شفقنا افغانستان – کمیسیون مستقل انتخابات به زودی روند بازشماری و تفتیش رأیهای هفت ولایت باقیمانده را تکمیل میکند. برگشت دستهی انتخاباتی داکتر عبدالله به روند انتخابات و گسترش روند بازشماری به هفت ولایت باقیمانده یک گام به پیش بود؛ ولی روشن است که بحران انتخاباتی پایان نیافته است.
به گزارش شفقنا افغانستان به نقل از هشت صبح: بحران انتخاباتی نیاز به راهحل تخنیکی و سیاسی دارد. راه حل سیاسی از طریق گفتوگوی سیاستمداران و نیروهای سیاسی به دست میآید.
واقعیت این است که هیچ یک از دستههای انتخاباتی رای قابل توجه در انتخابات ریاست جمهوری نیاوردهاند. میزان مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری با در نظر داشت همان ۳۰۰ هزار رای جنجالی، از مرز دو میلیون نمیگذرد و این امر به لحاظ سیاسی به معنای آن است که تمام نیروها و چهرههای سیاسی حمایت اجتماعی گسترده ندارند. به همین دلیل نیاز است که نیروها و چهرههای سیاسی با هم گفتوگو کنند تا شاهد ریختوپاش سیاسی بیشتر نباشیم.
حل بحران انتخاباتی بعد تخنیکی هم دارد که باید به آن توجه شود. بالاخره باید کمیسیونهای انتخاباتی کاری بکنند که هم افکار عمومی قانع شوند و هم دستههای انتخاباتی.
یک راهحل این است که کمیسیون مستقل انتخابات با تکمیل روند بازشماری و تفتیش نتایج ابتدایی را اعلام کند و بعد دستههای انتخاباتیای که در مورد تقلب اسناد دارند به کمیسیون مستقل شکایات انتخاباتی مراجعه کنند.
بر مبنای فرمان تقنینیای که انتخابات بر اساس آن برگزار شد، کمیسیون شکایات انتخاباتی در واقع دادگاه انتخاباتی است. وظیفهی این دادگاه رسیدهگی به بینظمیهای انتخاباتی، تقلب و تخلف است.
در کشورهای دیگر دادگاههای عادی به شکایات مربوط به انتخابات هم رسیدهگی میکنند ولی در افغانستان به دلیل نبود تجربهی انتخاباتی در دستگاه قضایی، کمیسیون شکایات انتخاباتی به عنوان محکمهی انتخاباتی در نظر گرفته شده است تا به تمام شکایات نامزدان و شهروندان رسیدهگی کند.
اگر نامزدان رقیب آقای غنی به اعلام نتیجهی ابتدایی از سوی کمیسیون مستقل انتخابات و ارجاع پروندهی انتخابات به کمیسیون شکایات انتخاباتی قناعت نکنند، چارهای نیست غیر از اینکه کمیسیون مستقل انتخابات در حضور نامزدان و کمیسیون شکایات انتخاباتی به گفتوگوی آرام با ستادهای نامزدان انتخابات ریاست جمهوری ادامه دهد و آنان را قانع بسازد.
مشکل کمیسیون مستقل انتخابات در حال حاضر این است که هم در این کمیسیون اجماع و وحدت نظر وجود ندارد و هم نهادهای ناظر بر انتخابات به تصمیمهای اخیر کمیسیون مستقل انتخابات خرده میگیرند. اگر کمیسیون مستقل انتخابات میتوانست اعتماد نهادهای ناظر را به دست بیاورد و این نهادها را در کنار خودش داشته باشد مشکل تخنیکی انتخابات ریاست جمهوری حل میشد.
کمیسیون مستقل انتخابات میبایست گفتوگوهای بسیار آرام و به دور از تنش لفظی و پرخاشگری را با ستادهای نامزدان انتخابات ریاست جمهوری ادامه دهد و از نهادهای ناظر بخواهد که در نقش هیات منصفه عمل کنند.
در دادگاههای قضایی هم وقتی مدعیالعموم و وکیل مدافع در حضور قاضیها استدلال میکنند، یک هیات منصفه هم در جلسهی محاکمه حضور مییابد تا گفتههای دو طرف را از نظر حقوقی سنجش کند و قاضیها را در صدور حکم یاری برساند.
این روش معمول در تمام محاکم دنیا است. کمیسیون مستقل انتخابات هم میتواند نهادهای ناظر را در نقش هیأت منصفه قرار دهد. البته همان طوری که گفتیم راه حل دیگر این است که نامزدان رقیب آقای غنی قبول کنند که نتایج ابتدایی انتخابات ریاست جمهوری اعلام شود و بعد کمیسیون شکایات انتخاباتی در مورد ۳۰۰ هزار رای جنجالی تصمیم بگیرد.
بدون یک راه حل تخنیکی و سیاسی مورد قبول همه بنبست انتخابات ریاست جمهوری نمیشکند. هیچ نیرویی آن قدر توانایی ندارد که بتواند کشور را از این بنبست عبور دهد.
دوام بنبست انتخاباتی هم به هیچ وجه به سود کشور نیست. در وضعیتی که گفتوگوهای امریکا و طالبان ادامه دارد، باید حوزهی جمهوری و قانون اساسی یک مشت واحد باشد و از موضع واحد با این موضوع برخورد کند.
