شفقنا افغانستان- دبیر شورای کتاب مجمع جهانی اهل بیت(ع) با اعتقاد بر اینکه روحیه اشرافی گری در روحانیت به تبلیغ دینی آسیب می زند، گفت: اساسا دین اسلام و مبانی دینی آن با روحیات اشرافی گری و تجمل گرایی به شدت مخالف است. وظایف اصلی رهبران جامعه بخصوص کسانی که در صنف روحانیت هستند، باید این باشد که مردم به آنها بدبین نشوند یعنی روحیات بدی از خود در جامعه ایجاد نکنند که مردم از دین و انقلاب و نظام زده شوند.
حجت الاسلام و المسلمین عباس جعفری فراهانی در گفت وگو با خبرنگار شفقنا با بیان اینکه جایگاه صنف روحانیت در اسلام، جایگاه با ارزش و مهمی است که بزرگان دینی ما به آن توجه فراوانی داشته اند، اظهار کرد: وظیفه اساسی این صنف در جامعه مسلمانان این است که معارف دین را به شکل صحیح به مردم آموزش دهند و از طرف دیگر خود آنها نیز عامل به دستورات دینی باشند. به این معنا که در مباحث اعتقادی، فروع دین و دستورات و وظایف شرعی دینی مثل نماز، روزه، امر به معروف و نهی از منکر، جهاد، مبارزه با نفس، تقوا، خوش اخلاقی و اینگونه موارد، خود عامل به دستورات دینی باشند و تنها به مردم دستور ندهند که این اعمال را انجام دهند، اما خود از عمل به دین شانه خالی کنند.
او با توجه دادن به تاریخ اسلام، سیره پیامبران، قصص قرآنی و آنچه در دین اسلام مطرح شده است، گفت: شخصیت های الهی شامل پیامبران، اولیای الهی، امامان معصوم و علمای جامع دینی، همه اوصاف بسیار شایسته ای داشتند که حرف آنها در بین مردم جا باز می کرد. وقتی مردم می دیدند که آنها دستورات دینی که به مردم آموزش می دهند را خود نیز عمل می کنند، در این جهت بسیار تاثیرگذار بود. باید این نکته را مد نظر قرار داد که روحانیت در اسلام یک جایگاه بسیار مهم، واقعی و حقیقی دارد که مردم باید به آن توجه داشته باشند.
اشرافی گری در روحانیت به تبلیغ دینی آسیب می زند
جعفری فراهانی تصریح کرد: یکی از دستورات مورد تاکید و اهمیت در اسلام این است که رهبران دینی یعنی علمای دین و روحانیت که وظیفه مهم تبلیغ دین و عمل به دستورات دینی را وظیفه خود می دانند و انجام می دهند، روحیات مردمی و ساده زیستی داشته باشند و به طرف اشرافی گری و تجمل گرایی نروند. چرا که این گرایش در آنها بسیار مضر است و به تبلیغ دینی آنها آسیب می زند. وقتی مردم ببینند که یک عالم دینی به دنبال تشریفات و تجمل می رود، حرف او را چندان مورد توجه قرار نمی دهند و می گویند این فرد عامل به دین نیست و چه ضرورتی داد ما به دنبال او رویم.
او ادامه داد: علاوه بر آن تاثیر، زمانی که مردم یک عالم دینی و مذهبی از طبقات مختلف این صنف- از مرجع تقلید، منبری و خطیب، استاد دانشگاه و نویسنده گرفته تا یک طلبه ساده که مراحل ابتدایی طلبگی خود را می گذراند- را مشاهده می کنند که مردم را توصیه به کارهای خوب و ساده زیستی می کند، اما در عمل به دنبال تجملات می رود، اثرات بسیار بدی می گذارد و مردم از دین زده می شوند. این تاثیر مهمی است؛ مردم با خود می گویند از طرفی همواره گفته می شود اولیای الهی و پیامبران، زندگی ساده ای داشته اند، به تجملات اهمیت نمی داده اند و روحیات پادشاهی، اشرافی گری، نخوت و غرور و تکبر نداشته اند و از طرف دیگر رفتارهای برخی افراد صنف روحانیت برخلاف آن دستورات دینی است، پس چرا باید به دنبال چنین دینی رفت.
