شفقنا افغانستان- صندوق وجهی سازمان ملل متحد برای کودکان (یونیسف) میگوید که برای درمان صدها هزار کودک و مادران شیرده مبتلا به سوتغذیه شدید در افغانستان طی سال روان میلادی به ۱۸۶ میلیون دالر بودجه نیاز است.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، میلانی گالوین، رییس بخش تغذیۀ صندوق وجهی ملل متحد برای کودکان امروز یکشنبه پنجم مارچ (۱۴ حوت) در توئیترش نوشت که در ماه جنوری شمار کودکان مبتلا به سوتغذیه شدید که بستری شدند، در مقایسه با یک ماه قبل از آن ۲۰ درصد کاهش یافته است.
اما او تاکید کرده است که این به آن معنا نیست که تعداد کمتری از کودکان در افغانستان به سوتغذیه مبتلا استند.
خانم گالوین در ادامه نگاشته است که یونیسف امسال به ۱۸۶ میلیون دالر نیاز فوری دارد تا مواد مورد نیاز و وقایه را خریداری، ۸۷۵هزار کودک مبتلا به سوتغذیه شدید را درمان و به زنان باردار و شیرده در مورد تغذیه مناسب آموزش و مشوره بدهد.
این مقام یونیسف در افغانستان، زمستان امسال را سخت توصیف کرده و افزوده است که در زمان برفباری، مسدودشدن جادهها و هوای سرد، والدین تلاش کردند خود را به مراکز تغذیه برسانند تا فرزندان شان تشخیص و درمان شوند.
به گفتۀ رییس بخش تغذیۀ یونیسف، با افزایش محدودیتها بر رفت و آمد زنان در سراسر افغانستان، مادران اغلب در مورد سفر با فرزندان شان به مراکز تغذیه هراس دارند یا مطمین نیستند.
این در حالی است که بر اساس ارقام سازمان جهانی صحت، بین ماههای نومبر ۲۰۲۲ تا مارچ سال روان میلادی ۱۹.۹ میلیون نفر در وضعیت اضطراری عدم مصوونیت غذایی و سوتغذیه قرار گرفته یا قرار خواهند گرفت.
همچنان گزارش تاکید کرده است که در این مدت چهار میلیون کودک و زن با سوتغذیه حاد مواجه خواهند شد، زیرا به گفتۀ این سازمان روند سوتغذیه در میان کودکان زیر پنج سال در سال ۲۰۲۲ افزایش یافته است.
سازمان جهانی صحت گفته است که در جنوری ۲۰۲۳ حدود ۳۱۲۵ کودک مبتلا به سوتغذیه حاد بستری شدند که افزایش ۳۸.۸ درصد را در مقایسه با زمان مشابه سال ۲۰۲۲ نشان میدهد.
بر اساس معلومات این سازمان، انتظار میرود در سال روان میلادی، ۲.۳ میلیون کودک از سوتغذیه حاد و متوسط و ۸۴۰هزار زن باردار و شیرده از این بیماری در افغانستان رنج ببرند.
تسلط طالبان در اگست ۲۰۲۱ که با توقف کمکهای خارجی، تحریمهای مقامات این گروه، توقف انتقالات بانکی و راکدشدن میلیاردها دالر ذخایر ارزی افغانستان همراه بود، میلیونها افغان را به فقر و گرسنگی کشاند. همچنان با توقف کمکهای خارجی نظام صحی این کشور نیز با رکود شدید مواجه شد.
