شفقنا افغانستان- مولاداد محسنی، مخترع جوان کشورمان که اولین هواپیمای بدون سرنشین تولید نوآوران افغانستان را ساخته است گفت : از کودکی به علوم جدید و تکنولوژی های پیشرفته علاقه مند بودم.
مولاداد محسنی در گفتگوی اختصاصی با خبرگزاری شفقنا افغانستان اظهار داشت : من از کودکی آرزو داشتم بتوانم روزی با علم خودم به جهان و جهانیان خدمت کنم، بخاطر همین در نوجوانی بسمت ابداع و اختراع رفتم و در نتیجه رشته مهندسی رباتیک را انتخاب کردم.
وی افزود : علم رباتیک گلچینی از سخت ترین رشته ها مثل مکانیک، الکترونیک و کامپیوتر است و من به آن علاقه مندم.
باز یک، اولین هواپیمای بدون سرنشین افغانستان، تولید مولاداد و دوستانش در تیم هوا و فضای سپهر خراسان امروز در اصفهان رونمایی شد.
مولاداد محسنی در ادامه با با بیان اینکه عشق به وطن یکی از اندیشه های اوست گفت : همیشه دوست داشته ام برای مردم کشورم کاری در حد توانم انجام دهم، من کشورم را دوست دارم و برای پیشرفت کشورم تلاش می کنم و امیدوارم روزی برسد که بتوانم نام افغانستان را در سرتاسر جهان سربلند کنم.
وی خاطرنشان کرد : در مسابقات رباتیک دانشگاه قزوین پنجم شدیم و این مسئله آنقدر برای من مهم بود که برای مدتی افسرده شده بودم، اما سعی کردم روحیه ام را نبازم و با توکل به خداوند راههای جدید را پیدا کنم و دوباره حرکت کنم.
محسنی با اشاره به آیات قرآن افزود : قرآن می فرماید هر کس کار نیکی انجام دهد خداوند پاداش او را می دهد، من هم در زندگی سعی کرده ام کار نیک انجام دهم و این موفقیت ها شاید پاداش کارهایی بوده که در گذشته انجام داده ام.
نخستین هواپیمای بدون سرنشین”باز یک” با سرعت 90 کیلومتر در ساعت معادل 25 متر در ثانیه می تواند پرواز کند، همچنین تا ارتفاع 1500 پا می پرد و مخصوص آموزش کنترل هواپیمای بدونسرنشین می باشد.
مولاداد در ادامه تصریح کرد : من همواره در زندگی سعی کرده ام مشکلاتم را با خدا در میان بگذارم و از او کمک بخواهم، چرا که تنها خداست که می تواند به بندگانش کمک کند.
این مخترع جوان کشور در ادامه بیان داشت : در زندگی من رد پای خدا بخوبی احساس می شود، من با تمام وجودم حضور خداوند را احساس می کنم و پشتیبانی هایش را در زندگی می بینم، خداوند می فرماید لیس للانسان الا ما سعی، برای انسان چیزی بدست نمی آید مگر با سعی و تلاش، من هم تمام سعی و تلاش خودم را انجام داده ام تا بتوانم به اهدافم برسم.
سازنده اولین هواپیمای بدون سرنشین افغانستان یادآور شد : هیچ وقت در زندگی نا امید نشده ام، یادم هست در دوره راهنمایی یک مسیر طولانی را برای درس خواندن طی می کردم، مسیری که شاید نزدیک به یک و نیم ساعت زمان مرا می گرفت تا به مدرسه برسم اما هیچ گاه دست از تلاش برای ادامه تحصیلم برنداشتم و همیشه به آینده امیدوار بودم.
وی گفت : علاقه مند به نوآوری و ثبت اختراعاتم در سطوح بالاتر هستم و از مسئولین داخلی تقاضا دارم به این بخش از صنعت توجه داشته باشند، رباتها در دنیای امروز نقش بسیار مفیدی دارند و در کشورهای توسعه یافته بسیاری از کارها و فعالیت ها را انجام می دهند.
محسنی افزود : اگر امکانات در اختیار من و امثال من باشد می توانیم آینده افغانستان را بسازیم و چهره کشورمان را در سطح منطقه و جهان به یک قطب علمی تبدیل کنیم.
مولاداد درباره ساختن “باز یک” خاطرنشان کرد : هزینه های ساخت باز یک را من و همکارانم در تیم هوا و فضای سپهر خراسان پرداخت کردیم و از هیچ نهاد یا سازمانی کمک نگرفتیم.
محسنی در ادامه گفت : من جا دارد از زحمتهای پدر و مادر عزیزم تشکر کنم که امکانات لازم برای تحقق افکار و ایده هایم را فراهم آورده اند، آنها در همه زمینه ها از من حمایت همه جانبه داشته اند و دوست دارم از همین جا اعلام کنم که ممنون و متشکر همه مهر و محبت هایشان هستم.
وی گفت : تنها چیزی که برای من در زندگی مهم است این مسئله است که در هر حال یک انسان درستکار باشم و بتوانم برای همه مردم کار کنم، آرزوی من این است که به همه مردم جهان کمک کنم.
محسنی با بیان اینکه می خواهد در آینده غول تکنولوژی جهان باشد گفت : غیر ممکن ها کمی دیرتر ممکن می شوند، من می خواهم اوج بگیرم و امیدوارم روزی به اهدافم برسم، برای آبادی و پیشرفت افغانستان باید همه ما به علم مجهز شویم و به آن علم عمل کنیم.
سیدجمال الدین سجادی
انتهای پیام
http://www.afghanistan.shafaqna.com