناد ده پروژه اقتصادی بزرگ میان دو کشور امضا گردید.افزایش حجم صادرات و ترانزیت برق به افغانستان، ساخت راه آهن و آغاز مراحل اجرایی پروژه تاپی، از تفاهم های مهم روسای جمهور دو کشور بود.
همچنین محمداف آمادگی ترکمنستان برای همکاری در تامین صلح پایدار در افغانستان را اعلام نموده و یگانه راه برقراری صلح و آرامش در افغانستان را راه سیاسی و انجام گفتگوها به کمک سازمان ملل متحد دانست.
به گزارش خبرنگار شفقنا افغانستان، هارون امیرزاده، کارشناس سیاسی مقیم لندن به سئوالاتی پیرامون اهمیت سفر محمداف به کابل برای هر دو کشور، نقش ترکمنستان در حل بحران اقتصادی و امنیتی افغانستان پاسخ گفته است.
متن زیر برگرفته از گفتگوی وی با تلویزیون طلوع است که از نظر شما می گذرد:
*سفر رییس جمهور ترکمنستان به کابل از چه جنبه هایی دارای اهمیت است؟
امیرزاده: سفر “قربان قلی بردی محمداف” به کابل قطعا هم برای ترکمنستان و افغانستان و نیز برای منطقه دارای اهمیت فراوانی است.
ترکمنستان به عنوان یک کشور دوست و همسایه هرگز مداخله در امور افغانستان نداشته و همواره در زمینه های مختلف یار و همکار کابل بوده است؛ با توجه به اینکه ترکمنستان کشور فقیری می باشد، از طریق صادرات انرژی و گسترش روابط تجاری خود با کشورهای منطقه نظیر افغانستان،در پی کاهش مشکلات اقتصادی خود است.
لذا به طور کلی سفر محمداف می تواند موجب گسترش روابط سیاسی ،اقتصادی و تجاری میان دو کشور شود.
*علت توجه رسانه های داخلی و خارجی به سفر رییس جمهور ترکمنستان به کابل را در چه می بینید؟
امیرزاده: قطعا سفری مهم صورت گرفته و هم ترکمنستان و هم افغانستان اهمیت داشتن روابط نزدیک با یکدیگر را درک نموده اند.
چون دو کشور علاقه مند به ادامه روابط نیک و حسنه با یکدیگرند، لذا باید به این علاقه مندی ارج نهاد . برقراری چنین روابطی خود مشوق و ایجاد رقابتی مثبت برای سایر کشورها برای داشتن روابط سیاسی و اقتصادی با افغانستان است.
*چرا افغانستان نتوانسته است که به طور شایسته از امتیازات خود برای روابط بیشتر با سایر کشورها استفاده نماید؟
کارشناس سیاسی: دو مشکل اساسی باعث شده که آن طور که باید و شاید افغانستان نتواند از موقعیت طلایی جغرافیایی و سیاسی خود در زمینه جذب همکاری ها و روابط ایده آل با دولت های دیگر استفاده نماید؛ یکی ناامنی است که باعث شده اکثر کشورهای جهان علی رغم تمایل نتوانند در کشور سرمایه گذاری کنند و دوم فساد اداری موجود در دستگاههای دولتی افغانستان نیز در جذب اعتماد سایر ممالک به خصوص در زمینه های تجاری و سرمایه گذاری مانع بزرگی به شمار می رود.
*ترکمنستان تا چه اندازه می تواند در زمینه برقرای صلح و ثبات در افغانستان نقش ایفا کند؟
امیر زاده: ترکمنستان یکی از بهترین همسایه های افغانستان بوده و بیطرفی خود را در امور داخلی کشور از سالیان گذشته تا کنون به اثبات رسانده است لذا می تواند یکی از بهترین گزینه ها برای میزبانی مذاکرات صلح افغانستان باشد.
اما متاسفانه مشکل در ذات مذاکرات نهفته که تبدیل به یک بازی پیچیده شده و کشورهایی مانند پاکستان و آمریکا که کلید صلح افغانستان را در دست دارند، بیشتر علاقه مند به ادامه وضعیت فعلی کشور هستند تا برقراری صلح و آرامش؛ به همین دلیل علی رغم تمایل عشق آباد، نمی توان انتظار داشت که میزبانی ترکمنستان برای گفتگوهای صلح، دارای نتایج موثر در روند برقراری ثبات در کشور باشد.
*چرا ترکمنستان مایل به میزبانی مذاکرات و برقراری صلح و ثبات در افغانستان است؟
آگاه سیاسی: یکی از مهمترین دلایلی که ترکمنستان نتوانسته از تجارت و ترانزیت کالا در سطح منطقه به خوبی مستفید شود، مسئله وجود جنگ و ناامنی در افغانستان است. قطعا همه همسایگان افغانستان به جز پاکستان، از صلح و ثبات در کشور ما ذی نفع خواهند بود و در آن حالت عواید فراوان اقتصادی و تجاری نصیبشان خواهد شد.
*روابط سیاسی ترکمنستان با پاکستان چگونه است؟ آیا این احتمال وجود دارد که پاکستان بخواهد برای پروژه های اقتصادی و قراردادهای تجاری که میان کابل و عشق آباد وجود دارد، مزاحمت ایجاد کند؟
امیرزاده: دو کشور ترکمنستان و پاکستان دارای روابط سیاسی و اقتصادی هستند اما در پاسخ به این سئوال باید گفت که سیاست همیشگی پاکستان این بوده که حکومتی دست نشانده در افغانستان حاکم و جنگ و درگیری ها تداوم یابد.
با وجود اینکه اسلام آباد می داند که در صورت وجود جنگ در افغانستان، نمی تواند از منابع طبیعی و بازار تجاری و اقتصادی آسیای میانه به خوبی استفاده کند اما چنین ضرر بزرگی را به جان می خرد.
از سویی دیگر ترکمنستان نیز با وجود سیاست های نامشخص اسلام آباد در افغانستان و منطقه و ثابت شدن نقش پررنگ پاکستان در حمایت و گسترش تروریزم، هرگز نتوانسته و نمی تواند به پاکستان اعتماد نماید.
به طور خلاصه مجموعه ای از رقابت های سیاسی، نظامی و اقتصادی کشورهای منطقه و حتی فرا منطقه ای باعث شده که بسیاری از پروژه های کلان اقتصادی افغانستان با کشورهای دیگر قربانی شود.
*افغانستان در قبال همکاری ها و کمک های ترکمنستان چه کارهایی می تواند انجام دهد؟
امیرزاده: به طور مشخص هم افغانستان و هم کشورهای همسایه از برخی مسائل موجود در کشور رنج می برند و این مسائل به چالش های عمده ای برای آنان مبدل شده است؛ همانطور که قبلا اشاره کردم ناامنی، فساد اداری و تولید و قاچاق مواد مخدر دغدغه های اصلی هم برای کشور و هم برای همسایگان افغانستان است که به اشکال مختلفی از این سه عامل متضرر شده اند.
اگر حکومت افغانستان بتواند در این سه عرصه به طور صادقانه و با جدیت فعالیت کرده و آنها را مرفوع بسازد نه تنها ترکمنستان بلکه سایر کشورهای منطقه و حتی دولت های فرا منطقه ای می توانند ذینفع آن باشند.
انتهای پیام