گزارش های که اخیراً از سوی وزارت اقتصاد به نشر رسیده حاکی از آنست که گراف فقر در کشور تا سرحد 36 در صدی به افزایش یافته است.
به گزارش خبرگزاری شیعیان افغانستان به نقل از منابع ، افزایش فقر در افغانستان به عنوان یک مسأله درد آور، نگرانی های زیادی را نیز به همراه دارد. با آن که مبالغ هنگفت و مصارف زیادی به منظور امحای فقر در افغانستان صورت گرفته اما دیده می شود که نه تنها فقر در افغانستان کاهش نیافته بلکه دامنه ی آن بیشتر از پیش نیز گسترده شده است.
افغانستان در حالی از افزایش پدیده ی فقر رنج می برد که از عمر حکومت این کشور در حدود یک و نیم دهه می گذرد. حکومت جدید، علی رغم همه ی امیدواری های که از آن در راستای نابودی و محو فقر وجود داشت، هیچگاهی نتوانسته به سیطره ی فقر در افغانستان پایان دهد. اکنون دیده می شود که فقر در افغانستان بیش از هر زمان دیگری بیداد می کند.
با آن که میلیاردها دالر به حکومت افغانستان به منظور برچیدن سیطره ی فقر سرازیر شده اما بنا به دلایل و عوامل مختلف و متعدد، هیچگاهی حکومت افغانستان توفیق نیافته که در راستای نابودی فقر و کاهش آن گام های موفقانه و بلندی را بردارد. از طرفی هم طی بیش از ده سال، برنامه ی موثر و کارامدی از سوی دولت افغانستان به منظور ختم غایله ی فقر در نظر گرفته نشده است.
فقر در جامعه ی ما در حالی غوغا می کند که کشورهای بین المللی همواره مبالغ سرشاری را در اختیار دولت افغانستان گذارده است. دولت افغانستان از مدت ها بدین سو مدعی است که در راستای محو فقر و کاهش سیطره ی آن تلاش های لازم را به خرج می دهد اما دیده می شود که در امر مبارزه با پدیده ی فقر ناکام بوده است.
در رابطه به گسترش دامنه ی فقر در کشور به دو مسئله ی اساسی روبرو می شویم. نخست این که دولت افغانستان پلان مشخص و تدابیر لازم را جهت از بین بردن قصه ی فقر در افغانستان روی دست نگرفته است. بخش زیاد این امر به این مسئله نیز بر می گردد که دولت افغانستان نیروی انسانی و آموزش دیده ای را در دسترس نداشته است که با استفاده از آن، تدابیر درست، واقع بینانه و علمی را برای محو فقر روی کار می گرفتنند.
این یک واقعیت است که دولت افغانستان، در بسیاری از بخش ها به علت فقدان نیروی آموزش دیده و مسلکی نتوانسته است گام های بلندی را را در این راستا بر دارد. بخش دیگری از ناکامی دولت افغانستان به این امر بر می گردد که دولت افغانستان در درون خود با چالش ها و مشکلات فراوانی رو برو است. از یک طرف، وجود کارگزارن مفسد سیاسی در درون ساختارهای دولتی و از طرفی هم نبود یک راهکار مناسب برای توزیع ثروت ملی به گونه ی عادلانه ی آن، از جمله مسایل اصلی هستند که منجر به گسترش پدیده ی فقر در افغانستان شده است. دولت افغانستان از بدو تشکیل آن تا کنون، همواره با هیولای فساد دست در گریبان بوده و تا کنون سیل از کمک ها و مساعدات جامعه ی جهانی از سوی افعی های سیاسی بلعیده شده اند که مسئله تاثیر مستقیم بر افزایش فقر در کشور نیز داشته است.
امروزه اگر دیده می شود که نابرابری های بی رویه ی اجتماعی به گونه ی بی سابقه بالا گرفته است تا اندازه ی زیاد به این امر بر می گردد که دولت افغانستان در امر مبارزه با فقر نتوانسته به گونه ی لازم و بدون در نظرداشت مصلحت اندیشی های منفی دست به کار شود. دولت افغانستان از یک سو به جامعه ی جهانی وعده ی برچیدن گلیم فقر را را می دهد و از سوی دیگر، سالانه میلون ها افغانی از سوی مردم فقیر افغانستان به خزانه کارگزاران دولتی پرداخت می شود. این در حالی است که جامعه ی جهانی همواره بر مبارزه دولت افغانستان با پدیده ی فساد تاکید ورزیده و حتی در این مورد به دولت افغانستان هشدار داده است که اگر گام های جدی و عملی را در راستای محو فساد بر ندارند، کمک های شان را به این کشور قطع خواهند کرد.
با این همه می توان گفت که دولت افغانستان در زمینه محو فقر و بی عدالتی از آغاز تا انجام آن ناکام بوده است. اکنون زمان آن رسیده که دولت افغانستان به دور از هر گونه ملاحظات، استراتژی کارا و برنامه های عملی را روی دست گیرد تا از این طریق بتوانیم شاهد ختم سیطره فقر در افغانستان باشیم.
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com