شفقنا افغانستان
هیاتی از شورای عالی صلح و برخی دیگر از چهره های سیاسی با نمایندگانی از طالبان در قطر روبروی هم سخن زدند.
حضوری از نمایندگان پاکستان، حزب اسلامی و برخی سازمان ها از کشورهای دیگر هم در این نشست گزارش شده است. هر چند این نشست به ابتکار یک نهاد خارجی به اصطلاح صلح برگزار شد و دو طرف گفتگو به گونه ای رسمی بر سر مساله صلح و آرامش در افغانستان حرف نزدند، اما آیا این گونه نشست ها می تواند در انجام گفتگوهای رسمی صلح میان طالبان و حکومت وحدت ملی بستر سازی کند؟
فاطمه عزیزی، عضو مجلس نمایندگان گفت: مجلسی که در قطر برای گفتگوهای صلح با طالبان برگزار شد، گپ تازه ای نداشت. مذاکرات صلح به شکل پروژه ای است. این پروژه از دو سه سال قبل آغاز گردیده و گفتگوها و مذاکرات به صورت دوام دار وجود داشته است اما هیچ چیزی به دست نیاورده ایم که بتواند ما را قانع بسازد که مخالفان ما آماده گفتگو هستند و برای مذاکرات زمینه سازی می شود.
وی معتقد است طالبان هیچ تمایلی به صلح ندارند و این حکومت است که سیاست تضرع را پیشه کرده و افزود: اگر آنها تمایل به صلح داشته باشند نیازی به بسترسازی وجود ندارد، آنها می توانند مستقیماً دور میز مذاکره بنشینند. در تمام این سالها مردم امیدواری های زیادی داشتند که به صلح برسند اما تمام امیدواری هایشان به یاس بدل شد. مردم افغانستان در آروزی رسیدن به یک صلح واقعی و عملی هستند.
این نماینده مجلس دلیل به نتیجه نرسیدن مذاکرات صلح را این گونه بیان کرد: دلیل این است که شاید طالبان خواستهایی داشته باشند که حکومت افغانستان نمی تواند آن را برآورده کند. چرا که مردم افغانستان نمی خواهند دستاوردهای سی ساله خود را قربانی صلحی کنند که هیچ چیز ان مشخص نیست.
بانو عزیز از سیاست های اشرف غنی در خصوص صلح انتقاد کرده و گفت: درهمین لحظه که حکومتیان دعوی صلح می کنند جنگ شدیدی در ولایت قندوز جریان دارد. جنگ از مردم قربانی می گیرد، هزاران نفر از خانه های خود بیجا شده اند. این چگونه مذاکرات صلحی است؟
وی ادامه داد: مردم کوچکترین باوری به مذاکرات صلح و آغاز گفتگوها ندارند چرا که امروز جنگ عملاً جریان دارد و هم اینکه در گذشته هم هیچ دستاوردی نداشته است. دو سال قبل هم چنین نشستی در قطر برگزار شد و هیچ نتیجه ای جز جنگ و گرفتن قربانی از دو طرف نداشت.
فاطمه عزیز پروسه صلح را نوعی بازی از کشورهای منطقه و جهان دانست و اظهار کرد: سیاست افغانستان در برابر مخالفانش یک سیاست نامشخص و ناکام بوده است. همیشه به طرف مخالفان دست دوستی دراز شده کرده اما طرف مقابل آن را با کشتار مردم جواب داده است. متاسفانه این موضوع همچنان ادامه دارد. معتقدم ما در گیر بازی بازیگران منطقه ای هستیم. در این بازی بیشترین سود به نفع طرف مقابل تمام می شود. این بازی برای این است که طالبان از این طریق، بتوانند زندانی های خود را آزاد کنند، قانون اساسی را تغییر دهند و یا شرایط دیگری را برای حکومت افغانستان بگذارند. ممکن است این پروژه بسیار بزرگ تر باشد و برخی کشورهای منطقه و جهان از آن سود ببرند.
وی در خصوص مهره های اصلی این بازی گفت: طالبان افغانی طالبانی هستند که به خاطر مخالفت با نظام می جنگند. شاید آنها زیاد طرفدار جنگ نباشند اما دسته ای از دهشت افکن ها هستند که بسیار قوی و بزرگ هستند و سازمان یافته، بیرون از افغانستان تربیت می شوند و به اینجا فرستاده می شوند. آنها دانه های اصلی شطرنج هستند تا بتوانند به خوبی اهداف کشورهای منطقه و جهان را برآورده کنند.
وی در خصوص وضعیت کنونی جنگ در شمال افغانستان گفت: امروز در شمال افغانستان وضعیت امنیتی آنقدر خراب است که بدتر از وضعیت وزیرستان شده است.در شمال، روزانه جنگ از مردم قربانی می گیرد، روازنه صدها زن، مرد، پیر و جوان و کودک از خانه های خود آواره و مهاجر می شوند. همین حالا بسیاری از پسته های محلی پولیس که در خط اول جنگ هستند، در محاصره دشمن هستند. نه تجهیزات، نه مواد غذایی و نه امکاناتی را دارند که طرف مقابل دارد. همه آنها فریاد می کشند که ما انگیزه داریم که بجنگیم اما امکانات نداریم.
این نماینده مجلس از بی تفاوتی رهبران حکومت انتقاد کرده و گفت: رهبران حکومت وحدت ملی در زمان کمپاین های انتخاباتی فریاد می زدند که ما در زودترین فرصت برای مردم امنیت می آوریم. چرا امروز خاموش هستند؟ چرا فرمانده کل به خط جنگ نمی رود تا از مردم خود دفاع کند؟ مردم بر این باور هستند که رهبران حکومت وحدت ملی تعدادی از ولایات افغانستان را با مخالفین معامله کرده اند. رهبران باید برای مردم افغانستان واضح بسازند و ثابت کنند که این ادعا درست نیست. اگر درست نیست، چرا کاری نمی شود؟ چرا جلو این ناامنی ها گرفته نمی شود با اینکه از قبل این جنگ مشخص بود. چرا امکاناتی که باید، در دسترس نیروهای امنیتی باشد قرار نمی گیرد؟ چرا عملیات در برابر مخالفان انجام نمی شود؟ آنها باید به این سوالها پاسخ دهند. مردم افغانستان واقعاً از این وضعیت خسته شده اند.
انتهای پیام