دشواری های امداد رسانی در افغانستان؛ «از فشارهای طالبان تا کمبود بودجه» / گزارش شفقنا

شفقنا افغانستان – پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، نیازهای بشردوستانه در این کشور، هر روز رو به افزایش بوده است، اما همزمان محدودیت های طالبان بر فعالیت های بشردوستانه نیز هر روز بیشتر شده است.

به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، در تازه ترین مورد گروه طالبان 18 کارمند یک نهاد امداد رسان بین المللی را از ولایت غور در مرکز افغانستان بازداشت و به کابل منتقل کرده است.

موسسه امداد رسان «مأموریت کمک بین المللی» با نشر اعلامیه ای بازداشت کارمندانش از ولایت مرکزی غور را تأیید کرده و گفته است که طالبان به این نهاد توضیح نداده است که چرا این کارمندانش را بازداشت کرده است.

این نهاد امداد رسان بین المللی گفته است که از میان 18 نفر از کارمندانش که بازداشت شده اند، یک نفر شهروند خارجی است و سایر آنان کارمندان محلی است.

بر اساس فهرستی که شماری از منابع محلی ارائه کرده اند، بجز یک شهروند امریکایی، سایر کارمندان بازداشت شده این نهاد بین المللی، افرادی متعلق به شیعیان هزاره در افغانستان هستند.

منابع محلی گفته اند که افراد بازداشت شده، همه افرادی عادی بوده اند و برای فرار از فقر مزمن و امرار معاش در این نهاد بین المللی مشغول کار شده بودند.

هنوز روشن نیست که آیا بازداشت این کارمندان از سوی طالبان، انگیزه های قومی و مذهبی هم دارد یا خیر.

«از ممنوعیت استخدام زنان تا بازداشت کارمندان مرد»

گروه طالبان بر خلاف رویه معمول در کشورهای بحران زده و درگیر بحران، زمینه فعالیت نهادهای امداد رسان را تسهیل و با آنان همکاری نمی کنند.

در عوض، این گروه تا اکنون در صدد وضع محدودیت و افزایش فشار بر نهادهای امداد رسان بوده است و بر اساس گزارش نهادهای معتبر بین المللی در بسیاری از موارد مانع رساندن کمک های بین المللی به افراد مستحق شده اند و این کمک ها را به افراد خود توزیع کرده اند.

این گروه سال گذشته خورشیدی استخدام کارمندان زن در نهادهای امداد رسان داخلی و بین المللی، به شمول دفاتر سازمان ملل متحد را ممنوع کرد.

پس از شماری زیادی از نهادهای بین المللی و داخلی را به بهانه عدم رعایت این مقررات تحت فشار قرارداد، کارمندانش را بازداشت کرد و دفاترش را بست.

یکی از اقدامات این گروه، مسدود کردن دفاتر کمیته امداد امام خمینی در شهرهای کابل، مزار شریف و هرات بود که زمینه دسترسی هزاران نفر نیازمند را به کمک های این کمیته قطع کرد.

اکنون نیز در ولایت غور، با وارد کارکردن فشار یک نهاد امداد رسان بین المللی، دسترسی مردم به خدمات این نهاد و سایر نهادهای بین المللی را قطع کرده است.

نهادهای امداد رسان بین المللی فعال در غور گفته ‌اند که به دلیل محدودیت ‌های جدید در کار آنها، فعالیت در غور دشوارتر شده است و برخی منابع آگاه گفته‌ اند که موسسات بین‌ المللی در غور به خاطر تندروی والی طالبان با مشکلات زیادی روبرو هستند.

شماری از منابع نیز می گویند که طالبان با انگیزه های قومی و مذهبی، کمک های بین المللی را جهت می دهند و بعید نیست که فشارها بر این نهاد بین المللی را به دلیل فعالیت در یک منطقه هزاره نشین و شیعه نشین، افزایش داده باشد که اینکه مجبور به توقف فعالیت خود در ولایت غور شود.

«کمبود بودجه»

یکی دیگر از دشوارهای امداد رسانی در افغانستان در سال جاری میلادی، کمبود بودجه بشردوستانه است و ظاهرا کشورها دیگر تمایلی به کمک های مالی چندانی به افغانستان ندارند.

برنامه جهانی غذا در روزهای گذشته به صورت مرتب در مورد پیامدهای کمبود بودجه بشردوستانه برای امداد رسانی به مردم افغانستان هشدار داده است.

این نهاد می گوید که برای ادامه کمک غذایی به مردم افغانستان تا پایان سال جاری میلادی، به یک میلیارد دالر بودجه نیاز دارد.

مسئولان این نهاد مربوط به سازمان ملل متحد می گویند که اکنون به دلیل کمبود شدید بودجه، تنها می توانند از هر پنج فرد گرسنه در افغانستان به یک نفر از آنان کمک غذایی فراهم کنند و میلیون نفر دیگر، چشم به راه این کمک ها می مانند.

این نهاد گزارش داده که در سال جاری میلادی مجبور شده است که کمک های غذایی به ده میلیون نفر در افغانستان را قطع کند، از جمله دو میلیون نفر را در ماه جاری میلادی از فهرست دریافت کمک ها خارج کرده اند.

دفتر هماهنگ کننده کمک های بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) نیز از قوع فاجعه در زمستان سال جاری میلادی در افغانستان هشدار داده و خواستار جبران کمبود بودجه بشردوستانه شده است.

این در حالی است که به دلیل ناتوانی طالبان در مدیریت وضعیت اقتصادی کشور و ایجاد زمینه کار برای جوانان، هر روز بر میزان افراد نیازمند در این کشور افزوده می شود.

سازمان ملل متحد شمار افراد نیازمند به کمک های بشردوستانه در افغانستان را 29.2 میلیون نفر اعلام کرده است که بسیار بیشتر از دو سوم جمعیت این کشور است.

نهادهای امداد رسان پیش بینی می کنند که با کمبود بودجه و توقف فعالیت نهادهای امداد رسان به دلیل فشارهای طالبان، این آمار در ماه های آینده بیشتر خواهد شد.