اسلام با اشرافی گری و تجمل گرایی بویژه در روحانیت به شدت مخالف است
این کارشناس دینی با تاکید بر اینکه اساسا دین اسلام و مبانی دینی آن با روحیات اشرافی گری و تجمل گرایی به شدت مخالف است، گفت: بویژه از قشر روحانیت و علمای دین که باید الگو و اسوه برای مردم باشند و رفتار و کردار آنها شبیه رفتار پیامبران و اولیای دینی باشد که روحیات ساده زیستی داشتند، با مردم نشست و برخاست می کردند و در زندگی شخصی خود و در بین جامعه به اقل تمتعات مادی و دینی اکتفا می کردند.
او به زمانی که زمامداران جامعه اسلامی، علما و روحانیون باشند و برخی از آنها سمت هایی را عهده دار می شوند، بویژه با اشاره به دوران انقلاب اسلامی اظهار کرد: در این دوران به رهبری امام خمینی(ره) انقلاب و نهضتی دینی پا گرفت. این نهضت و انقلاب، مردمی و رهبری آن هم بر عهده یک عالم دینی و مرجع تقلید بود که ویژگی ها و شایستگی ها های فراوانی داشت. از جمله ویژگی های او مردمی بودن بود یعنی زندگی با مردم ساده، ضعیف و کسانی بود که دستشان از امکانات مادی کوتاه بود، مردم کوچه و بازار که مورد ظلم و ستم قرار گرفته بودند، به آنها اجحاف شده و حقوقشان از بین رفته بود. مردمی که از طبقات آنها مبارزانی انقلابی بیرون آمدند که در زندان ها بودند و طعم سختی و مشکلات را چشیده بودند. مردمی که حقوق اجتماعی و سیاسی و دینی آنها نادیده و آزادی های آنها گرفته شده بود.
جعفری فراهانی با بیان اینکه شخصیتی به نام امام خمینی(ره) رهبری این نهضت و انقلاب را به عهده داشت، گفت: مردم در رفتار و رندگی امام(ره) مشاهده کردند که رهبری بسیار دلسوز مردم و دارای رفتار و منشی پیامبرگونه است، با طبقات ضعیف جامعه ارتباط دارد و به دنبال احقاق حقوق آنهاست. با روحیات کاخ نشینی و اشرافی گری مبارزه و مخالفت می کند و مرتب مسوولان کشور را از روسای جمهور، نمایندگان مجلس و سایر مسوولان به روحیات نرمش گونه و زندگی ساده زیستی و زندگی با عموم طبقات ضعیف جامعه توصیه می کند.
او با تاکید بر اینکه این رهبر در بین مردم جایگاه بسیار مهمی پیدا می کند، تصریح کرد: در حین ورود وی به کشور مشاهده شد با وجود اینکه بسیاری از مردم حتی او را از نزدیک ندیده بودند، با چه استقبال وسیعی رو به رو شد. در طول ده سال رهبری ایشان، روحیات اشرافی گری در وی به وجود نیامد؛ با عموم مردم زندگی و با آنها ملاقات می کرد. مردم را توصیه به روحیات تقوا و خداگونه می کرد. آنها را به ساده زیستی، روحیه مقابله با ظلم و ستم، حضور در اجتماع، مبارزه با شیاطین و این گونه صفات تشویق می کرد. وقتی خواست از دنیا برود، مردم در سطوح مختلف جامعه و از طبقات مختلف در تشییع پیکر او حاضر شدند. این نشان می دهد که رهبری آنها عامل به دستورات دینی و رهبری پیامبرگونه بوده است که مردم به این شکل او را بدرقه و در تشییع او شرکت می کنند.
وظایف بسیار سنگینی بر عهده رهبران مذهبی جامعه بویژه روحانیت قرار دارد
دبیر شورای کتاب مجمع جهانی اهل بیت(ع) ادامه داد: وظایف اصلی رهبران جامعه بخصوص کسانی که در صنف روحانیت هستند -مسوولان کشور از رییس جمهور گرفته تا نمایندگان مجلس و مسوولان بخش های مختلف ادارات و تشکیلات مختلف مربوط به نظام و جامعه اسلامی- باید این باشد که مردم به آنها بدبین نشوند یعنی روحیات بدی از خود در جامعه ایجاد نکنند که مردم از دین و انقلاب و نظام زده شوند. به همین دلیل وظایف بسیار سنگینی بر عهده رهبران مذهبی جامعه بخصوص صنف روحانیت قرار دارد. زندگی آنها باید مردمی، ساده زیست و مخالف با تجملات باشد، به حداقل ها اکتفا و به فقرا و نیازمندان کمک کنند، به دنبال کاخ و کاخ نشینی یا ماشین های تجملاتی نباشند و سایر رفتارهایی که مخالف مسایل دینی است و بر مردم تاثیرات منفی می گذارد را از خود نشان ندهند. این موارد بسیار مهم است.
