شفقنا افغانستان_حجت الاسلام والمسلمین هادی سروش در سلسه نوشتارهایی با عنوان « انتخاب از سُفره خوبِ خدا » به تفسیری ساده ازچند آیه هرجزء قرآن پرداخته است؛ او درتفسیر جزء بیستم آورده است :
اضطرار ، عامل استجابت
أمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَیَکْشِفُ السُّوءَ وَیَجْعَلُکُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ أَإِلَهٌ مَعَ اللَّهِ قَلِیلًا مَا تَذَکَّرُونَ ﴿نمل/۶۲﴾ …وقتی فرد درمانده ای، او را بخواند اجابت می کند و آسیب و گرفتاریش را دفع می نماید، و شما را جانشینان [دیگران در روی] زمین قرار می دهد؟
طبق آیات قرآن و احادیث ؛ هیچ دعایی نیست مگر اینکه قطعا موثر است .
اثر دعا یا در استجابت اوست یا در اعطاء ثواب زیاد و یا در دفع معاصی .
اما اگر بنده ای بخواهد دعایش در همین دنیا مستجاب شود و به تعبیر این آیه ” کشف سوء” شود ، یعنی هر سختی و ناراحتی رفع شود ، راه این است که با قلب مضطر و فقط فقط امیدوار بخدا ، دعا کند . در این شرائط است که دعا مستجاب است .
نکته اضافه و قابل دقتی در اینجاست و آن اینکه ؛ در این شرائط وقتی دعا مستجاب شود ، یک نوع ماندگاری و جاودانگی از طرف خدای متعال افاضه میشود ، در این سنخ استجابت ها که ریشه از اضطرار میگیرد ؛ مثلا هم مریض شفاء پیدا میکند و هم عمر طولانی نصیبش میشود.
فرعون نیست ولی فرعونیان هستند!
إنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِی الْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِیَعًا یَسْتَضْعِفُ طَائِفَهً مِنْهُمْ یُذَبِّحُ أَبْنَاءَهُمْ وَیَسْتَحْیِی نِسَاءَهُمْ إِنَّهُ کَانَ مِنَ الْمُفْسِدِینَ ﴿قصص/۴﴾فرعون سرکشی کرد و مردمش را گروه گروه ساخت، در حالی که گروهی از آنان را ناتوان و زبون گرفت، پسرانشان را سر می برید، و زنانشان را [برای بیگاری گرفتن] زنده می گذاشت…
راه و رسم فرعونیان ؛ همان کاری است که فرعون آن را مستقیم بدست خودش و مامورانش انجام میداد .
اما فرعونیان حاکم بر انسانهای مظلوم جهان ، سیاست های غلطی را اتخاذ میکنند که همان خروجی را خواهد داشت .
یعنی ؛
اولا ؛
جامعه را دو قطبی و یا چند قطبی میکنند.
ثانیا ؛
یک گروه را تقویت و گروه دیگر را تحقیر میکنند.
ثالثا ؛
سیاست های ظالمانه اشان باعث قتل و جرح و درگیری میشود.
رابعا ؛
زنان در شرائط نامناسبی قرار میگیرند.
عدم ارائه خدمات به نااهلان
قالَ رَبِّ بِمَا أَنْعَمْتَ عَلَیَّ فَلَنْ أَکُونَ ظَهِیرًا لِلْمُجْرِمِینَ ﴿قصص/۱۷﴾ گفت: پروردگارا! به خاطر قدرت و نیرویی که به من عطا کردی، هرگز پشتیبان مجرمان نخواهم شد.
در حدیث شریفی آمده ؛ شکر نعمت آن است که انسان آن نعمت را در راه صحیح خودش صرف نماید.
این یک اصل مهم است و باید در همه نعمتها پیاده شود ، خصوصا در مورد نعمت “قدرت و ریاست” .
قدرت و ثروت ؛ دوچیزی است که غالبا نااهلان در ابتدا امر آن را ندارند ولی بوسیله فریبکاری ، بدست میآوردند.
بیان موسی (ع) در برابر خدای متعال این است ؛ حال که شما مرا از نعمت بازوی توانا ، بهرمند ساخته ای ، این قدرت را در اختیار هیچ مجرمی قرار نمیدهم .
این مهم ، نه تنها ممکن است در شهر یا کشور و یا جهان اتفاق بیافتد ، بلکه میتواند در یک خانه و خانواده هم دیده شود بدین شکل که همسر خطاکار و نااهل ، با تکیه به زُور پدر و یا برادر و یا سائر بستگان خود ، بیشترین ظلم را در حق همسر خود روا کند !
مواظب باشیم ؛ از امکانات ما ، نااهلان برای مقاصد سوء شان بهرمند نشوند.
