شفقنا افغانستان-نادیده گرفته شدن وزیر خارجه در سفرهای خارجی از سوی رییس جمهور همان اختلاف درون حکومتی می باشد که از ابتدای تشکیل دولت وحدت ملی وجود داشته و طی ماه های اخیر به اوج خود رسیده است
رییس جمهور با وزیر خارجه در اختلاف های اساسی به سر می برد که باعث رد صلاحیت شدن ربانی از سوی مجلس نمایندگان شد تا به عنوان سرپرست در انتظار برکناری و یا پیشنهاد معامله باشد.
نادیده گرفته شدن وزیر خارجه در سفرهای خارجی از سوی رییس جمهور همان اختلاف درون حکومتی می باشد که از ابتدای تشکیل دولت وحدت ملی وجود داشته و طی ماه های اخیر به اوج خود رسیده است، مانند ریاست اجرایی که عملا دیگر قدرتی ندارد، معاون اول ریاست جمهوری که خانه نشین شده، مقام های که یا برکنار شده اند و یا به مانند ربانی در بلاتکلیفی به سر می برند.
همواره افغانستان در سیاست خارجی ضعیف عمل کرده که نمونه بارز آن پاکستانی است که به راحتی در امور داخلی کشور دخالت و از انتحاری گرفته تا تروریست را وارد و خارج می کند و با وجود چنین چالش هایی، غنی نه تنها در مواجه با انتقادهای صلاح الدین ربانی این وزارت را بدون وزیر گذاشت بلکه بر ابقای وزرای ضعیف و ناکارآمد چون وزیر دفاع و مشاور امنیت ملی پافشاری می کند.
هرچند این شخصیت انحصار طلب که در پی برقراری دیکتاتوری خود بر افغانستان، بسیار بی تحمل در برابر هر مخالفتی است و اگر در برقراری ثبات یک شکست خورده تاریخ می باشد اما در نفاق میان قومیت ها و احزاب، انزوا و برکناری از استعدادی بلقوه به همراه تیم خود از مقام های چون اتمر و استانکزی برخوردار می باشد.
صلاح الدین ربانی یکی از مقام های کلیدی از تیم ریاست اجرایی بود که با پافشاری بر سمت نخست وزیری و انتقاد از سیاست ارگ با هماهنگی ریاست جمهوری توسط مجلس نمایندگان رد صلاحیت شد تا به صف طولانی مقام های حاشیه ای بپیوندد.
تاجیکستان، قطر، امارات متحده عربی، هند، مونیخ و اکنون استرالیا سفرهای خارجی ریاست جمهوری بود که در آن جای خالی وزیر خارجه احساس می شد که غنی تمایلی برای همراهی ربانی در این سفرها نداشته است و هرچند برخی آن را ضعف عملکرد وزارت خارجه می دانند اما در حکومتی که ریاست جمهوری در کوچکترین امور نیز دخالت می کند نمی توان به دور از اراده غنی دانست.
رییس جمهور اگر با نزدیکترین مقام های حکومتی در اختلاف های ریشه ای و بزرگ به سر می برد، بهتر بود که این اختلاف ها را در درون حکومت حل و فصل کند و زمانی که بحث عملی ساختن و در نظر گرفتن اصول مطرح است، در سفرهای خارجی همراهی وزیر خارجه را داشته باشد نه اینکه وزیر اقتصاد تفاهم نامه ای را با وزیر خارجه استرالیا به امضا برساند.
با وجود اینکه وزارت خارجه از ضعیف ترین نهادها در دو حکومت جدید افغانستان است اما زمانی که ریاست جمهوری با قدرت و صلاحیت های بی حد و اندازه و دیدگاه انحصارطلبی حتی اجازه ابراز مخالفت را نمی دهد، وزیران و مقام ها اختیار چندانی برای اصلاحات ندارند.
اشرف غنی تعیین می کند که چه سیاستی در داخل و خارج کشور برقرار باشد و تنها معدود مقام و چهره سیاسی در این حکومت از مصونیت وی برخوردار می باشند، هرچند در این دو سال و اندی، تیم ریاست اجرایی با رهبری فردی ضعیف در سیاست، نتوانست سدی در برابر اهداف سلطه جویانه اشرف غنی باشد و به راحتی در معامله ها و دسیسه ها مغلوب شدند.
چندی قبل، معاون دوم ریاست جمهوری خبر از معرفی نامزد وزیران به مجلس نمایندگان به جای وزرای رد صلاحیت شده داد که احتمال می رود صلاح الدین ربانی برکنار و فردی همسو با سیاست ارگ بر این وزارت مهم جایگزین شود.
رییس جمهور نشان داد که در صورتی تن به ابقای مقام مخالف می دهد که یا به مانند عطا محمد نور به قومیت و حزب خود پشت کند و یا همچون محقق راضی به کمترین ها شود و حال باید دید که در این نادیده گرفته شدن های ربانی از سوی اشرف غنی، پست وزارت خارجه برای وی باقی می ماند و یا به راه عطا محمد نور خواهد رفت؟
حال، چه در این پست باقی بماند و یا برکنار شود برای تیم ریاست اجرایی که در پایان راه قدرت قرار دارد، وزنه سیاسی نخواهد بود زیرا ضربه سنگین را عطا محمد نور در معامله با ارگ به عبدالله وارد کرد و زمینه بی اعتباری کامل در میان مردم را به وجود آورد.
سیاست خارجی با کشورهای دیگر، بحثی جدا از اختلاف های درونی یک کشور می باشد و اصول بیش از سلیقه ریاست جمهوری از اهمیت برخوردار است اما با توجه به رویکرد اشرف غنی نمی توان چندان امیدی به رعایت مناسبات دیپلماتی داشت.
از سوی دیگر، صلاح الدین ربانی به پشتوانه سیاسی پدر خود نتوانست آنگونه که انتظار می رفت طرحی نو برای بهبود وضعیت سردرگم این وزارت روی دست گیرد و یا حتی اصلاحاتی هرچند کوچک در این راستا داشته باشد اما در مقابل، آشکارا در هر فرصتی از سیاست ارگ و ریاست جمهوری انتقاد می کرد که همین عملکرد به رد صلاحیت شدن وی انجامید.
عبدالله، جنرال دوستم، ربانی، مسعود، محقق و … اگر چه در صف مخالفان سیاست ارگ ایستاده اند اما نه تنها با دوراندیشی خواهان اتحاد نبودند بلکه در میان قومیت و حزب خود نیز دچار اختلاف شدند و اکنون شاهد تضعیف ریاست اجرایی و تلاش عطا محمد نور برای معامله با حکومت و خانه نشینی معاون اول ریاست اجرایی و دیگر مقام ها می باشیم.
هم حزب جمیعت در چند دسته گی به سر می برد و هم اختلاف هایی میان رهبران قوم ازبک پس از تضعیف جنرال دوستم به وجود آمده است که می تواند برای تیم ارگ بهترین فرصت برای قدرت نمایی باشد.
منع: شبکه اطلاع رسانی افغانستان
انتهای پیام
www.af.shafaqna.com