او با اشاره به تصوری هر چند نادرست در اذهان عمومی در مورد طلبه ها که برای رسیدن به جاه و مقام در این موقعیت وارد شده اند، گفت: تصوری که عده ای دارند، از یک جهت تصوری است که ممکن است عده ای از شیاطین دنبال آن باشند و به صورت شیطنت آمیز وارد حوزه شوند. به طور مثال مردم چند نمونه از افراد فاسد را در جامعه ببینند یا افرادی که زندگی و رفتار آنها شایسته نیست و این را گسترش دهند و به عموم طبقات این صنف سرایت دهند که این تحلیل و تصور بسیار اشتباهی است. مردم باید متوجه باشند که در هر صنف و طبقه ای از طبقات جامعه، هم افراد صالح و خوب و هم افراد فاسد وجود دارند. ممکن است این افراد در میان اقشار مختلف جامعه از جمله پزشکان، دانشگاهیان، بازاری ها و … وجود داشته باشند. این وسوسه ای است که ممکن است عده ای برای بدبین کردن مردم یا بد نشان دادن جایگاه روحانیت بین مردم و جامعه بخواهند این مساله را مطرح کنند.
تصور نشود که صنف روحانیت از مصونیتی در خطا کردن برخودار هستند
جعفری فراهانی ادامه داد: از طرف دیگر باید انصاف داشت و به این قضیه توجه کرد که صنف روحانیت هم مانند سایر صنوف مختلف جامعه ممکن است دچار آسیب هایی شوند. به این شکل تصور نشود که صنف روحانیت از مراجع گرفته تا طلبه ها به کلی از مصونیتی در خطا کردن برخودار هستند؛ هرگز به این شکل نیست. خداوند در قرآن می فرماید که ما انسان ها را آزاد آفریدیم و اکراه و اجباری در انتخاب دین برای آنها قرار ندادیم. در عین حال ملکات و صفات و غرایز خوب و بد در آنها قرار دادیم. آنهایی که از این ملکات و صفات خوب خود به نحو درست استفاده و تقوا پیشه کنند، جایگاه بسیار مهمی دارند و آن دسته ای که به دنبال مفاسد، هواهای نفسانی و وسوسه های شیطانی بروند، به گمراهی و عذاب الهی گرفتار می شوند.
او با اشاره به آیه «و نفس و ما سواها فالهمها فجورها و تقواها» گفت: در اینجا مخاطب قرآن بویژه انسان ها هستند که به آنها عقل داده شده و می توانند راه درست و غلط را تشخیص دهند. قسم به نفس و جان انسان ها که ما در وجود انسان ها هم خوبی ها، تقوا و شایستگی ها و هم پستی و فجور را قرار دادیم که آنها آزاد هستند که از هر کدام بخواهند، انتخاب کنند. خداوند در آیات ۳۷ و ۳۸ سوره نازعات می فرماید که «فامّا من طغی و آثرا الحیوه الدنیا فانّ الجحیم هی المأوی» یعنی انسان هایی که طغیان کنند و دنبال زندگی مرفه دنیا روند یعنی حب به دنیا داشته باشند و به دنبال تجملات و اشرافی گری و تمتعات نامشروع دنیا روند، دچار عذاب الهی می شوند و مأوا و سکونت آنها در جحیم و عذاب الهی است.
این کارشناس دینی تصریح کرد: صنف و جامعه روحانیت از طبقات و بخش های مختلف آن از مراجع و شخصیت های بزرگ مذهبی گرفته تا طلبه ها مانند سایر مردم هستند، اما چون به دنبال مسایل دینی هستند، با آیات قرآن و روایات سر و کار دارند و اطلاع و آگاهی آنها نسبت به مسایل دینی بیشتر از سایر مردم است، وظایف سنگین تری بر عهده دارند. در دنباله این وظایف سنگین تر خود باید به عنوان الگو برای مردم مطرح باشند و اگر مردم را نهی از محبت دنیا و حب به دنیا یا آنها را تشویق به اقامه نماز و سایر دستورات دینی می کنند، خود جلوتر از مردم به دنبال این کارها و مسایل مذهبی روند.
