شفقناافغانستان-مردم کوفه پس از انبوه نامه ها به سوی حسین علیه السلام و دعوت از آن حضرت، سرانجام آخرین نامه ی خویش را به وسیله دو تن، به نامه های «هانی بن هانی» و «سعید بن عبدالله» به مکه فرستادند که این گونه بود:به نام خداوند بخشاینده ی بخشایشگرنامه ای است به سوی حسین علیه السلام فرزند گرانمایه ی امیرمؤمنان، از سوی شیعیان او و پدر گرانمایه اش.پس از سلام، واقعیت این است که مردم ما در انتظار آمدن شما هستند، و رأی و دیدگاهی جز رأی و دیدگاه شما را نخواهند پذیرفت.هان ای پسر پیامبر! در آمدن به سوی سرزمین ما شتاب کنید، و درنگ روا مدارید که بوستان ها سرسبز است، و میوه های درختان رسیده، و گل ها و گیاهان، همه جا پرطروات و پر برگ و بارند؛ اگر به این سرزمین بیاید لشکری آراسته و آماده برای پیشواز شما آماده اند.درود و مهر و برکات خدا برشما و پدرتان امیرمؤمنان باد.حسین علیه السلام پس از خواندن این نامه، از نامه رسانان
پرسید:به من گزارش دهید که چه کسانی در نگارش این نامه همفکری و همکاری کردند و آن را به وسیله ی شما به سوی من فرستادند؟آن دو نامه رسان گفتند:هان ای پسر پیامبر! چهره های سرشناس و نامدار کوفه، نظیر: شبث ربعی ، حجار بن ابجر، یزید بن حارث، یزید بن رویم، عروه بن قیس، عمرو بن حجاج، و محمد بن عمیر در این کار همکاری و همفکری داشتند.این جا بود که پیشوای آزادی برخاست و به سوی خانه خدا شتافت و دو رکعت نماز میان حجر الاسود و مقام ابراهیم خواند، آن گاه به راز و نیاز ادامه داد، و از بارگاه خدا خیر و رستگاری خواست، و رفت تا در مورد پاسخ نامه ها و پیام ها تصمیم بگیرد.
انتخاب شفقناافغانستان از کتاب : در رواق چشم های اشکبار ( ترجمه لهوف )