او ادامه داد: از طرف دیگر اگر مردم را از حب دنیا و تمعات آن نهی می کنند، خود برای آنها الگو باشند و به دنبال دنیا و لذت های نامشروع آن نروند و در مورد لذت های مشروع نیز به اقل آن اکتفا کنند. چنانچه ائمه معصومین(ع) و پیامبران الهی از کمترین تمعات الهی استفاده و در خوراک، زندگی، خواب و تعاملات خود با مردم به حداقل ها اکتفا می کردند. امام علی(ع) در نهج البلاغه سخنان بسیار ارزشمندی در این زمینه دارد. ائمه دیگر هم به همین شکل بودند و هیچ گاه حاضر نبودند در برابر ظالمان و ستمکاران خلاف آن عقیده و اعتقادی که داشتند، به تمتعات دنیایی گرفتار شوند. خوف از خدا داشتند و به دنبال تقوای الهی و برای مردم الگو و تجسم تقوای الهی بودند. روحانیت هم به پیروی از پیشوایان خود بلکه مهمتر از سایر مردم باید برای مردم الگوی دینی باشند.
متصدیان حوزه های علمیه طلاب و فضلای حوزه را فراموش نکنند
جعفری فراهانی درباره اقدامات ممکن برای اینکه زی طلبگی جنبه های مثبت دینی خود را حفظ کند، گفت: در این زمینه اولین مسوولیت بر عهده متصدیان حوزه های علمیه است که طلاب و فضلای حوزه را در سطوح مختلف فراموش نکنند و درس های اخلاق نیز اهمیت فراوان دارد. در چندین سال گذشته در حوزه علمیه قم، درس های اخلاق بسیار مهمی داشته ایم. حضرت امام خمینی(ره) در سال های قبل از انقلاب در سال های۴۲ که در حوزه علمیه قم بودند، به طور مرتب درس های اخلاق داشتند. ایشان در آن زمان مرجع تقلیدی بودند که در سطوح عالی حوزه حرف اول را می زدند و با این حال درس اخلاق خود را رها نمی کردند. درس اخلاق داشتند و طلاب و فضلا را زیر چتر حمایتی معنوی خود می گرفتند.
درس های اخلاق در حوزه های علمیه نسبت به گذشته کمی کمرنگ شده اند
او با اشاره به گفته ای از شهید مطهری در مورد جلسات درس اخلاق امام(ره) در آن زمان اظهار کرد: وی در کتاب های خود در اوصاف امام نقل می کند که ایشان شخصیت بزرگی بود و ما از پنجشنبه ای که در کلاس اخلاق او می نشستیم و به توصیه های او گوش می کردیم تا پنجشنبه آینده تأمین بودیم. به این معنا که یک نوع روحیه معنوی و نورانیتی در آنها ایجاد می کرد که همیشه خوف خدا را داشتند و به دنبال تکلیف و وظایف شرعی خود بودند. امروز هم وظیفه ای سنگین بر عهده مسوولان حوزه هاست؛ فضلا و طلاب را به حال خود رها نکنند و برای آنها درس اخلاق داشته باشند. چه اشکالی دارد مراجع بزرگ تقلید که مسوولیت های بالایی بر عهده دارند یا پایین تر، سطوح عالی حوزه برای مردم و بویژه برای طلاب درس اخلاق داشته باشند. این کلاس ها کمابیش وجود دارد اما نسبت به قبل از انقلاب یا اوایل آن کمی کمرنگ شده است.
این کارشناس دینی با اشاره به مرحوم آیت الله مشکینی و آیت الله مظاهری که امروز مسوول حوزه علمیه اصفهان هستند، بیان کرد: سال های قبل را به یاد می آورم که طلاب هر پنجشنبه یا شب های جمعه در درس های اخلاقی که ایشان در مسجد اعظم قم داشتند، جمع می شدند و مطالب بسیار زیبایی از آنها می شنیدند. به طوری که حالتی معنوی در طلبه ها ایجاد می شد. امروز اولین تکلیف و وظیفه بر عهده مدیریت حوزه است که با همکاری، همیاری و اشراف و توجه مراجع بزرگ حوزه و همینطور اساتید سطح عالی حوزه در بخش های مختلف -در مدارس علمیه در داخل حوزه- درس های اخلاق را برای طلاب برگزار کنند.
او وجود رسانه های جمعی و تبلیغی مانند تلویزیون یا رادیو یا دیگر رسانه ها را در دنیای امروز بسیار مهم خواند و افزود: علاوه بر آن می توانند درس های اخلاق این افراد را ضبط کنند و به عنوان یک تکلیف درسی مورد استفاده طلاب قرار بگیرد و نوعی حالت معنوی برای آنها ایجاد کند. روحیات انسان به این شکل است که اگر به آن توجه نشود، ممکن است دچار خطا و اشتباه شود. چنانچه در دستورات دینی داریم که هر انسان مومنی به طور عادی موظف است غیر از عبادات خاصی از جمله نماز و روزه و … و بسیاری وظایف شرعی که انجام می دهد، قرائت قرآن را به طور مرتب داشته باشد. این قرائت قرآن در طول شبانه روز برای انسان یک حالت معنوی و یک ارتباط با خداوند و روحیه تقواگونه ایجاد می کند که می تواند او را از ارتکاب به خطا و اشتباه حفظ کند.
جعفری فراهانی تاکید کرد: بنابراین این وظیفه بر عهده مسوولان و مدیریت حوزه های علمیه در سراسر کشور بویژه حوزه علمیه قم است که این نکته را مورد توجه قرار داده و طلاب را به حال خود فراموش نکنند؛ مبادا اینها دچار خطا شوند که بی توجهی به آن آسیب بسیاری به مردم می زند و مردم را نسبت به روحانیت و بسیاری از مباحث دینی بدبین می کند.
او درباره نقش چهره های مشهور روحانی، مراجع و شخصیت های مذهبی در تشویق طلاب به ساده زیستی و عدم تمرکز بر تجمل گرایی و تقویت رویکرد اشرافی گری گفت: نقش این شخصیت های حوزوی و ذی نفوذ در حوزه یا جامعه بسیار مهم است. از جمله مسوولیت روحانیون و علمای به نوعی طراز اول جامعه در خطبه های نماز جمعه است. این افراد می توانند در خطبه های نماز جمعه، بخشی از توصیه های خود را که جزو وظایف یک خطیب جمعه است به توصیه های اخلاقی بپردازد. عموم طبقات مردم هم در نماز جمعه حضور پیدا می کنند و این توصیه ها شنیده خواهد شد.
این کارشناس دینی افزود: همینطور بتوانند با بیانات و شکل و شیوه زیبا که برای اقشار مختلف جامعه جذاب باشد، در بخشی از خطبه های جمعه مردم را به توجه به مسایل دینی وادار کنند. روحانیانی که در دانشگاه ها به عنوان مسوول معارف، نماینده ولی فقیه و …که حضور دارند و می توانند با اقشار مختلف دانشجویی و دانشگاهی مرتبط باشند، با شیوه ها و رفتارهای درست با آنها سخن بگویند. به این معنا که با خشونت، تندروی و بداخلاقی نباشد و با اخلاق لین و کلام زیبا با مردم حرف بزند، چنانچه پیامبر اسلام(ص) از طرف خداوند مامور شده که با مردم به بیان لین و نرم سخن بگوید که اگر با مردم با زبان تند و شدید صحبت کند از پیرامون وی فرار می کنند و به دنبال او نمی آیند.
او با بیان اینکه بسیار مهم است که علما و شخصیت های طراز اول و مسوول در جامعه بخصوص در حوزه علمیه وظایف دینی خود را مانند رفتار پیامبر(ص) و پیشوایان دینی انجام دهند، گفت: بر این اساس آنها باید با زبان لین و نرم با مردم صحبت کنند، اخلاق حسنه و اخلاق نیکوی پیامبر که بهترین اخلاق و مکارم اخلاق را عمل می کرده است، مورد توجه قرار دهند. این قطعا تاثیرگذار می شود یعنی رفتار لین و منطقی با اخلاق نیکو و خوش موجب جذب عموم طبقات مردم به مسایل دینی و مذهبی می شود. در آنها این ملکه را ایجاد می کند که دچار رفتارهای ناشایست و تندروی نشوند که نتایج بسیار خوبی به دنبال این قصه وجود دارد. در مقابل نیز اگر با تندخویی و زشتی رفتار کنند، تاثیرات بسیار منفی می گذارد و باعث فرار مردم از مباحث دینی می شود که این هم در جای خود روشن و واضح است.
دبیر شورای کتاب مجمع جهانی اهل بیت(ع) دولت اسلامی را در جلوگیری از تقویت رویکرد اشرافی گری در روحانیت دارای وظیفه ای بسیار سنگین دانست و اظهار کرد: به اعتقاد ما در حال حاضر بر روی کره زمین این تنها دولتی است که وجه شرعی برای حکومت بر مردم دارد یعنی از راه مباحث دینی و با تکیه بر قانون اساسی مورد تصویب علمای دین انتخاب می شود. از قوای مختلف جامعه از رهبری جامعه که با انتخاب مردم و مورد پذیرش مردم است تا وزرا و دولت و … وظایف بسیار سنگینی دارند. اگر مسوولان کشور به وظایف قرآنی و دینی در جامعه عمل کنند قطعا نتایج بسیار مثبتی بر جای خواهد گذاشت، اما اگر غفلت و کوتاهی کنند و به وظایف دینی خود توجه نکنند، نتایجی بسیار منفی خواهد گذاشت که متاسفانه امروز در جامعه مشاهده می شود.
او تصریح کرد: این برای مردم و مسوولان واضح و روشن است که هر جا مسوولان کشور با یک رفتار عاقلانه، منطقی و خوب با مردم برخورد کردند، مردم جذب مسوولان و دنباله رو آنها شدند و هر کجا مسوولان کشور با تندی و عصبانیت با مردم رفتار کردند، باعث دوری آنها از مسوولان شده و دنبال مسایل حاشیه ای رفتند. در نتیجه این هم بسیار مهم است که مسوولان کشور و دولت اسلامی به عنوان دولتی که وظایف سنگینی بر عهده اش گذاشته شده است، طبق دستورات دین و الگوهای موجود در تاریخ اسلام رفتار دینی داشته باشند. دولت نزدیک به پنج ساله امام علی(ع) الگوی بسیار مهمی برای دولتمردان جامعه اسلامی است. علی(ع) و کارگزارانی که برای خود انتخاب می کرد، افراد شایسته، دینمدار،خوش اخلاق و خوش برخوردی بودند. البته در همان دولت امام علی(ع) هم هنگامی که رهبری جامعه را به عهده داشت، بعضی ها دچار خطا و اشتباه می شدند. این طبیعی است و این افراد معصوم نیستند.
جعفری فراهانی با بیان اینکه قطعا افراد معصوم غیر از پیامبران قبل از پیغمبر اسلام، آن چهارده نفر از ائمه(ع) و فرزندان پیامبر(ص) و خود ایشان هستند، اظهار کرد: معصومان عدد مشخصی هستند و بقیه افرادی که کارگزار معصومان هستند، قطعا ممکن است اشتباهاتی داشته باشند اما این نباید به کل ماموران جامعه اسلامی نسبت داده شود. بر این اساس دولت اسلامی و کارگزاران آن در هر بخشی که دارای مسوولیتی هستند، وظایف بسیار سنگینی دارند و رفتار و کردار و اعمال آنها باید مطابق دستورات دینی باشد. برخلاف دستورات کتاب خداوند، سنت الهی و احادیث مهم موجود در دین اسلام و مورد تاکید پیشوایان دینی عمل نکنند.
او در پایان تصریح کرد: قطعا اگر آنها چنین رفتار شایسته ای از خود نشان دهند، موجب جذب جامعه و مردم در طبقات مختلف به مباحث دینی می شوند و در برابر توطئه های بسیار شدید دشمنان، یک پشتوانه محکم برای نظام اسلامی خواهند بود. امروز در جهان مشاهده می شود که دشمنان مرتب به دنبال توطئه هستند که مردم را از دین گریزان کنند و با پخش شایعات و توطئه های مختلف در آنها بدبینی ایجاد کنند. بر این اساس دولت اسلامی و مسوولان، وظیفه سنگینی دارند که مواظب توطئه ها و نقشه های دشمنان باشند و رفتار شایسته ای داشته باشند. این رویکرد هم باعث عاقبت بخیری برای خود آنها و سرمایه ای برای جهان آخرت و آن دنیای آنها می شود و هم باعث تشویق دیگران به مباحث دینی می شود که بسیار ارزشمند و مهم خواهد بود.
انتهای پیام